جزائری، سید عبدالله بن نورالدین: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="wikiInfo">
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
[[پرونده:NUR00047.jpg|بندانگشتی|جزائری، عبدالله بن نورالدین]]
| عنوان = سید عبدالله بن نورالدین جزائری
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
| تصویر = NUR00047.jpg
|-
| اندازه تصویر =
! نام!! data-type="authorName" |جزائری، عبدالله بن نورالدین
| توضیح تصویر = جزائری، عبدالله بن نورالدین
|-
| نام کامل = سید عبدالله بن نورالدین بن نعمت‌الله جزائری
|نام‎های دیگر
| نام‌های دیگر = موسوی تستری
| data-type="authorOtherNames" | موسوی تستری، عبدالله
| لقب =
|-
| تخلص = فقیر
|نام پدر
| نسب = موسوی
| data-type="authorfatherName" |نورالدین
| نام پدر = نورالدین جزائری
|-
| ولادت = اختلافی: ۱۱۰۴، ۱۱۱۲ یا ۱۱۱۴ قمری
|متولد
| محل تولد = شوشتر
| data-type="authorbirthDate" |اختلافی 1104ق-1112ق-1114ق
| کشور تولد = ایران
|-
| محل زندگی = شوشتر، اصفهان، فارس، خراسان، آذربایجان
|محل تولد
| رحلت = ۱۱۷۳ قمری
| data-type="authorBirthPlace" |شوشتر
| شهادت =
|-
| مدفن = جوار قبر پدرش در ضلع شرقی حیاط مسجد جامع شوشتر
|رحلت
| طول عمر =
| data-type="authorDeathDate" |1173 ق
| نام همسر =
|-
| فرزندان =
|اساتید
| خویشاوندان = [[جزایری، نعمت‌الله بن عبدالله|سید نعمت‌الله جزائری]] (جد)
| data-type="authorTeachers" |سيد احمد بن محمدمهدى شريف خاتون‌آبادى
| دین = اسلام
 
| مذهب = شیعه (اخباری)
محمد رفيع‌الدين گيلانى مشهدى
| پیشه = فقیه، محدث، منجم، مورخ، شاعر
 
| درجه علمی =
يعقوب بن ابراهیم بختيارى حُوَيزى
| دانشگاه =
|-
| حوزه = حوزه علمیه شوشتر
|برخی آثار
| علایق پژوهشی = فقه، حدیث، رجال، نجوم، هیئت، ریاضیات، طب، تاریخ
| data-type="authorWritings" |[[التحفة السنية في شرح النخبة المحسنية]]  
| منصب = افتاء، امامت جمعه و جماعت، تدریس در شوشتر (پس از پدر)
 
