۱۶۰٬۸۳۴
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'امام محمد باقر علیهالسلام' به 'امام محمدباقر علیهالسلام'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'امام محمد باقر علیهالسلام' به 'امام محمدباقر علیهالسلام') |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
'''شرح زيارة عاشوراء'''، نوشته [[کاشانی، حبیبالله بن علیمدد|ملا حبیبالله شریف کاشانی]] (1340-1262ق) است. او بهگونهای فشرده و کوتاه زیارت عاشورا را شرح نموده است. دعای علقمه نیز بههمراه ذکر فضیلت آن پیوست کتاب شده است. | '''شرح زيارة عاشوراء'''، نوشته [[کاشانی، حبیبالله بن علیمدد|ملا حبیبالله شریف کاشانی]] (1340-1262ق) است. او بهگونهای فشرده و کوتاه زیارت عاشورا را شرح نموده است. دعای علقمه نیز بههمراه ذکر فضیلت آن پیوست کتاب شده است. | ||
زیارت عاشورا، از [[امام | زیارت عاشورا، از [[امام محمدباقر علیهالسلام|امام باقر(ع)]] روایت شده است. [[حسن، نزار|نزار الحسن]] (محقق) در آغاز، گزارشی از نسخه خطی زیارت عاشورا و تطبیق آن با نسخههای چاپی میدهد. او شرح حالی از نویسنده میآورد و به نام استادان، شاگردان و آثار او بههمراه نمونههایی از شعر وی اشاره میکند. نزار چند گزارش در اهمیت خواندن زیارت عاشورا میآورد: | ||
# خواب دیدن فرزند [[امینی نجفی، عبدالحسین|علامه امینی(ره)]] پدرش را و سفارش او به برپایی مجالس زیارت عاشورا؛ | # خواب دیدن فرزند [[امینی نجفی، عبدالحسین|علامه امینی(ره)]] پدرش را و سفارش او به برپایی مجالس زیارت عاشورا؛ | ||
# گزارشی از [[نجفی قوچانی، محمدحسن|آیتالله قوچانی نجفی]] درباره وضع بد مالی پدرش و تأثیری که خواندن زیارت عاشورای فرزند در گشایش گره کار پدر داشته است؛ | # گزارشی از [[نجفی قوچانی، محمدحسن|آیتالله قوچانی نجفی]] درباره وضع بد مالی پدرش و تأثیری که خواندن زیارت عاشورای فرزند در گشایش گره کار پدر داشته است؛ | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
==محتوای کتاب== | ==محتوای کتاب== | ||
[[کاشانی، حبیبالله بن علیمدد|ملا حبیبالله]] میگوید که این رساله شرحی بسیار کوتاه از زیارت عاشوراست. او شرحش را با درج سند زیارت، که یک بار به روایت «مالک جهنی» و بار دیگر به روایت «علقمة بن محمد حضرمی» از [[امام | [[کاشانی، حبیبالله بن علیمدد|ملا حبیبالله]] میگوید که این رساله شرحی بسیار کوتاه از زیارت عاشوراست. او شرحش را با درج سند زیارت، که یک بار به روایت «مالک جهنی» و بار دیگر به روایت «علقمة بن محمد حضرمی» از [[امام محمدباقر علیهالسلام|امام باقر(ع)]] است، آغاز میکند. او سند روایت اخیر را ضعیف میداند، اما با شهرتی که دارد، ضعف آن جبران شده است. افزون بر آن، شیخ طوسی نیز آن را در مصباحش آورده و قاعده «تسامح در ادله سنن» نیز میتواند از بررسی سند بسندگی داشته باشد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص28-23</ref>. | ||
سطح ادبیات این نوشتار بالاتر از ادبیات عرفی مردم است و در آن از پارهای اصطلاحات فلسفی و عرفانی نیز بهرهگیری شده است که نمونه آن در آغاز کتاب دیده میشود؛ [[کاشانی، حبیبالله بن علیمدد|ملا حبیبالله]] در شرح عبارت «اَلسّلامُ عَليكَ يا أباعبدِالله»، چنین میگوید: هذهِ الجُملةُ تَحيةٌ بِأشهُرِ أفرادها و أكملِها يُقصَد بِها الدّعاءُ و لِحقيقته القُدسية المتّحدةِ معَ الجَوهرِ الأكملِ و العَقلِ الأوّلِ المعبّرِ عنه بلسانِ الشرعِ بِالحقيقةِ المحمّديةِ(ص).... <ref>ر.ک: همان، ص29</ref>. | سطح ادبیات این نوشتار بالاتر از ادبیات عرفی مردم است و در آن از پارهای اصطلاحات فلسفی و عرفانی نیز بهرهگیری شده است که نمونه آن در آغاز کتاب دیده میشود؛ [[کاشانی، حبیبالله بن علیمدد|ملا حبیبالله]] در شرح عبارت «اَلسّلامُ عَليكَ يا أباعبدِالله»، چنین میگوید: هذهِ الجُملةُ تَحيةٌ بِأشهُرِ أفرادها و أكملِها يُقصَد بِها الدّعاءُ و لِحقيقته القُدسية المتّحدةِ معَ الجَوهرِ الأكملِ و العَقلِ الأوّلِ المعبّرِ عنه بلسانِ الشرعِ بِالحقيقةِ المحمّديةِ(ص).... <ref>ر.ک: همان، ص29</ref>. | ||
نویسنده در شرح خود واژهها را معنا نموده، احتمالهایی را که در معنای آنها است بیان میکند. نمونه آن در شرح معنای برائت چنین آمده است: «بَرِئتُ إلَی الله ...: للإيمان جناحان: موالاةُ أهل بيت النبوة و مُعاداةُ أعدائهم و هي المعبّر عنها بالبراءة... و يُحتمل أن يُرادَ بها مُطلق الخُلو عن مَحبّة أعدائهِم فإنّ معَ مَحبّتهِم لا يتمُّ الولاية»<ref>ر.ک: همان، ص62-61</ref>. او گاهی از حدیث نیز در شرح و تفسیر واژهها و عبارتها بهره میجوید که نمونه آن در واژه «سلم» آمده و مزیّن به گفتاری از [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع)]] شده است و یا درباره «مصیبت» که چندین روایت را در تفسیرش میآورد<ref>ر.ک: همان، ص64 و 87</ref>. | نویسنده در شرح خود واژهها را معنا نموده، احتمالهایی را که در معنای آنها است بیان میکند. نمونه آن در شرح معنای برائت چنین آمده است: «بَرِئتُ إلَی الله...: للإيمان جناحان: موالاةُ أهل بيت النبوة و مُعاداةُ أعدائهم و هي المعبّر عنها بالبراءة... و يُحتمل أن يُرادَ بها مُطلق الخُلو عن مَحبّة أعدائهِم فإنّ معَ مَحبّتهِم لا يتمُّ الولاية»<ref>ر.ک: همان، ص62-61</ref>. او گاهی از حدیث نیز در شرح و تفسیر واژهها و عبارتها بهره میجوید که نمونه آن در واژه «سلم» آمده و مزیّن به گفتاری از [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام صادق(ع)]] شده است و یا درباره «مصیبت» که چندین روایت را در تفسیرش میآورد<ref>ر.ک: همان، ص64 و 87</ref>. | ||
==پانویس == | ==پانویس == | ||