|
|
| (۳۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| [[پرونده:NUR19021J1.jpg|بیقاب|چپ|الخاتمية في الكتاب و السنة و العقل الصريح|175px]] | | [[پرونده:NUR00006.jpg|بیقاب|چپ|خامنهای، سید علی|175px]] |
|
| |
|
| '''الخاتمية في الكتاب و السنة و العقل الصريح'''، اثر [[سبحانی تبریزی، جعفر|آیتالله جعفر سبحانی]]، رسالهای است مختصر و کوتاه پیرامون ادله خاتمیت پیامبر اسلام(ص) و پاسخ به سؤالات مطرحشده در این زمینه. | | '''سید علی حسینی خامنهای''' (۱۳۱۸-1404ش) از مراجع تقلید شیعه و دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، متخلص به «امین» است. او پیش از انتخاب به رهبری در سال ۱۳۶۸ش، دو دوره رئیس جمهور و مدتی نماینده مجلس شورای اسلامی بوده است. امامت جمعه تهران از سوی [[موسوی خمینی، سید روحالله|امام خمینی(ره)]] نیز از مناصب شرعی اوست. او پیش از پیروزی انقلاب اسلامی ایران یکی از مؤثرترین روحانیون مشهد به شمار میرفت. برادر ایشان [[خامنهای، سید محمد|سید محمد حسینی خامنهای]] است و [[علوی عاملی، سید احمد بن زینالعابدین|سید کمالالدین احمد علوی عاملی]] جد مادری ایشان میباشد. از آثار ایشان میتوان به «[[ثلاث رسائل في الجهاد]]»، «[[قرارداد ترک مخاصمه و آتش بس|قرارداد ترک مخاصمه و آتشبس]]»، «[[صلح امام حسن علیهالسلام پرشکوهترین نرمش قهرمانانۀ تاریخ|صلح امام حسن علیهالسلام (پرشکوهترین نرمش قهرمانانه تاریخ)]]»، «[[بازگشت به نهجالبلاغه]]»، «[[العودة إلی نهجالبلاغة]]» و «[[صحیفه حج]]» اشاره کرد. سرانجام روح بزرگ این عالم جلیلالقدر و رهبر آزادگان و مجاهدان جهان، یاور مستضعفان و پناه مظلومان در روز 9 اسفند 1404ش برابر با 10 رمضان 1447ق در جریان حمله جنایتکارانه مشترک شیطان بزرگ آمریکا و رژیم صهیونیستی به ملکوت اعلی پیوست و به فوز عظیم شهادت رسید.<span id="mp-more">[[خامنهای، سید علی|'''ادامه ...''']]</span> |
| | |
| در فصل نخست، مسئله خاتمیت در قرآن کریم مورد بحث و بررسی قرار گرفته و در این زمینه، به آیات زیر اشاره گردیده و توضیحاتی پیرامون هریک، مطرح شده است:
| |
| # «مٰا كٰانَ مُحَمَّدٌ أَبٰا أَحَدٍ مِنْ رِجٰالِكمْ وَ لٰکنْ رَسُولَ اللّٰهِ وَ خٰاتَمَ النَّبِيينَ وَ كٰانَ اللّٰهُ بِكلِّ شَيءٍ عَلِيماً» (الأحزاب: ٤٠)؛ «محمد پدر هیچیک از مردان شما نیست، ولى فرستاده خدا و خاتم پیامبران است و خدا همواره بر هر چیزى داناست».
| |
| # «تَبٰارَك الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقٰانَ عَلىٰ عَبْدِهِ لِيكونَ لِلْعٰالَمِينَ نَذِيراً» (الفرقان: 1)؛ «بزرگ [و خجسته] است کسى که بر بنده خود، فرقان [کتاب جداسازنده حق از باطل] را نازل فرمود، تا براى جهانیان هشداردهندهاى باشد».
| |
| # «إِنَّ الَّذِينَ كفَرُوا بِالذِّكرِ لَمّٰا جٰاءَهُمْ وَ إِنَّهُ لَكتٰابٌ عَزِيزٌ * لاٰ يأْتِيهِ الْبٰاطِلُ مِنْ بَينِ يدَيهِ وَ لاٰ مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكيمٍ حَمِيدٍ» (فصلت: 41-42)؛ «کسانى که به این قرآن چون بدیشان رسید کفر ورزیدند [به کیفر خود میرسند] و بهراستى که آن کتابى ارجمند است؛ از پیش روى آن و از پشت سرش باطل به سویش نمیآید؛ وحى [نامه] اى است از حکیمى ستوده». مراد از ذکر قرآن کریم است، به قرینه آیه: «ذٰلِك نَتْلُوهُ عَلَيك مِنَ الْآيٰاتِ وَ الذِّكرِ الْحَكيمِ» (آل عمران: 58)؛ «اینهاست که ما آن را از آیات و قرآن حکمتآمیز بر تو میخوانیم».
| |
| # «قُلْ أَي شَيءٍ أَكبَرُ شَهٰادَةً قُلِ اللّٰهُ شَهِيدٌ بَينِي وَ بَينَكمْ وَ أُوحِي إِلَي هٰذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ...» (الأنعام: 19)؛ «بگو گواهى چه کسى از همه برتر است؟ بگو خدا میان من و شما گواه است و این قرآن به من وحى شده تا بهوسیله آن شما و هر کس را [که این پیام به او] برسد هشدار دهم...».
| |
| # «وَ مٰا أَرْسَلْنٰاك إِلاّٰ كافَّةً لِلنّٰاسِ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لٰكنَّ أَكثَرَ النّٰاسِ لاٰ يعْلَمُونَ» (سبأ: 28)؛ «و ما تو را جز [به سِمَتِ] بشارتگر و هشداردهنده براى تمام مردم نفرستادیم، لیکن بیشتر مردم نمیدانند». <span id="mp-more">[[الخاتمية في الكتاب و السنة و العقل الصريح|'''ادامه ...''']]</span>
| |
