زینالدین رازی، محمد بن ابیبکر: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ده اند' به 'دهاند') |
|||
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
{{کاربردهای دیگر|رازی (ابهام زدایی)}} | |||
'''زينالدين، ابوعبدالله محمد بن ابىبكر بن عبدالقادر رازى''' (متوفای 666ق - قونیه)، فقيه، مفسر، لغوى، اديب و صوفى حنفى | '''زينالدين، ابوعبدالله محمد بن ابىبكر بن عبدالقادر رازى''' (متوفای 666ق - قونیه)، فقيه، مفسر، لغوى، اديب و صوفى حنفى | ||
خط ۴۲: | خط ۴۳: | ||
اصل وى از رى است. وی در شهر ری بزرگ شد، و در کسب علوم مختلفی مانند زبان، فقه، تفسیر، حدیث، ادبیات، عرفان تلاش کرد. | اصل وى از رى است. وی در شهر ری بزرگ شد، و در کسب علوم مختلفی مانند زبان، فقه، تفسیر، حدیث، ادبیات، عرفان تلاش کرد. | ||
مترجمان سال تولد و یا سال درگذشت او را به طور دقیق بیان | مترجمان سال تولد و یا سال درگذشت او را به طور دقیق بیان نکردهاند، | ||
طى سفرى از مصر ديدار كرد. مدتی در آنجا اقامت گزید، در سرزمینهای آن گشت و گذار کرد. سپس به دمشق و شام رفت و قسمتهای آن را گشت و گذار کرد، و وارد آناتولی شد و در قونیه اقامت گزید. در آنجا همراه با صدرالدین قونویه بود، | طى سفرى از مصر ديدار كرد. مدتی در آنجا اقامت گزید، در سرزمینهای آن گشت و گذار کرد. سپس به دمشق و شام رفت و قسمتهای آن را گشت و گذار کرد، و وارد آناتولی شد و در قونیه اقامت گزید. در آنجا همراه با صدرالدین قونویه بود، |
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۵۴
زينالدين، ابوعبدالله محمد بن ابىبكر بن عبدالقادر رازى (متوفای 666ق - قونیه)، فقيه، مفسر، لغوى، اديب و صوفى حنفى
نام | زینالدین رازی، محمد بن ابیبکر |
---|---|
نامهای دیگر | رازی، محمد بن ابیبکر
زینالدین، ابوعبدالله محمد بن ابوبکر |
نام پدر | ابوبکر |
متولد | |
محل تولد | ری |
رحلت | 666ق |
اساتید | |
برخی آثار | أسئلة القرآن المجید و أجوبتها من غرائب آي التنزیل |
کد مؤلف | AUTHORCODE01132AUTHORCODE |
برای دیگر کاربردها، رازی (ابهام زدایی) را ببینید.
ولادت
اصل وى از رى است. وی در شهر ری بزرگ شد، و در کسب علوم مختلفی مانند زبان، فقه، تفسیر، حدیث، ادبیات، عرفان تلاش کرد.
مترجمان سال تولد و یا سال درگذشت او را به طور دقیق بیان نکردهاند،
طى سفرى از مصر ديدار كرد. مدتی در آنجا اقامت گزید، در سرزمینهای آن گشت و گذار کرد. سپس به دمشق و شام رفت و قسمتهای آن را گشت و گذار کرد، و وارد آناتولی شد و در قونیه اقامت گزید. در آنجا همراه با صدرالدین قونویه بود،
وفات
در پايان عمر، در سال 666ق، در قونيه بود. او در تفسير قرآن مشهور است. صاحب «ريحانة الادب» و به تبع او دهخدا در «لغتنامه»، رازى را از علماى قرن هشتم و متوفاى سال 768ق دانستهاند.
آثار
- انموذج جليل فى اسئلة و اجوبة من غرائب آية التنزيل؛
- الذهب الابريز فى تفسير الكتاب العزيز؛
- روضة الفصاحة در علم بيان؛
- كنوز البراعة فى شرح المقامات الحريرية؛
- مختار الصحاح در لغت كه تلخيص صحاح جوهرى است و در660ق، خاتمه يافته است؛6. حدائق الحقائق در مواعظ؛
- دقائق الحقائق در تصوف؛
- كتاب الامثال و الحكم؛ و...