فرزند ایران (داستانی بر پایه سرگذشت فردوسی): تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR109963J1.jpg | عنوان =فرزند ایران | عنوانهای دیگر =داستانی بر پایۀ سرگذشت فردوسی |پدیدآورندگان | پدیدآوران = میرجلالالدین کزازی (نویسنده) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR 8184/ز22ف4 | موضوع =فردوسی، ابو القاسم، 329 - 416؟ق. - س...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'سرگذشت نامه' به 'سرگذشتنامه') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
| زبان =فارسی | | زبان =فارسی | ||
| کد کنگره =PIR 8184/ز22ف4 | | کد کنگره =PIR 8184/ز22ف4 | ||
| موضوع =فردوسی، ابو القاسم، 329 - 416؟ق. - | | موضوع =فردوسی، ابو القاسم، 329 - 416؟ق. - سرگذشتنامه - داستان. داستانهای فارسی - قرن 14 | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر =معین | | ناشر =معین | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
}} | }} | ||
'''فرزند ایران''' تألیف میرجلالالدین | '''فرزند ایران''' تألیف [[کزازی، میر جلالالدین|میرجلالالدین کزازی]]، داستانی نوآیین و بیپیشینه در ادبیات فارسی است که بر پایه سرگذشت [[فردوسی، ابوالقاسم|حکیم ابوالقاسم فردوسی]] و [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامهٔ]] او خلق شده است. این اثر ترکیبی خلاقانه از واقعیتهای تاریخی پیرامون زندگی فردوسی، افسانههای کهن مرتبط با او و تخیلات هنرمندانه نویسنده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کزازی در این اثر سه شالوده اصلی را برای خلق داستان خود به کار گرفته است: نخست، قطعات پراکندهای که فردوسی در شاهنامه از زندگی شخصی خود آورده؛ دوم، افسانههای کهن مرتبط با فردوسی که در منابعی چون تاریخ سیستان و چهارمقاله آمده؛ و سوم، تخیلات و ابداعات خود نویسنده برای تکمیل داستان. | کزازی در این اثر سه شالوده اصلی را برای خلق داستان خود به کار گرفته است: نخست، قطعات پراکندهای که [[فردوسی، ابوالقاسم|فردوسی]] در [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]] از زندگی شخصی خود آورده؛ دوم، افسانههای کهن مرتبط با فردوسی که در منابعی چون تاریخ سیستان و چهارمقاله آمده؛ و سوم، تخیلات و ابداعات خود نویسنده برای تکمیل داستان. | ||
نویسنده با مهارت این سه عنصر را درهم آمیخته و داستانی منسجم و تاثیرگذار خلق کرده است. بخشهایی مانند «نخستین دهش محمودی» و «به سوی غزنین» به روابط پیچیده فردوسی با دربار محمود غزنوی میپردازد، در حالی که فصلهایی چون «بیژن و منیژه» و «رستم و سهراب» بازتابهایی از داستانهای خود شاهنامه در زندگی شخصی فردوسی ارائه میدهند. | نویسنده با مهارت این سه عنصر را درهم آمیخته و داستانی منسجم و تاثیرگذار خلق کرده است. بخشهایی مانند «نخستین دهش محمودی» و «به سوی غزنین» به روابط پیچیده فردوسی با دربار محمود غزنوی میپردازد، در حالی که فصلهایی چون «بیژن و منیژه» و «رستم و سهراب» بازتابهایی از داستانهای خود شاهنامه در زندگی شخصی فردوسی ارائه میدهند. | ||
یکی از ویژگیهای مهم کتاب، زبان فاخر و ادبی آن است که با وجود پیچیدگیهای زبانی، همچنان روان و رسا باقی میماند. کزازی در این اثر به خوبی توانسته فضای تاریخی ایران در قرن چهارم هجری و دغدغههای فکری و هنری فردوسی را به تصویر بکشد. فصل «پاک در خاک» که به مرگ فردوسی میپردازد، از بخشهای عمیق و تاثیرگذار کتاب است.<ref>[https://literaturelib.com/books/846 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | یکی از ویژگیهای مهم کتاب، زبان فاخر و ادبی آن است که با وجود پیچیدگیهای زبانی، همچنان روان و رسا باقی میماند. [[کزازی، میر جلالالدین|کزازی]] در این اثر به خوبی توانسته فضای تاریخی ایران در قرن چهارم هجری و دغدغههای فکری و هنری [[فردوسی، ابوالقاسم|فردوسی]] را به تصویر بکشد. فصل «پاک در خاک» که به مرگ [[فردوسی، ابوالقاسم|فردوسی]] میپردازد، از بخشهای عمیق و تاثیرگذار کتاب است.<ref>[https://literaturelib.com/books/846 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۵
| فرزند ایران | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | میرجلالالدین کزازی (نویسنده) |
| عنوانهای دیگر | داستانی بر پایۀ سرگذشت فردوسی |
| ناشر | معین |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1393ش. |
| چاپ | چاپ سوم |
| شابک | 8_076_165_964_978 |
| موضوع | فردوسی، ابو القاسم، 329 - 416؟ق. - سرگذشتنامه - داستان. داستانهای فارسی - قرن 14 |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR 8184/ز22ف4 |
فرزند ایران تألیف میرجلالالدین کزازی، داستانی نوآیین و بیپیشینه در ادبیات فارسی است که بر پایه سرگذشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و شاهنامهٔ او خلق شده است. این اثر ترکیبی خلاقانه از واقعیتهای تاریخی پیرامون زندگی فردوسی، افسانههای کهن مرتبط با او و تخیلات هنرمندانه نویسنده است.
ساختار
کتاب از یک دیباچه و ۲۴ بخش اصلی تشکیل شده است که هر کدام به جنبهای از زندگی فردوسی یا داستانهای شاهنامه میپردازند.
گزارش کتاب
کزازی در این اثر سه شالوده اصلی را برای خلق داستان خود به کار گرفته است: نخست، قطعات پراکندهای که فردوسی در شاهنامه از زندگی شخصی خود آورده؛ دوم، افسانههای کهن مرتبط با فردوسی که در منابعی چون تاریخ سیستان و چهارمقاله آمده؛ و سوم، تخیلات و ابداعات خود نویسنده برای تکمیل داستان.
نویسنده با مهارت این سه عنصر را درهم آمیخته و داستانی منسجم و تاثیرگذار خلق کرده است. بخشهایی مانند «نخستین دهش محمودی» و «به سوی غزنین» به روابط پیچیده فردوسی با دربار محمود غزنوی میپردازد، در حالی که فصلهایی چون «بیژن و منیژه» و «رستم و سهراب» بازتابهایی از داستانهای خود شاهنامه در زندگی شخصی فردوسی ارائه میدهند.
یکی از ویژگیهای مهم کتاب، زبان فاخر و ادبی آن است که با وجود پیچیدگیهای زبانی، همچنان روان و رسا باقی میماند. کزازی در این اثر به خوبی توانسته فضای تاریخی ایران در قرن چهارم هجری و دغدغههای فکری و هنری فردوسی را به تصویر بکشد. فصل «پاک در خاک» که به مرگ فردوسی میپردازد، از بخشهای عمیق و تاثیرگذار کتاب است.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات