جامع الشتات في أجوبة السؤالات

جامع الشتات(میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن)
پدیدآوران	میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن (نويسنده) مؤسسه فرهنگی فقه الثقلین (سایر) مکتب سماحة آیة الله العظمی الشیخ یوسف الصانعي ( سایر)
ناشر	فقه الثقلين
مکان نشر	ایران - قم
سال نشر	1399ش - 1401ش
چاپ	1
شابک	‎-
موضوع	فقه جعفری - رساله عملیه - فقه جعفری - قرن 13ق. - فقه جعفری - قرن 13ق. - پرسش‏ها و پاسخ‏ها
زبان	عربی - فارسی
تعداد جلد	12
کد کنگره	‎‏/‎‏م‎‏9‎‏ج‎‏2‎‏ 183/9 BP
نورلایب	مطالعه و دانلود pdf

جامع الشتات یا «جامع الشتات في أجوبة السؤالات»، از آثار اصولی و فقیه و مرجع تقلید برجسته شیعه در قرن دوازدهم و سیزدهم هجری قمری، آیت‌الله میرزا ابوالقاسم بن محمدحسن گیلانی شفتی رشتی قمی، مشهور به میرزای قمی (۱۱۵۰-۱۲۳۱ق)، مجموعه پاسخ‌ به پرسش‌های فقهی و همچنین تعدادی از رساله‌های مستقلّ فقهی است که احکام مسائل گوناگون را بیان می‌کند.

هدف و روش

• مؤسّسه فقه الثقلین، نوشته است: میرزا ابوالقاسم قمی، فقیه و اصولى صاحب سبک است که در روش اجتهادى خود مبناى اعتدال را پیشه خود نموده است. مراجعه به آثار و به‌خصوص پاسخ‌هاى وى در کتاب جامع الشتات، به‌روشنى این ادّعا را ثابت مى‌کند که میرزا نه مشى اخبارى‌گرى را مى‌پسندد و نه در شیوه استنباط، انسدادى عمل مى‌کند. میرزا در دوره‌اى که مکتب اخبارى‌گرى سایه تاریکش را بر مکتب اصولى و اجتهادى مدارس علمى تابیده بود، ظهور کرد و با تحقیق و تألیف کتاب گران‌سنگ «قوانين الأصول» مبانى و اندیشه اصولى را منقّح کرد و پایه اجتهادات فقهى را قوّت بخشید.

ساختار و محتوا

• این اثر در 12 جلد به ترتیب ذیل سامان یافته است:

1. پیشگفتار ناشر و مصحح (معرفی شخصیت علمی و زندگی و آثار نویسنده و روش تصحیح) و متن اصلی: اصول دین و اصول فقه (اجتهاد و تقلید)؛
2. فروع دین: از طهارت و نماز تا حجّ؛
3. از جهاد تا تجارت و بیع؛
4. از رهن تا شرکت؛
5. از قسمت تا وکالت؛
6. از وقف تا وصایا؛
7. نکاح؛
8. از طلاق تا احیای موات؛
9. از لقطه تا میراث؛
10. از قضا و شهادات تا حدود و قصاص و دیات؛
11. از رساله انفحه تا رساله اقرار به طلاق؛
12. از رساله طلاق با عوض تا روایت امام رضا(ع).

نمونه مباحث

• ... مسئله شرعیه را از غیر مجتهد عادل بدون عذرى، جایز نیست اخذ کردن و در مجتهد، عدالت شرط است و در عدالت همین‌قدر بس است که مجتنب از کبایر باشد و اصرار بر صغایر نکند در ظاهر حال و در بند سترپوشى عیب خود باشد و از اهل بلد و محلّه او هرگاه سؤال کنى از احوال او، بگویند: ما به غیر خوبى از او چیزى ندیدیم.

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.