نورالأنوار في شرح کلام خير الأخيار: تفاوت میان نسخه‌ها

[[جزایری، نعمت‌الله بن عبدالله]] (نويسنده)

[[علی بن حسین(ع)، امام چهارم]] (نویسنده)

[[تقی‌زاده، حسین]] (محقق)

| موضوع =علی بن حسین(ع)، امام چهارم، 38 - 94ق. صحیفه سجادیه - نقد و تفسیر - دعاها

| ناشر = سازمان تبليغات اسلامی. پژوهشکده باقر العلوم علیه‎‌‌السلام

'''نورالأنوار في شرح کلام خير الأخيار'''، از آثار ادیب، محدّث و فقیه شیعی قرن یازدهم و دوازدهم هجری قمری، [[جزایری، نعمت‌الله بن عبدالله|سید نعمت‌الله جزایری]] (1050- 1112ق)، به تبیین و توضیح دعاهای نورانی و 54‌گانه [[امام سجاد علیه‌السلام|امام سجاد(ع)]] در [[الصحيفة السجادية الكاملة|صحیفه سجادیه]] می‌پردازد. این کتاب، مشهور به «شرح صغیر» (خلاصه شرح کبیر) است. همچنین نویسنده، معانی و مقاصد ملحقات صحیفه سجادیه را نیز بیان کرده است. مصحح و پژوهشگر معاصر، [[تقی‌زاده، حسین|حسین تقی‌زاده]] (متولد 1337ش) اثر حاضر را تصحیح و تحقیق کرده است.

* [[جزایری، نعمت‌الله بن عبدالله | سید نعمت‌الله جزایری]] با تأکید بر آنکه یکی از راه‌های وصول به قرب الهی، راه روشن دعاهای روایت‌شده از معصومین(ع) از جمله [[الصحيفة السجادية الكاملة|صحیفه سجادیه]] است، افزوده است:

* ازآنجاکه شرحی برای این اثر وجود نداشت که مشکلاتش را حلّ کند و هدف اصلی و مقصودش را آشکار سازد، من در جوانی شرح مبسوط، وافی و جالبی بر آن نوشتم. ولی چون دریافتم که مردم به دنبال اختصار هستند، اثر مناسب و مختصر حاضر را نوشتم و آن را «نورِ نورها در شرح سخن بهترین نیکان» نامیدم. {{شعر}} {{ب|'' سلامٌ من الرحمن نحو جنابهم ''|2='' فإن سلامي لا يليق ببابهم. '' <ref> مقدمه نویسنده، ج1، ص109- 110.  </ref> }}{{پایان شعر}} یعنی: سلامی از جانب خدای رحمان بر حضرت ایشان باد؛ چرا که سلامِ من، شایسته‌ی درگاهِ والای آنان نیست.  

* روش مؤلف در این کتاب، شرح تفکیکی و گسسته (غیرمزجی) است؛ به این معنا که ابتدا بخشی از کلام [[امام سجاد علیه‌السلام|امام سجاد(ع)]] را نقل می‌کند و سپس به توضیح و تشریح دقیق آن می‌پردازد. این توضیحات شامل ابعاد گوناگون مانند جنبه  ادبی و لغوی، مسائل نحوی، صرفی و اعراب کلمات، تفسیری و روایی و مباحث اعتقادی می‌شود. <ref> به عنوان مثال ر.ک: متن کتاب، ج1، ص177- 265. </ref>

* [[تقی‌زاده، حسین|حسین تقی‌زاده]] چند نکته را در مورد تصحیح اثر حاضر یادآور شده است از جمله:

* جلد دوم: شرح دعای 21 تا 54 و شرح ملحقات [[الصحيفة السجادية الكاملة|صحیفه سجادیه]].

* «آیة الکرسي»: اذا اطلقت کانت الی «العظیم». <ref> متن کتاب، ج2، ص1011. </ref> یعنی: وقتی آیت الکرسی گفته می‌شود، منظور فقط این آیه است: «اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ.» (بقره/ 255.) و شامل دو آیه بعدی نیست و تا «هم فیها خالدون» ادامه ندارد.

[[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1404]]