۱۵۳٬۵۶۹
ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = جهانگیرخان قشقایی | |||
| تصویر = NUR05839.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = جهانگیرخان بن محمدخان قشقایی اصفهانی درّهشوری | ||
| | | نامهای دیگر = قشقایی، جهانگیرخان بن محمدخان؛ جهانگیرخان قشقایی | ||
| | | لقب = خان | ||
| تخلص = | |||
| | | نسب = | ||
| | | نام پدر = محمدخان قشقایی | ||
| | | ولادت = ۱۲۴۳ق | ||
| | | محل تولد = روستای دهاقان (شهرضا)، اصفهان | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = اصفهان | ||
| | | رحلت = ۱۳ رمضان ۱۳۲۸ق / ۱۲۸۹ش / ۱۹۱۰م | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = تخت فولاد اصفهان، تکیه سید محمد ترک | ||
| | | طول عمر = ۸۵ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = تشیع | ||
| | | پیشه = فقیه، مجتهد، حکیم، فیلسوف، عارف | ||
| | | درجه علمی = | ||
| | | دانشگاه = | ||
| | | علایق پژوهشی = فلسفه، عرفان، فقه، اصول، ادبیات عرب | ||
| | | منصب = مدرس مدرسه صدر اصفهان | ||
| | | پس از = | ||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[قمشهای، محمدرضا بن ابوالقاسم|آقا محمدرضا قمشهای]] | محمدباقر نجفی | حاج ملا حسین علی تویسرکانی | ملاعبدالجواد (طبیب)}} | |||
| مشایخ = | |||
'''جهانگيرخان قشقايى''' ( | | معاصرین = | ||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | حاج آقا رحیم ارباب | آیتالله بروجردی | محمدحکیم خراسانی | محمدعلی شاهآبادی اصفهانی | محمدحسین فاضل تونی}} | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[شطری از اوایل امور عامه شرح منظومه حکمت سبزواری]] | دیوان اشعار (از بین رفته) | شرح نهجالبلاغة (منتشرنشده)}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE05839AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''جهانگيرخان قشقايى''' (۱۲۴۳-۱۳۲۸ق) مجتهد، حکیم، فیلسوف و عارف امامیه در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری، از احیاکنندگان حوزه فلسفی اصفهان و مدرس برجسته مدرسه صدر. در روستای دهاقان از توابع شهرضا در اصفهان متولد شد. پدرش محمدخان قشقایی از خانهای ایل قشقایی و مادرش از خانزادگان سمیرم بود. تا حدود چهل سالگی همچون پدرش به زندگی عشایری، دامداری و کشاورزی مشغول بود و در سوارکاری و تیراندازی مهارت داشت و به موسیقی علاقهمند بود. در حدود چهل سالگی هنگام مراجعه به بازار اصفهان، با مشاهده مدرسه صدر، مجذوب شکوه معنوی آن شد و با دعوت فردی (احتمالاً [[همای شیرازی]]) به تحصیل علم روی آورد. با استعداد و همتی عالی، در مدرسه صدر حجره گرفت و به فراگیری علوم پرداخت. حکمت و فلسفه را نزد [[قمشهای، محمدرضا|آقا محمدرضا قمشهای]]، فقه و اصول را نزد محمدباقر نجفی و حاج ملا حسین علی تویسرکانی، طب را نزد ملاعبدالجواد و ریاضی و هیئت را نزد استادان سرشناس اصفهان آموخت. حدود چهل سال در مدرسه صدر به تدریس علوم عقلی پرداخت و حکمت را آمیخته با عرفان و ممزوج با فلسفه مشاء و اشراق تدریس میکرد. درس شرح منظومه سبزوارى او به سبب کثرت طلاب، در شبستان مسجد چارچى تشکیل میشد. روش او این بود که فلسفه را به شرط فراگیری فقه و اصول و حفظ شعائر دینی تدریس میکرد. با وجود شهرت علمی، تا پایان عمر لباس عشایری پوشید و از حقالاجاره سالانه زمینش زندگی میگذراند. از شاگردان