۱۶۱٬۰۹۹
ویرایش
←وابستهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
||
| (۷ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
| رحلت = ۲۰ ذیالحجه ۱۴۱۹ قمری (۱۸ فروردین ۱۳۷۸ شمسی) | | رحلت = ۲۰ ذیالحجه ۱۴۱۹ قمری (۱۸ فروردین ۱۳۷۸ شمسی) | ||
| شهادت = | | شهادت = | ||
| مدفن = حرم حضرت معصومه (س)، قم | | مدفن = حرم حضرت معصومه(س)، قم | ||
| طول عمر = ۷۴ سال | | طول عمر = ۷۴ سال | ||
| نام همسر = | | نام همسر = | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00000AUTHORCODE | | کد مؤلف = AUTHORCODE00000AUTHORCODE | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|رضوی کشمیری (ابهامزدایی)}} | |||
'''سید عبدالکریم رضوی کشمیری''' (۱۳۴۳-۱۴۱۹ قمری)، عالم ربانی و عارف بزرگ شیعه در دوره معاصر و از شاگردان برجسته [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|سید علی آقا قاضی طباطبایی]] بود. وی در نجف اشرف متولد شد و پس از تحصیلات عالی در علوم نقلی و عقلی، به مراتب عالی عرفان و سلوک دست یافت. از ویژگیهای بارز ایشان، تهذیب نفس، استخارههای راهگشا و انس عمیق با قرآن کریم بود. ایشان در سال ۱۳۷۸ش در قم درگذشت و در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد. | '''سید عبدالکریم رضوی کشمیری''' (۱۳۴۳-۱۴۱۹ قمری)، عالم ربانی و عارف بزرگ شیعه در دوره معاصر و از شاگردان برجسته [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|سید علی آقا قاضی طباطبایی]] بود. وی در نجف اشرف متولد شد و پس از تحصیلات عالی در علوم نقلی و عقلی، به مراتب عالی عرفان و سلوک دست یافت. از ویژگیهای بارز ایشان، تهذیب نفس، استخارههای راهگشا و انس عمیق با قرآن کریم بود. ایشان در سال ۱۳۷۸ش در قم درگذشت و در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد. | ||
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
سید عبدالکریم رضوی کشمیری در سال ۱۳۴۳ قمری (برابر با ۱۳۰۵ شمسی) در نجف اشرف در خانوادهای اهل علم و فضیلت دیده به جهان گشود.<ref> ر.ک: جمعی از پژوهشگران، ص306</ref> پدرش آیتالله سید محمدعلی رضوی کشمیری حائری (متوفی ۱۳۶۵ ق) از علمای برجسته نجف و داماد [[یزدی، سید محمدکاظم بن عبدالعظیم|آیتالله سید محمدکاظم طباطبایی یزدی]]، صاحب کتاب معروف «[[العروة الوثقی فيما تعم به البلوی|عروة الوثقی]]» بود.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص143</ref> | سید عبدالکریم رضوی کشمیری در سال ۱۳۴۳ قمری (برابر با ۱۳۰۵ شمسی) در نجف اشرف در خانوادهای اهل علم و فضیلت دیده به جهان گشود.<ref> ر.ک: جمعی از پژوهشگران، ص306</ref> پدرش آیتالله سید محمدعلی رضوی کشمیری حائری (متوفی ۱۳۶۵ ق) از علمای برجسته نجف و داماد [[یزدی، سید محمدکاظم بن عبدالعظیم|آیتالله سید محمدکاظم طباطبایی یزدی]]، صاحب کتاب معروف «[[العروة الوثقی فيما تعم به البلوی|عروة الوثقی]]» بود.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص143</ref> | ||