| پس از =
[[الإجازة الکبيرة]]  
| پیش از =
|- class="articleCode"
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | سید نورالدین جزائری (پدر) | سید احمد بن محمدمهدی شریف خاتون‌آبادی | محمد رفیع‌الدین گیلانی مشهدی | یعقوب بن ابراهیم بختیاری حویزی | نظرعلی بن محمد امین زجاج تستری | میر صدرالدین رضوی قمی | عبدالله بن کرم‌الله حویزی}}
|کد مؤلف
| مشایخ =
| data-type="authorCode" |AUTHORCODE00047AUTHORCODE
| معاصرین =
|}
| شاگردان =
</div>
| اجازه اجتهاد از =
'''عبداللّه بن نورالدين جزائری'''، فقيه، محدّث، منجم و مورخ امامى قرن دوازدهم هجرى است. جدّ او، سيد نعمت‌اللّه جزايرى (متوفى 1112ق) و پدرش سيد نورالدين جزايرى (متوفى 1158ق) بود.
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[التحفة السنية في شرح النخبة المحسنية]] | [[الإجازة الكبيرة]] | تذکره شوشتر (في تاریخ تستر) | الذخيرة الابدية في جوابات المسائل الاحمدية | الذخر الرائع (شرح مفاتیح الشرایع - ناتمام) | لب اللباب في شرح صحیفة الاسطرلاب | كاشفة الحال في معرفة القبلة و الزوال | طلسم سلطانی | حواشی بر مسالك الأفهام، نقد الرجال، خلاصة الحساب و جوائز السلطان و الحكام}}
| سبک نوشتاری =
| وبگاه =
| امضا =
| کد مؤلف = AUTHORCODE00047AUTHORCODE
}}
{{کاربردهای دیگر|جزایری (ابهام‌زدایی)}}
'''سید عبداللّه بن نورالدين جزائری''' (متوفای ۱۱۷۳ق)، فقیه، محدث، منجم و مورخ برجسته امامی در قرن دوازدهم هجری و نواده [[جزایری، نعمت‌الله بن عبدالله|سید نعمت‌الله جزائری]] بود. وی در شوشتر متولد شد و سال ولادت او به اختلاف ۱۱۰۴، ۱۱۱۲ یا ۱۱۱۴ قمری ذکر شده است. پدرش سید نورالدین جزائری (متوفای ۱۱۵۸ق) که از تیزهوشی فرزند آگاه بود، از سه چهارسالگی به تعلیم او پرداخت و علوم بسیاری از جمله ادبیات عرب، تفسیر، حدیث و فقه را به او آموخت. گفته‌اند که جزائری تا شانزده سالگی همه علوم شرعی و دینی را فراگرفت. وی پس از آن به اصفهان، فارس، خراسان، آذربایجان و برخی ممالک آسیای صغیر سفر کرد و از دانشمندان بسیاری بهره برد. از استادان مهم او می‌توان به سید احمد بن محمدمهدی شریف خاتون‌آبادی (ریاضیدان و عالم هیئت)، [[محمد رفیع‌الدین گیلانی]] مشهدی، یعقوب بن ابراهیم بختیاری حویزی و دیگران اشاره کرد. جزائری در علوم گوناگون از جمله فقه، حدیث، رجال، نجوم، هیئت، ریاضیات، طب و تاریخ مهارت یافت. او در نوشته‌های خود آشکارا به مشرب اخباریان تمایل نشان داد. پس از درگذشت پدر در ۱۱۵۸ق، مناصب شرعی او از جمله افتاء، امامت جمعه و جماعت و تدریس را در شوشتر بر عهده گرفت و حوزه درس پررونقی تشکیل داد و شاگردان بسیاری تربیت کرد. جزائری شعر نیز می‌سرود و «فقیر» تخلص می‌کرد و دیوان شعرش افزون بر پانصد بیت داشت. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «التحفة السنیة فی شرح النخبة المحسنیة» (شرح کتاب فیض کاشانی)، «الإجازة الكبيرة» (اجازه مفصلی برای چهار عالم حویزه)، «تذکره شوشتر» (منبع معتبر به زبان فارسی درباره تاریخ شوشتر)، «الذخیرة الأبدیة فی جوابات المسائل الأحمدیة»، «الذخر الرائع» (شرح مفاتیح الشرایع فیض کاشانی که ناتمام ماند)، «لب اللباب فی شرح صحیفة الاسطرلاب» (شرحی بر کتاب شیخ بهایی)، «كاشفة الحال في معرفة القبلة و الزوال» و «طلسم سلطانی» اشاره کرد. وی همچنین بر کتاب‌های حدیث، رجال، فقه و ریاضی از جمله مسالك الأفهام شهید ثانی، نقد الرجال تفرشی، خلاصة الحساب شیخ بهایی و جوائز السلطان و الحكام حواشی نوشته است. سید عبدالله سرانجام در ۱۱۷۳ق در شوشتر درگذشت و در جوار قبر پدرش در غرفه کوچکی در ضلع شرقی حیاط مسجد جامع شوشتر به خاک سپرده شد.


