أسماء الأسد: تفاوت میان نسخهها
A-esmaeili (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR92328J1.jpg | عنوان = أسماء الأسد | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = ابنخالویه، حسین بن احمد (نويسنده) درویش، محمود جاسم (محقق) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = | موضوع = |ناشر | ناشر = مؤسسة الرسالة |...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1405]] | ||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ تیر 1405 توسط محمد خردمند]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ تیر 1405 توسط محمد خردمند]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ تیر 1405 توسط محسن عزیزی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ تیر 1405 توسط محسن عزیزی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۸
| أسماء الأسد | |
|---|---|
| پدیدآوران | ابنخالویه، حسین بن احمد (نويسنده) درویش، محمود جاسم (محقق) |
| ناشر | مؤسسة الرسالة |
| مکان نشر | لبنان - بیروت |
| سال نشر | 1409ق - 1989م |
| چاپ | 2 |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
أسماء الأسد، از آثار شاعر، ادیب، واژهشناس و نحوى برجسته ایرانى قرن چهارم هجری قمری، ابوعبدالله حسین بن احمد بن خالویه، مشهور به ابن خالویه (متوفای 370ق)، پژوهشی ادبی است که به بیان معانی اسامی و صفات گوناگون شیر (سلطان جنگل و ضربالمثل شجاعت) و متعلقات آن در زبان عربی میپردازد و خوانش و گویش صحیح و در مواردی تفاوتهای آن را توضیح میدهد. پژوهشگر معاصر، دکتر محمود جاسم درویش، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده و تعلیقاتی را بر آن افزوده است.
هدف و روش
- ابن خالویه نوشته است: در جمیع کلام عرب و کتب لغت، از نامهای شیر هیچ چیزی نیست، جز آنچه من آن را برای تو نوشتهام و آن نزدیک پانصد اسم و صفت است؛ پس آن را بشناس....[۱].
- دکتر محمود جاسم درویش، نوشته است: نصّ اثر حاضر در نسخه خطی کتاب «ليس في كلام العرب» جزء پنجم قرار دارد و از ورقه 114 ب، شروع میشود و با ورقه 118 ب، تمام میگردد[۲].
ساختار و محتوا
- کتاب مختصر حاضر، فصلبندی ندارد و صفات و نامهای شیر و موارد مرتبط با آن را در زبان عربی مطرح میکند.
- دکتر محمود جاسم درویش، در پایان کتاب ذیل عنوان «فائت أسماء الأسد»، تعداد 149 اسم و صفت را برای شیر، بر اساس کتابهای لغت، از جمله القاموس المحيط تألیف فیروزآبادی، افزوده است[۳].
نمونه مباحث
- ... به شیر، «قِرضاب» هم گویند و «قِرضاب» شمشیر نیز هست و «سَرطَم» شیر است و اما «سِرطَم» به سخنور فصیح گویند....[۴].
- کنیه شیر، ابوالحارث است و نامش، حارث. کنیههای دیگر برای شیر: «ابوالزعفران»، «ابوالضیغم»، «ابوالمحارب»، «ابورزاح»، «ابوفراس»، «ابومِحطَم»، «ابوالاشبال»، «ابوالعَرین»، «ابوالعَبّاس»، «ابوالتأموره» و «ابوالمحراب»...
فرزند شیر، «شِبل»، «حَفص»، «شَیع»، «جِرو» و «فُرهُود» است... و برای مادهشیر این اسامی گفته میشود: «لَبُؤَه»، «لَبوَه»، «لَبّاءه»، «لَحّاسه»، «اسَدَه»، «ناهِجَه»، «باهِره»، «عَثمه»، «قَعثَمَه»، «حَصّاء»، «مِشغاب»، «لَعوَه»، «سَبُعَه»، «نَمراء»، «اُمّالعبّاس»[۵].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.