ابن مفرج، محمد بن احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۲: خط ۴۲:
}}
}}


'''ابوعبدالله محمد بن احمد بن محمد بن یحیی بن مفرج قرطبی''' (۳۱۵-۳۸۰ق)، مشهور به '''ابن مفرج'''، از برجسته‌ترین محدثان، فقیهان و قاضیان اندلس در قرن چهارم هجری بود. او با سفری گسترده به مشرق‌زمین، حلقه اتصال مهمی بین محدثان اندلس و مشرق ایجاد کرد و به دلیل حافظه قوی، دانش وسیع و ضبط دقیق احادیث، به عنوان ''اوثق المحدثین بالاندلس'' شناخته شد. ابن مفرج در دربار المستنصر بالله جایگاه بلندی یافت و به قضاوت شهرهای استجة و ریه منصوب شد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به کتاب [[فقه الحسن البصری]] در هفت مجلد، [[فقه الزهری]] در چندین جزء و مسند حدیث قاسم بن اصبغ اشاره کرد. او در سال ۳۸۰ هجری در قرطبه درگذشت.
'''ابوعبدالله محمد بن احمد بن محمد بن یحیی بن مفرج قرطبی''' (۳۱۵-۳۸۰ق)، مشهور به '''ابْنُ مُفَرِّج'''، از برجسته‌ترین محدثان، فقیهان و قاضیان اندلس در قرن چهارم هجری بود. او با سفری گسترده به مشرق‌زمین، حلقه اتصال مهمی بین محدثان اندلس و مشرق ایجاد کرد و به دلیل حافظه قوی، دانش وسیع و ضبط دقیق احادیث، به عنوان ''اوثق المحدثین بالاندلس'' شناخته شد. ابن مفرج در دربار المستنصر بالله جایگاه بلندی یافت و به قضاوت شهرهای استجة و ریه منصوب شد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به کتاب [[فقه الحسن البصری]] در هفت مجلد، [[فقه الزهری]] در چندین جزء و مسند حدیث قاسم بن اصبغ اشاره کرد. او در سال ۳۸۰ هجری در قرطبه درگذشت.


==ولادت==
==ولادت==