سبزواری، اسماعیل: تفاوت میان نسخه‌ها

| کد مؤلف =AUTHORCODE45009AUTHORCODE   

}}

'''ملا اسماعیل سبزواری''' (حدود ۱۲۱۲ - ۱۳۱۲ ق)، معروف به '''حاج ملا اسماعیل واعظ سبزواری'''، محدث، واعظ و استاد فلسفه در دوره قاجار بود. او از شاگردان [[سبزواری، هادی|حاج ملاهادی سبزواری]]، فیلسوف نامدار قرن سیزدهم، به شمار می‌رفت و پس از استادش از معدود کسانی بود که توانایی تدریس [[الحكمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة|اسفار اربعه]] را داشت. وی مدت سه سال در حوزه علمیه نجف به تحصیل فقه و اصول پرداخت و پس از بازگشت به ایران به وعظ و تألیف روی آورد. اقامت طولانی او در تهران با دوره‌ای تبعید به تبریز همراه بود که ناشی از اختلاف با [[کنی تهرانی، علی|ملا علی کنی]] (مجتهد نافذ تهران) گزارش شده است. ملا اسماعیل سبزواری آثار متعددی در موضوعات مختلف تألیف کرد که مهمترین آنها «بدایع الاخبار» (۳۵۶ مجلس) و «جامع النورین فی احوال الانسان» است. او در حدود سن ۱۰۰ سالگی در تهران درگذشت و در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) در شهر ری به خاک سپرده شد.