۱۶۱٬۰۴۳
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'امام محمد باقر علیهالسلام' به 'امام محمدباقر علیهالسلام'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'هـ' به 'ه') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'امام محمد باقر علیهالسلام' به 'امام محمدباقر علیهالسلام') |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
ه) فضایل انسانی اهل بیت(ع) مانند شجاعت، عدالت، سخاوت و امثال آن. | ه) فضایل انسانی اهل بیت(ع) مانند شجاعت، عدالت، سخاوت و امثال آن. | ||
سروش در سبک شعری پیرو شاعران کهن بهویژه فرخی سیستانی و امیر معزی است. اغلب اشعار او چونان سایر شعرای عصر خویش، در مدح سلاطین و شاهزادگان سروده شده است. کاربرد واژگان کهن مانند ایدون، ایدر، ابا، ابر و آوردن دو حرف اضافه برای یک متمم، ابدال، تخفیف و ... از ویژگیهای لفظی شعر سروش است که زبان او را هرچه بیشتر به شعر خراسانی نزدیک میکند. شعر منقبتی سروش از نظر زبانی و ادبی تفاوتی با سایر قصاید مدحی او ندارد؛ اما به لحاظ محتوا دارای تفکرات عمیق و خاصی است که بر پشتوانۀ غنی و استوار فرهنگ و گفتمان شیعی استوار است. | سروش در سبک شعری پیرو شاعران کهن بهویژه فرخی سیستانی و امیر معزی است. اغلب اشعار او چونان سایر شعرای عصر خویش، در مدح سلاطین و شاهزادگان سروده شده است. کاربرد واژگان کهن مانند ایدون، ایدر، ابا، ابر و آوردن دو حرف اضافه برای یک متمم، ابدال، تخفیف و... از ویژگیهای لفظی شعر سروش است که زبان او را هرچه بیشتر به شعر خراسانی نزدیک میکند. شعر منقبتی سروش از نظر زبانی و ادبی تفاوتی با سایر قصاید مدحی او ندارد؛ اما به لحاظ محتوا دارای تفکرات عمیق و خاصی است که بر پشتوانۀ غنی و استوار فرهنگ و گفتمان شیعی استوار است. | ||
آنچه در این کتاب شرح و تحلیل شده، قصایدی است که سروش در مدح حضرت رسول و اهل بیت(ع) سروده است؛ یعنی شمس المناقب. مهمترین وجوه تفکر دینی سروش، تصاویری است که از معصومین بهویژه حضرت امیرالمؤمنین(ع) و جایگاه امام در نظام خلقت عرضه میکند. | آنچه در این کتاب شرح و تحلیل شده، قصایدی است که سروش در مدح حضرت رسول و اهل بیت(ع) سروده است؛ یعنی شمس المناقب. مهمترین وجوه تفکر دینی سروش، تصاویری است که از معصومین بهویژه حضرت امیرالمؤمنین(ع) و جایگاه امام در نظام خلقت عرضه میکند. | ||
«شمس المناقب» حدود دو هزار بیت در منقبت حضرت رسول(ص) و [[امام علی علیهالسلام|حضرت علی(ع)]] و دیگر ائمۀ شیعه(ع) است. بیش از نیمی از مناقب در مدح امیرالمؤمنین(ع) است که نشان از ارادت شاعر به مولای متقیان دارد. از 68 قصیدهای که در این مجموعه گردآوری شده، 39 قصیده در مدح [[امام علی علیهالسلام|حضرت علی(ع)]]، 16 قصیده در مدح حضرت رسول اکرم(ص)، پنج قصیده در مدح امام زمان(عج) و چهار قصیده در مدح حضرت معصومه(س) است و برای حضرات [[امام رضا علیهالسلام|امام رضا]]، [[امام | «شمس المناقب» حدود دو هزار بیت در منقبت حضرت رسول(ص) و [[امام علی علیهالسلام|حضرت علی(ع)]] و دیگر ائمۀ شیعه(ع) است. بیش از نیمی از مناقب در مدح امیرالمؤمنین(ع) است که نشان از ارادت شاعر به مولای متقیان دارد. از 68 قصیدهای که در این مجموعه گردآوری شده، 39 قصیده در مدح [[امام علی علیهالسلام|حضرت علی(ع)]]، 16 قصیده در مدح حضرت رسول اکرم(ص)، پنج قصیده در مدح امام زمان(عج) و چهار قصیده در مدح حضرت معصومه(س) است و برای حضرات [[امام رضا علیهالسلام|امام رضا]]، [[امام محمدباقر علیهالسلام|امام باقر]] و [[امام سجاد علیهالسلام|امام سجاد(ع)]] هر کدام یک قصیده سروده شده و قصیدهای نیز به طور مشترک به امام موسی کاظم و امام جواد(ع) اختصاص یافته است. | ||
در این گزیده، اشعار سروش اصفهانی که در مدح و منقبت اهل بیت(ع) سروده، با رویکردی ادبی و روایی شرح و تبیین شده است؛ به این ترتیب که ابتدا اشعار منقبتی سروش از دیوان او به تصحیح [[محجوب، محمدجعفر|محمدجعفر محجوب]] گزینش شده است. سروش در مجموع هفتاد قصیدۀ منقبتی دار که از این میان دو قصیده به دلیل اینکه ارزش منقبتی نداشت و صرفاً عنوان آن به امیرالمؤمنین اختصاص یافته بود، از این مجموعه حذف شده است. | در این گزیده، اشعار سروش اصفهانی که در مدح و منقبت اهل بیت(ع) سروده، با رویکردی ادبی و روایی شرح و تبیین شده است؛ به این ترتیب که ابتدا اشعار منقبتی سروش از دیوان او به تصحیح [[محجوب، محمدجعفر|محمدجعفر محجوب]] گزینش شده است. سروش در مجموع هفتاد قصیدۀ منقبتی دار که از این میان دو قصیده به دلیل اینکه ارزش منقبتی نداشت و صرفاً عنوان آن به امیرالمؤمنین اختصاص یافته بود، از این مجموعه حذف شده است. | ||