پدربزرگ ایشان، آیتالله سید محمدحسن کشمیری، از عارفان صاحب کرامت بود که در هفت سالگی همراه پدرش از کشمیر به کربلا مهاجرت کرد و به مقام اجتهاد و عرفان نایل آمد. او در تربیت شاگردانی همچون [[حائری یزدی، عبدالکریم|شیخ عبدالکریم حائری یزدی]] (بنیانگذار حوزه علمیه قم) نقش مهمی داشت.<ref> ر.ک: جواهر کلام، عبدالحسین، ج2، ص290-291</ref> عارف کشمیری درباره نسب خود میفرمود: «ما اصالتاً قمی و از سادات رضوی هستیم و ریشه سیادت ما به حضرت موسی مبرقع فرزند بلافصل امام جواد | پدربزرگ ایشان، آیتالله سید محمدحسن کشمیری، از عارفان صاحب کرامت بود که در هفت سالگی همراه پدرش از کشمیر به کربلا مهاجرت کرد و به مقام اجتهاد و عرفان نایل آمد. او در تربیت شاگردانی همچون [[حائری یزدی، عبدالکریم|شیخ عبدالکریم حائری یزدی]] (بنیانگذار حوزه علمیه قم) نقش مهمی داشت.<ref> ر.ک: جواهر کلام، عبدالحسین، ج2، ص290-291</ref> عارف کشمیری درباره نسب خود میفرمود: «ما اصالتاً قمی و از سادات رضوی هستیم و ریشه سیادت ما به حضرت موسی مبرقع فرزند بلافصل امام جواد علیهالسلام میرسد که در قم مدفون است.» | ||
==تحصیلات و اساتید== | ==تحصیلات و اساتید== | ||
| خط ۷۳: | خط ۷۳: | ||
آیتالله کشمیری مراتب سیر و سلوک و عرفان را از محضر اساتید زیر آموخت: | آیتالله کشمیری مراتب سیر و سلوک و عرفان را از محضر اساتید زیر آموخت: | ||
۱. '''شیخ مرتضی طالقانی:''' اولین استاد اخلاقی ایشان بود. در هشت سالگی شیخ مرتضی او را دید و گفت: «در سرت نور است، تو به درد بازی نمیخوری!» سید عبدالکریم تا ۲۱ سالگی دامان شیخ مرتضی طالقانی را رها نکرد و بعدها دروس اخلاق این استاد عارف را به رشته تحریر درآورد. | ۱. '''شیخ مرتضی طالقانی:''' اولین استاد اخلاقی ایشان بود. در هشت سالگی شیخ مرتضی او را دید و گفت: «در سرت نور است، تو به درد بازی نمیخوری!» سید عبدالکریم تا ۲۱ سالگی دامان [[طالقانی، مرتضی|شیخ مرتضی طالقانی]] را رها نکرد و بعدها دروس اخلاق این استاد عارف را به رشته تحریر درآورد. | ||
۲. '''سید علی آقا قاضی طباطبایی:''' استاد اصلی عرفان ایشان بود که حدود پنج سال از محضر وی بهره برد. کشمیری در این باره میگوید: «علاقه آقای قاضی نسبت به من، مثل علاقه پدر به فرزند بود. گاهی در منزلشان که روضه بود، میرفتم و بعد از این که منزلشان خلوت میشد، پشت سرش نماز میخواندم. او مردی الهی و ملکوتی بود. ما هرگونه غم و همی از امور دنیا و آخرت را پیش ایشان حل میکردیم.» | ۲. '''سید علی آقا قاضی طباطبایی:''' استاد اصلی عرفان ایشان بود که حدود پنج سال از محضر وی بهره برد. کشمیری در این باره میگوید: «علاقه آقای [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|قاضی]] نسبت به من، مثل علاقه پدر به فرزند بود. گاهی در منزلشان که روضه بود، میرفتم و بعد از این که منزلشان خلوت میشد، پشت سرش نماز میخواندم. او مردی الهی و ملکوتی بود. ما هرگونه غم و همی از امور دنیا و آخرت را پیش ایشان حل میکردیم.» | ||