برجسته او میتوان به حاج آقا رحیم ارباب، آیتالله بروجردی، محمدحکیم خراسانی، محمدعلی شاهآبادی اصفهانی و محمدحسین فاضل تونی اشاره کرد. غزلیاتی از او به جای مانده بود که پس از وفاتش، حکیم خراسانی به جمعآوری آنها همت گماشت اما اکنون در دست نیست. همچنین شرحی بر نهجالبلاغه نگاشته بود. اثر باقیمانده از او کتاب «[[شطری از اوایل امور عامه شرح منظومه حکمت سبزواری]]» است. سرانجام در شب ۱۳ رمضان ۱۳۲۸ق در ۸۵ سالگی در اصفهان درگذشت و با تشییعی باشکوه در تخت فولاد، تکیه سید محمد ترک به خاک سپرده شد. | |||
== ولادت == | == ولادت == | ||
| خط ۳۸: | خط ۴۷: | ||
پدرش، محمدخان قشقايى اصفهانى درّهشورى، مردى عالم و صاحب كمال و از خانهاى دره شور، از ايل قشقايى بود.<ref>آقابزرگ طهرانی، همانجا</ref> مادرش نيز از خانزادگان سميرم اصفهان و از ساكنان دهاقان بود و به همين سبب، مردم اصفهان، جهانگيرخان را دهاقانى ناميدهاند. | پدرش، محمدخان قشقايى اصفهانى درّهشورى، مردى عالم و صاحب كمال و از خانهاى دره شور، از ايل قشقايى بود.<ref>آقابزرگ طهرانی، همانجا</ref> مادرش نيز از خانزادگان سميرم اصفهان و از ساكنان دهاقان بود و به همين سبب، مردم اصفهان، جهانگيرخان را دهاقانى ناميدهاند. | ||
==تحصیلات== | |||
== | |||
وى خواندن و نوشتن را در زادگاهش فراگرفت. شوق تحصيل در وى موجب شد تا پدرش معلمى براى او بگيرد.<ref>دیوان بیگی؛ رکنزاده آدمیت، همانجا</ref> | وى خواندن و نوشتن را در زادگاهش فراگرفت. شوق تحصيل در وى موجب شد تا پدرش معلمى براى او بگيرد.<ref>دیوان بیگی؛ رکنزاده آدمیت، همانجا</ref> | ||
| خط ۶۲: | خط ۶۹: | ||
غزلياتى از وى به جاى مانده است. پس از وفاتش، حكيم خراسانى، به جمعآورى اشعار او همت گمارد ولى اين ديوان اكنون در دست نيست. | غزلياتى از وى به جاى مانده است. پس از وفاتش، حكيم خراسانى، به جمعآورى اشعار او همت گمارد ولى اين ديوان اكنون در دست نيست. | ||
در برخى منابع، شرحى فارسى از | در برخى منابع، شرحى فارسى از نهجالبلاغة به او نسبت دادهاند. به گفته جابرى انصارى، هنگامى كه وى در مدرسه صدر نزد جهانگيرخان نهجالبلاغة مىخواند، جهانگيرخان در حال نوشتن شرحى بر آن كتاب بود. | ||
==وفات== | ==وفات== | ||
| خط ۷۲: | خط ۷۷: | ||
شطرى از اوايل امور عامه شرح منظومه حكمت سبزوارى. | شطرى از اوايل امور عامه شرح منظومه حكمت سبزوارى. | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references/> | <references/> | ||
| خط ۸۰: | خط ۸۲: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
دانشنامه جهان اسلام،، زير نظر غلامعلى حداد عادل، 1386، ج12، ص 494-495، نوشته: شمسى سياح. | دانشنامه جهان اسلام،، زير نظر غلامعلى حداد عادل، 1386، ج12، ص 494-495، نوشته: شمسى سياح. | ||
| خط ۸۶: | خط ۸۷: | ||
[http://takhtefoulad.ir/TakhteFoolad/Pages/Mashahir.aspx?ItemId=1013 پایگاه مجموعه تاریخی، فرهنگی و مذهبی تخت فولاد] | [http://takhtefoulad.ir/TakhteFoolad/Pages/Mashahir.aspx?ItemId=1013 پایگاه مجموعه تاریخی، فرهنگی و مذهبی تخت فولاد] | ||
{{الگو:فیلسوفان شیعه}} | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[شطری از اوایل امور عامه شرح منظومه حکمت سبزواری]] | [[شطری از اوایل امور عامه شرح منظومه حکمت سبزواری]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده: | [[رده:فیلسوفان]] | ||