== ولادت ==
== ولادت ==
خط ۴۹: خط ۵۶:
استادان مهم وى، علاوه بر پدرش، عبارت بودند از:
استادان مهم وى، علاوه بر پدرش، عبارت بودند از:


1. سيد احمد بن محمدمهدى شريف خاتون‌آبادى (متوفى 1154 يا 1155، رياضيدان و عالم هيئت)؛
# سيد احمد بن محمدمهدى شريف خاتون‌آبادى (متوفى 1154 يا 1155، رياضيدان و عالم هيئت)؛
 
# محمد رفيع‌الدين گيلانى مشهدى (متوفى 1161؛
2. محمد رفيع‌الدين گيلانى مشهدى (متوفى 1161؛
# يعقوب بن ابراهیم بختيارى حُوَيزى (متوفى بعد از 1150)؛
 
# نظرعلى بن محمد امين زجاج تُستَرى (متوفى 1150)؛
3. يعقوب بن ابراهیم بختيارى حُوَيزى (متوفى بعد از 1150)؛
# مير صدرالدين رضوى قمى (متوفى بعد از 1160)؛
 
# عبداللّه بن كرم‌اللّه حويزى (متوفى ح 1131).
4. نظرعلى بن محمد امين زجاج تُستَرى (متوفى 1150)؛
 
5. مير صدرالدين رضوى قمى (متوفى بعد از 1160)؛
 
6. عبداللّه بن كرم‌اللّه حويزى (متوفى ح 1131).


== مشایخ حدیثی ==
== مشایخ حدیثی ==
برخى از مشايخ حديثى وى، عبارتند از:
برخى از مشايخ حديثى وى، عبارتند از:


1. پدرش كه عبداللّه از او اجازه‌اى عام داشت؛
# پدرش كه عبداللّه از او اجازه‌اى عام داشت؛
 
# محمدحسین خاتون‌آبادى (متوفى 1151)؛
2. محمدحسین خاتون‌آبادى (متوفى 1151)؛
# رضى‌الدين بن محمد عاملى مكى (متوفى 1168)؛
 
# نصراللّه بن حسین موسوى حائرى (متوفى ميان سال‌هاى 1156 تا 1168).
3. رضى‌الدين بن محمد عاملى مكى (متوفى 1168)؛
 
4. نصراللّه بن حسین موسوى حائرى (متوفى ميان سال‌هاى 1156 تا 1168).


== فعالیتها ==
== فعالیتها ==
خط ۸۷: خط ۸۶:
از جزايرى كتاب‌ها و نوشته‌هاى متعددى در علوم و فنون مختلف به جاى مانده است. همچنين به تشويق پدرش، بر شمارى از كتاب‌هاى فقهى و حديثى، حاشيه يا شرح نوشته است. شمار مجموع اين نوشته‌ها افزون بر سى اثر است كه از مهم‌ترين آن‌ها عبارتند از:
از جزايرى كتاب‌ها و نوشته‌هاى متعددى در علوم و فنون مختلف به جاى مانده است. همچنين به تشويق پدرش، بر شمارى از كتاب‌هاى فقهى و حديثى، حاشيه يا شرح نوشته است. شمار مجموع اين نوشته‌ها افزون بر سى اثر است كه از مهم‌ترين آن‌ها عبارتند از:


1) الاجازة الكبيرة؛ اجازه مفصّلى است كه سيد عبداللّه در 1168 آن را براى چهار تن از عالمان حويزه نگاشته است.
# الاجازة الكبيرة؛ اجازه مفصّلى است كه سيد عبداللّه در 1168 آن را براى چهار تن از عالمان حويزه نگاشته است.
 