۳. '''سید هاشم حداد:''' عالمی عارف و هندی الاصل بود که در کربلا به نعلسازی اشتغال داشت و از زبدهترین تربیت یافتگان مکتب سید علی قاضی بود. کشمیری نزدیک پانزده سال با او مرتبط بود.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص144</ref><ref> ر.ک: کنگره بزرگداشت آیتالله حاج سید علی آقا قاضی(ره)، ج2، ص547</ref> | ۳. '''سید هاشم حداد:''' عالمی عارف و هندی الاصل بود که در کربلا به نعلسازی اشتغال داشت و از زبدهترین تربیت یافتگان مکتب [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|سید علی قاضی]] بود. کشمیری نزدیک پانزده سال با او مرتبط بود.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص144</ref><ref> ر.ک: کنگره بزرگداشت آیتالله حاج سید علی آقا قاضی(ره)، ج2، ص547</ref> | ||
۴. '''مستور آقا شیرازی:''' این عارف گمنام و استاد بزرگ اخلاق در ذکر و فکر بسیار قوی و دید باطنی وسیع داشت و طی الارض میکرد. کشمیری از وی دستورالعمل «الیس الله بکافٍ عبده» را دریافت کرد. | ۴. '''مستور آقا شیرازی:''' این عارف گمنام و استاد بزرگ اخلاق در ذکر و فکر بسیار قوی و دید باطنی وسیع داشت و طی الارض میکرد. کشمیری از وی دستورالعمل «الیس الله بکافٍ عبده» را دریافت کرد. | ||
| خط ۸۸: | خط ۸۸: | ||
'''تدریس و تربیت شاگردان:''' | '''تدریس و تربیت شاگردان:''' | ||
آیتالله کشمیری پس از نیل به مراحل عالی اجتهاد و اخلاق، ابتدا در مسجد «جمال» نجف به اقامه نماز جماعت پرداخت و پس از درگذشت آیتالله مظفر در مسجد «مسابک» به اقامه جماعت اشتغال ورزید. در آخرین سالهای اقامت در عراق، روزهای پنجشنبه و جمعه هر هفته، در صحن مطهر حضرت سیدالشهداء | آیتالله کشمیری پس از نیل به مراحل عالی اجتهاد و اخلاق، ابتدا در مسجد «جمال» نجف به اقامه نماز جماعت پرداخت و پس از درگذشت آیتالله مظفر در مسجد «مسابک» به اقامه جماعت اشتغال ورزید. در آخرین سالهای اقامت در عراق، روزهای پنجشنبه و جمعه هر هفته، در صحن مطهر [[امام حسین علیهالسلام|حضرت سیدالشهداء علیهالسلام]] اقامه جماعت مینمود.<ref> ر.ک: جواهر کلام، عبدالحسین، ج2، ص296</ref> | ||
از شاگردان برجسته ایشان میتوان به حاج سید علی اکبر صداقت، | از شاگردان برجسته ایشان میتوان به حاج سید علی اکبر صداقت، حجتالاسلام والمسلمین جعفر ناصری دولتآبادی، شیخ هادی مروی، دکتر باقر لاریجانی و [[صافی گلپایگانی، علی|شیخ علی صافی]] اشاره کرد.<ref> ر.ک: کنگره بزرگداشت آیتالله حاج سید علی آقا قاضی(ره)، ج2، ص547</ref> | ||
'''مهاجرت به ایران:''' | '''مهاجرت به ایران:''' | ||
| خط ۱۱۳: | خط ۱۱۳: | ||
به گفته فرزندش سید محمود کشمیری، او شبانهروز در حال ذکر بود، حتی در حال راه رفتن زبانش به ذکر الهی مترنم بود. یکی از شاگردانش نقل میکند: «یک بار به قلب خود اشاره کرد و فرمود: سرت را بگذار اینجا! سرم را روی قلب آقا گذاشتم و شنیدم مثل ساعتی که دائم کار میکند ذکری دائماً تکرار میشود!» | به گفته فرزندش سید محمود کشمیری، او شبانهروز در حال ذکر بود، حتی در حال راه رفتن زبانش به ذکر الهی مترنم بود. یکی از شاگردانش نقل میکند: «یک بار به قلب خود اشاره کرد و فرمود: سرت را بگذار اینجا! سرم را روی قلب آقا گذاشتم و شنیدم مثل ساعتی که دائم کار میکند ذکری دائماً تکرار میشود!» | ||
