جامعه‌شناسی تاریخی امنیت در ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR96538J1.jpg | عنوان = جامعه شناسی تاریخی امنیت در ایران | عنوان‌های دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = م‍ی‍رس‍ن‍دس‍ی‌، م‍ح‍م‍د (نويسنده) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. گروه پژوهشی جامعه و امنیت (سای...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۵: خط ۵:
| پدیدآورندگان
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =  
| پدیدآوران =  
[[م‍ی‍رس‍ن‍دس‍ی‌، م‍ح‍م‍د]] (نويسنده)
[[م‍ی‍رس‍ن‍دس‍ی‌، سید م‍ح‍م‍د]] (نويسنده)
[[پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. گروه پژوهشی جامعه و امنیت]] (سایر)
[[پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. گروه پژوهشی جامعه و امنیت]] (سایر)
|زبان
|زبان
| زبان = فارسی
| زبان = فارسی
| کد کنگره =     
| کد کنگره =HV ۸۲۷۲/۵۶/م۸۷،ج۲      
| موضوع =امنیت اجتماعی  - امنیت داخلی - ایران
| موضوع =امنیت اجتماعی  - امنیت داخلی - ایران
|ناشر  
|ناشر  
خط ۲۵: خط ۲۵:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''جامعه‌شناسی تاریخی امنیت در ایران'''، نوشته [[میرسندسی، سید محمد|سید محمد میرسندسی]] (متولد 1342ش)، تحقیق و تحلیل عوامل و پیامدهای تاریخی مؤثر بر وضعیت امنیت اجتماعی و تدوین یک چارچوب نظری بومی و متناسب با ویژگی‌های جامعه ایران است. این اثر می‌کوشد تا با استفاده از تحلیل روندهای درازمدت، ریشه‌های تاریخی ناامنی و سازوکارهای تولید امنیت در ایران را بررسی کند.
'''جامعه‌شناسی تاریخی امنیت در ایران'''، نوشته [[م‍ی‍رس‍ن‍دس‍ی‌، سید م‍ح‍م‍د|سید محمد میرسندسی]] (متولد 1342ش)، تحقیق و تحلیل عوامل و پیامدهای تاریخی مؤثر بر وضعیت امنیت اجتماعی و تدوین یک چارچوب نظری بومی و متناسب با ویژگی‌های جامعه ایران است. این اثر می‌کوشد تا با استفاده از تحلیل روندهای درازمدت، ریشه‌های تاریخی ناامنی و سازوکارهای تولید امنیت در ایران را بررسی کند.


==ساختار و محتوا==
==ساختار و محتوا==
خط ۴۴: خط ۴۴:
نویسنده سپس، امنیت در ساختار سیاسی ایران را بررسی می‌کند و بر این باور است که ساختار دیرپای سیاسی در بستر تاریخی ایران، «دوجهی» است. «دوپارگی امنیت»، مهم‌ترین ویژگی این نوع از ساختار سیاسی است؛ بدین شرح که از یک‌سو، حاکمان امنیتشان را در این ساختار – آن‌چنان‌که بیهقی گفته است - با «ارتش دل‌انگیزان»، یعنی گزمه‌ها، چکمه‌پوشان، مزدوران و نوکران تأمین می‌کنند و از سوی دیگر، مردم با عیّاران، پهلوانان و لوطیان، جان و مال و ناموسشان را امنیت می‌بخشند. در واقع، امنیت در چنین جامعه‌ای، امنیت «الاکُلنگی» است که سنگینی کفّه هر طرف، به زیان سوی دیگر است و به یکی از دو صیانت منجر می‌شود؛ یا صیانت از حاکمان و یا صیانت از مردم<ref>ر.ک: همان، ص176-178 و 180</ref>.
نویسنده سپس، امنیت در ساختار سیاسی ایران را بررسی می‌کند و بر این باور است که ساختار دیرپای سیاسی در بستر تاریخی ایران، «دوجهی» است. «دوپارگی امنیت»، مهم‌ترین ویژگی این نوع از ساختار سیاسی است؛ بدین شرح که از یک‌سو، حاکمان امنیتشان را در این ساختار – آن‌چنان‌که بیهقی گفته است - با «ارتش دل‌انگیزان»، یعنی گزمه‌ها، چکمه‌پوشان، مزدوران و نوکران تأمین می‌کنند و از سوی دیگر، مردم با عیّاران، پهلوانان و لوطیان، جان و مال و ناموسشان را امنیت می‌بخشند. در واقع، امنیت در چنین جامعه‌ای، امنیت «الاکُلنگی» است که سنگینی کفّه هر طرف، به زیان سوی دیگر است و به یکی از دو صیانت منجر می‌شود؛ یا صیانت از حاکمان و یا صیانت از مردم<ref>ر.ک: همان، ص176-178 و 180</ref>.


نویسنده، شکل‌گرفتن ساختار سه‌وجهی سیاسی - اجتماعی را بهترین ضمانت امنیت در ایران می‌داند؛ ساختاری که نهادهای واسط (جامعه مدنی)، میان قدرت سیاسی و آحاد مردم جای می‌گیرد. ایرانِ پس از انقلاب در حال گذار به‌سوی این‌گونه ساختار است؛ ارائه قالب «جمهوری» برای نظام اسلامی از سوی امام خمینی(ره) و نمونه‌های عینی دیگری مانند توجه به توسعه سیاسی و جامعه مدنی در دوره اصلاحات و همچنین طرح «پلیس جامعه‌محور» بین سال‌های (1384-1380ش)، مؤید روندی برای جامعه نوین ایران با امنیت نهادینه‌شده است<ref>ر.ک: همان، ص178 و 180-181</ref>.
نویسنده، شکل‌گرفتن ساختار سه‌وجهی سیاسی - اجتماعی را بهترین ضمانت امنیت در ایران می‌داند؛ ساختاری که نهادهای واسط (جامعه مدنی)، میان قدرت سیاسی و آحاد مردم جای می‌گیرد. ایرانِ پس از انقلاب در حال گذار به‌سوی این‌گونه ساختار است؛ ارائه قالب «جمهوری» برای نظام اسلامی از سوی [[موسوی خمینی، سید روح‌الله|امام خمینی(ره)]] و نمونه‌های عینی دیگری مانند توجه به توسعه سیاسی و جامعه مدنی در دوره اصلاحات و همچنین طرح «پلیس جامعه‌محور» بین سال‌های (1384-1380ش)، مؤید روندی برای جامعه نوین ایران با امنیت نهادینه‌شده است<ref>ر.ک: همان، ص178 و 180-181</ref>.


==پانویس ==
==پانویس ==
خط ۵۷: خط ۵۷:


[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:کتاب‌شناسی]]
 
[[رده:علوم اجتماعی]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:آسیب‌شناسی اجتماعی، رفاه عمومی و اجتماعی]]
[[رده:مقالات بازبینی شده2 خرداد 1405]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ خرداد 1405 توسط سید حمید رضا حسینی هاشمی]]
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ خرداد 1405 توسط سید حمید رضا حسینی هاشمی]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ خرداد 1405 توسط محسن عزیزی]]
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ خرداد 1405 توسط محسن عزیزی]]