# تذكره شوشتر (يا فى تاريخ تستر)؛ از منابع معتبر به زبان فارسى درباره تاريخ شهر شوشتر است.
2) تذكره شوشتر (يا فى تاريخ تستر)؛ از منابع معتبر به زبان فارسى درباره تاريخ شهر شوشتر است.
# التُحفة السَنِية؛ شرح كتاب «النُخبة المُحْسِنية» [[فیض کاشانی، محمد بن شاه‌مرتضی|فيض كاشانى]]، كه آن را به درخواست شيخ على نجّار شوشترى (از شاگردان سيد نورالدين جزايرى) نوشته است.
 
# الذخيرة الابدية فى جوابات المسائل الاحمدية؛ كه آن را در پاسخ به چهل پرسش سيداحمدبن مطلب مُشَعشَعى حويزى (حاكم وقت خوزستان)، در 1154ق، به عربى نوشته است.
3) التُحفة السَنِية؛ شرح كتاب «النُخبة المُحْسِنية» [[فیض کاشانی، محمد بن شاه‌مرتضی|فيض كاشانى]]، كه آن را به درخواست شيخ على نجّار شوشترى (از شاگردان سيد نورالدين جزايرى) نوشته است.
# الذُخْرُالرائِع؛ شرح كتاب فقهى «مفاتيح الشرايع» [[فیض کاشانی، محمد بن شاه‌مرتضی|فيض كاشانى]] بوده كه ناتمام مانده است.
 
4) الذخيرة الابدية فى جوابات المسائل الاحمدية؛ كه آن را در پاسخ به چهل پرسش سيداحمدبن مطلب مُشَعشَعى حويزى (حاكم وقت خوزستان)، در 1154ق، به عربى نوشته است.
 
5) الذُخْرُالرائِع؛ شرح كتاب فقهى «مفاتيح الشرايع» [[فیض کاشانی، محمد بن شاه‌مرتضی|فيض كاشانى]] بوده كه ناتمام مانده است.


وى در رياضيات و علوم و فنون وابسته به آن نيز رساله‌هايى نوشته و شرح يا ترجمه كرده است، از جمله: «لُب اللُباب فى شرح صحيفة الاسطرلاب» كه شرحى است بر «الصحيفة الاسطرلابية» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شيخ بهائى]]، «كاشفة الحال فى معرفة القبلة و الزوال» و «طلسم سلطانى».
وى در رياضيات و علوم و فنون وابسته به آن نيز رساله‌هايى نوشته و شرح يا ترجمه كرده است، از جمله: «لُب اللُباب فى شرح صحيفة الاسطرلاب» كه شرحى است بر «الصحيفة الاسطرلابية» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شيخ بهائى]]، «كاشفة الحال فى معرفة القبلة و الزوال» و «طلسم سلطانى».
خط ۱۰۱: خط ۹۶:
وى بر برخى كتاب‌هاى حديث، رجال، فقه و رياضى نيز حواشى‌زده و رساله‌هاى متعددى نوشته است، از جمله:
وى بر برخى كتاب‌هاى حديث، رجال، فقه و رياضى نيز حواشى‌زده و رساله‌هاى متعددى نوشته است، از جمله:


1. حاشيه بر [[مسالك الأفهام إلی تنقيح شرائع الإسلام|مسالك الافهام]] [[شهيد ثانى]]؛
# حاشيه بر [[مسالك الأفهام إلی تنقيح شرائع الإسلام|مسالك الافهام]] [[شهيد ثانى]]؛
# نقدالرجال تفرشى؛
# خلاصة الحساب [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شيخ بهائى]]؛
# جوائز السلطان و الحكام.


2. نقدالرجال تفرشى؛
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}


3. خلاصة الحساب [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شيخ بهائى]]؛
[[التحفة السنية في شرح النخبة المحسنية]]  


4. جوائز السلطان و الحكام.
[[الإجازة الكبيرة]]  
==وابسته‌ها==
[[التحفة السنية في شرح النخبة المحسنية]]  


[[الإجازة الکبيرة]]  
[[تذکره شوشتر]]  


[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:امامان جمعه]]
[[رده:امامان جمعه شوشتر]]
[[رده:محدثان]]
[[رده:منجمان]]