<ref> ر.ک: هیأت تحریریه مؤسسه فرهنگی مطالعاتی شمس الشموس، ص 82</ref> | <ref> ر.ک: هیأت تحریریه مؤسسه فرهنگی مطالعاتی شمس الشموس، ص 82</ref> | ||
'''عشق به نجف:''' | '''عشق به نجف:''' | ||
| خط ۱۲۰: | خط ۱۲۱: | ||
این عارف سترگ و عالم برجسته در چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۷۸ شمسی برابر با ۲۰ ذیالحجه ۱۴۱۹ قمری پس از طی یک دوره بیماری در ۷۴ سالگی جان به جان آفرین تسلیم کرد.<ref> ر.ک: جمعی از پژوهشگران، ص306</ref> ایشان روزهای قبل از رحلت، این آیه را مکرر میخواند: «وَما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِک الْخُلْد اَفَاِنْ مِتَّ فَهُمُ الخالِدُونَ * کلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت» (سوره انبیاء، آیات ۳۴-۳۵). | این عارف سترگ و عالم برجسته در چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۷۸ شمسی برابر با ۲۰ ذیالحجه ۱۴۱۹ قمری پس از طی یک دوره بیماری در ۷۴ سالگی جان به جان آفرین تسلیم کرد.<ref> ر.ک: جمعی از پژوهشگران، ص306</ref> ایشان روزهای قبل از رحلت، این آیه را مکرر میخواند: «وَما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِک الْخُلْد اَفَاِنْ مِتَّ فَهُمُ الخالِدُونَ * کلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت» (سوره انبیاء، آیات ۳۴-۳۵). | ||
پس از اقامه نماز توسط آیتالله محمدتقی | پس از اقامه نماز توسط [[بهجت، محمدتقی|آیتالله محمدتقی بهجت]]، پیکر پاک این عارف وارسته در حرم مطهر حضرت معصومه(س)، قسمت بالاسر، جنب قبر علامه طباطبائی به خاک سپرده شد.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص144</ref><ref> ر.ک: کنگره بزرگداشت آیتالله حاج سید علی آقا قاضی(ره)، ج2، ص547</ref><ref> ر.ک: جواهر کلام، عبدالحسین، ج2، ص297</ref> | ||
==آثار == | ==آثار == | ||
| خط ۱۵۰: | خط ۱۵۱: | ||
'''ذکر یونسیه (آیه ۸۷ سوره انبیاء):''' چهارصد بار بعد از نماز عشاء در سجده گفته شود، دارای آثاری چون دیدن حالات برزخی، تقویت قلب و مکاشفات، پیشرفت در سلوک و استجابت دعا.<ref> [https://hawzah.net/fa/Mostabser/View/62065/5888 ر.ک: دستورالعمل های مشکل گشا، پایگاه اطلاع رسانی حوزه]</ref> | '''ذکر یونسیه (آیه ۸۷ سوره انبیاء):''' چهارصد بار بعد از نماز عشاء در سجده گفته شود، دارای آثاری چون دیدن حالات برزخی، تقویت قلب و مکاشفات، پیشرفت در سلوک و استجابت دعا.<ref> [https://hawzah.net/fa/Mostabser/View/62065/5888 ر.ک: دستورالعمل های مشکل گشا، پایگاه اطلاع رسانی حوزه]</ref> | ||
<ref> [https://www.btid.org/post/61680 ر.ک: ویژگیهای آیتالله سید عبدالکریم کشمیری(ره)، سایت اندیشه برتر]</ref> | <ref> [https://www.btid.org/post/61680 ر.ک: ویژگیهای آیتالله سید عبدالکریم کشمیری(ره)، سایت اندیشه برتر]</ref> | ||
==منابع برای مطالعه بیشتر== | ==منابع برای مطالعه بیشتر== | ||
| خط ۱۷۷: | خط ۱۷۶: | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 فروردین 1405]] | ||
[[رده:مؤلفین- | [[رده:مؤلفین-فروردین]] | ||