۱۶۱٬۰۹۷
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'رده:صفحههای ابهامزدایی' به 'Category:صفحههای ابهامزدایی افراد رده:صفحههای ابهامزدایی افراد') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
* [[بکری، احمد بن عبدالله|احمد بن عبدالله بكرى]] از علماى قرن پنجم و اوائل قرن ششم هجری، و مؤلف کتاب [[الأنوار في مولد النبي محمد صلیاللهعليهوآلهوسلم]] | * [[بکری، احمد بن عبدالله|احمد بن عبدالله بكرى]] از علماى قرن پنجم و اوائل قرن ششم هجری، و مؤلف کتاب [[الأنوار في مولد النبي محمد صلیاللهعليهوآلهوسلم]] | ||
* [[بکری، عبدالله بن عبدالعزیز|ابوعبيد بكرى، عبدالله بن عبدالعزيز بن محمد بن ايوب بن عمرو بكرى]] (متوفای 487ق)، بزرگترين جغرافىنگار عرب اندلس و نيز اديب در سده 5ق، مؤلف کتاب [[معجم ما استعجم من أسماء البلاد و المواضع]] | |||
* [[بکری، | * [[بکری، محمد بن محمد|أبوالحسن محمد بن محمد بن عبدالرحمن البكرى الشافعى الاشعرى المصرى]] (898-952ق)، مفسر، محدث، متصوف، از علمای شافعیه، مسلمان مصری در قرن دهم قمری. | ||
* [[بکری، محمد معصوم|سید میرمحمدمعصوم بهکری (بکری)]] (944-1019ق)، سرداری شجاع و دلیر، طبیبی ماهر و کتیبهنویسی خوش خط و شاعری خوش قریحه و تاریخنگار دوره اکبر شاه گورکانی بود که در قرن دهم میزیست و «نامی» تخلص میکرد. | |||
* [[بکری، محمد بن ابیسرور|محمد بن ابیسرور بکری]] (998 -1087ق)، از مشایخ مصری طریقه بَکریّه (از فروع طریقه شاذلیه) و صاحب «[[الروضة المأنوسة في أخبار مصر المحروسة]]». | |||
* [[بکری، ربیع بن انس|ربیع بن انس بکرى بصرى]] (متوفای 139 یا 140ق)، سپس خراسانى، صاحب تفسیری که بیشتر مطالبش از [[ابوالعالیه، رفیع بن مهران ریاحی بصری|ابوالعالیه]] گرفته است. او از ستم حجاج بن یوسف ثقفى که به دنبال او بود به خراسان گریخت. | |||
* [[بکری، | * [[بکری، مصطفی بن کمالالدین|مصطفی بن کمالالدین بن علی صدیقی حنفی بَکْری]] (۱۰۹۹- ۱۱۶۲ق)، ملقب به محییالدین و قطبالدین، ادیب و عارف نامدار طریقت خلوتیه. | ||
* [[بکری، عبدالرحمن بن محمد|ابوالقاسم عبدالرحمن بن محمد بن عبدالله البکری الصقلی]] (متوفای حدود ۳۸۰ق)، ملقب به '''عمادالدین،''' فقیه مالکی، عارف و نویسنده برجسته قرن چهارم هجری بود. او که در قیروان اقامت گزید، با سفر به مشرق و دیدار با مشایخ بزرگ، در هر دو حوزه فقه و تصوف به درجه والایی نائل آمد. کتاب «[[الأنوار فی علم الأسرار]]» او از مهمترین آثار در زمینه عرفان نظری و عملی به شمار میرود که در آن قواعد تصوف را بر پایه کتاب و سنت استوار ساخت. وی به دلیل اعتقاد به کرامات اولیا و رویت خداوند در بیداری، با انتقادات [[ابن ابیزید، عبدالله بن عبدالرحمن|ابن ابیزید قیروانی]] روبرو شد، اما علمای معاصر و بعدی از جمله [[باقلانی، محمد بن طیب|قاضی باقلانی]] از او حمایت کردند. | |||
[[Category:صفحههای ابهامزدایی افراد]] | [[Category:صفحههای ابهامزدایی افراد]] | ||
{{ابهامزدایی}} | |||
[[رده:صفحههای ابهامزدایی افراد]] | [[رده:صفحههای ابهامزدایی افراد]] | ||