کشمیری، سید عبدالکریم: تفاوت میان نسخه‌ها

| مدفن = حرم حضرت معصومه (س)، قم

 

سید عبدالکریم رضوی کشمیری در سال ۱۳۴۳ قمری (برابر با ۱۳۰۵ شمسی) در نجف اشرف در خانواده‌ای اهل علم و فضیلت دیده به جهان گشود.<ref> ر.ک: جمعی از پژوهشگران، ص306</ref> پدرش آیت‌الله سید محمدعلی رضوی کشمیری حائری (متوفی ۱۳۶۵ ق) از علمای برجسته نجف و داماد آیت‌الله سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، صاحب کتاب معروف «عروة الوثقی» بود.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص143</ref>

پدربزرگ ایشان، آیت‌الله سید محمدحسن کشمیری، از عارفان صاحب کرامت بود که در هفت سالگی همراه پدرش از کشمیر به کربلا مهاجرت کرد و به مقام اجتهاد و عرفان نایل آمد. او در تربیت شاگردانی همچون شیخ عبدالکریم حائری یزدی (بنیان‌گذار حوزه علمیه قم) نقش مهمی داشت.<ref> ر.ک: جواهر کلام، عبدالحسین، ج2، ص290-291</ref> عارف کشمیری درباره نسب خود می‌فرمود: «ما اصالتاً قمی و از سادات رضوی هستیم و ریشه سیادت ما به حضرت موسی مبرقع فرزند بلافصل امام جواد علیه السلام می‌رسد که در قم مدفون است.»

آیت‌الله کشمیری دروس مقدمات و ادبیات را نزد پدر بزرگوارش فرا گرفت. سپس به فراگیری سطوح عالیه نزد اساتیدی چون آیت‌الله شیخ مجتبی لنکرانی (تتمه رسائل)، شیخ راضی تبریزی (مکاسب)، آیت‌الله محمدتقی بهجت فومنی (رسائل)، شیخ محمدحسین طهرانی (کفایه)، حاج فیض خراسانی (منظومه سبزواری)، شیخ صدرا بادکوبه‌ای (متون فلسفی) و شیخ عبدالحسین رشتی (اسفار) پرداخت.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص143</ref>

آیت‌الله سید ابوالقاسم خویی (که نقش بیشتری در رشد علمی ایشان داشت و ضمن صدور اجازه اجتهاد، تصریح کرد: «تقلید بر تو حرام است»)

آیت‌الله سید عبدالاعلی سبزواری<ref> ر.ک: کنگره بزرگداشت آیت‌الله حاج سید علی آقا قاضی(ره)، ج2، ص547</ref>

آیت‌الله سید عبدالهادی شیرازی<ref> ر.ک: جمعی از پژوهشگران، ص307</ref>

آیت‌الله شیخ علی محمد بروجردی

آیت‌الله میرزا سید حسن بجنوردی (صاحب القواعد الفقهیه)<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص144</ref> <ref> ر.ک: جواهر کلام، عبدالحسین، ج2، ص293</ref>

۱. '''شیخ مرتضی طالقانی:''' اولین استاد اخلاقی ایشان بود. در هشت سالگی شیخ مرتضی او را دید و گفت: «در سرت نور است، تو به درد بازی نمی‌خوری!» سید عبدالکریم تا ۲۱ سالگی دامان شیخ مرتضی طالقانی را رها نکرد و بعدها دروس اخلاق این استاد عارف را به رشته تحریر درآورد.

۲. '''سید علی آقا قاضی طباطبایی:''' استاد اصلی عرفان ایشان بود که حدود پنج سال از محضر وی بهره برد. کشمیری در این باره می‌گوید: «علاقه آقای قاضی نسبت به من، مثل علاقه پدر به فرزند بود. گاهی در منزلشان که روضه بود، می‌رفتم و بعد از این که منزلشان خلوت می‌شد، پشت سرش نماز می‌خواندم. او مردی الهی و ملکوتی بود. ما هرگونه غم و همی از امور دنیا و آخرت را پیش ایشان حل می‌کردیم.»

۳. '''سید هاشم حداد:''' عالمی عارف و هندی الاصل بود که در کربلا به نعل‌سازی اشتغال داشت و از زبده‌ترین تربیت یافتگان مکتب سید علی قاضی بود. کشمیری نزدیک پانزده سال با او مرتبط بود.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص144</ref><ref> ر.ک: کنگره بزرگداشت آیت‌الله حاج سید علی آقا قاضی(ره)، ج2، ص547</ref>

آیت‌الله کشمیری پس از نیل به مراحل عالی اجتهاد و اخلاق، ابتدا در مسجد «جمال» نجف به اقامه نماز جماعت پرداخت و پس از درگذشت آیت‌الله مظفر در مسجد «مسابک» به اقامه جماعت اشتغال ورزید. در آخرین سال‌های اقامت در عراق، روزهای پنجشنبه و جمعه هر هفته، در صحن مطهر حضرت سیدالشهداء علیه السلام اقامه جماعت می‌نمود.<ref> ر.ک: جواهر کلام، عبدالحسین، ج2، ص296</ref>

از شاگردان برجسته ایشان می‌توان به حاج سید علی اکبر صداقت، حجت الاسلام والمسلمین جعفر ناصری دولت‌آبادی، شیخ هادی مروی، دکتر باقر لاریجانی و شیخ علی صافی اشاره کرد.<ref> ر.ک: کنگره بزرگداشت آیت‌الله حاج سید علی آقا قاضی(ره)، ج2، ص547</ref>

پس از اقامه نماز توسط آیت‌الله محمدتقی بهجت، پیکر پاک این عارف وارسته در حرم مطهر حضرت معصومه (س)، قسمت بالاسر، جنب قبر علامه طباطبائی به خاک سپرده شد.<ref> ر.ک: هاشمیان، هادی، ص144</ref><ref> ر.ک: کنگره بزرگداشت آیت‌الله حاج سید علی آقا قاضی(ره)، ج2، ص547</ref><ref> ر.ک: جواهر کلام، عبدالحسین، ج2، ص297</ref>

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]

[[رده:مؤلفین-اسفند]]