حجت کوه‌کمری، سید محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

| نام کامل = سید محمد حجت کوه‌کمری

| نام‌های دیگر = حجت، محمد؛ حسینی کوهکمری، محمد؛ کوه‌کمره‌ای، محمد

| نسب = حسینی (منتسب به امام سجاد علیه السلام)

| ولادت = ۱۳۱۰ق

| محل زندگی = تبریز، نجف، قم

| رحلت = ۱۳۷۲ق (۱۳۳۱ش)

| مدفن = قم، مدرسه حجتیه

| خویشاوندان = مرتضی حائری یزدی (داماد)

| دانشگاه = حوزه علمیه نجف، حوزه علمیه قم

| منصب = زعامت حوزه علمیه قم

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[سید محمدکاظم یزدی]] | [[فتح‌الله شریعت اصفهانی]] | [[محمدحسین نائینی]] | [[ضیاءالدین عراقی]] | [[سید ابوتراب خوانساری]]}}

| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[سید محمدحسین طباطبایی]] | [[سید محمد محقق داماد]] | [[مرتضی حائری یزدی]] | [[لطف‌الله صافی گلپایگانی]] | [[ناصر مکارم شیرازی]]}}

| اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی | [[سید ابوالحسن اصفهانی]] | [[عبدالکریم حائری یزدی]] | [[محمدحسین نائینی]] | [[ضیاءالدین عراقی]]}}

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[تحقیق في مسألة اللباس المشکوک]] | [[البيع (کوه‌کمری)]] | [[النجم الزاهر فی صلاة المسافر]] | [[المحجة في تقریرات الحجة]] | [[جامع الاحادیث و الاصول]]}}

'''سید محمد حجت کوه‌کمری''' (۱۳۱۰-۱۳۷۲ق)، از مراجع تقلید شیعه و از شاگردان برجسته [[حائری یزدی، عبدالکریم|عبدالکریم حائری یزدی]] بود که پس از درگذشت استادش، نقش اساسی در حفظ و نگهداری حوزه علمیه قم ایفا کرد. وی در فقه، اصول، حدیث و رجال تبحر داشت و مدرسه حجتیه قم از مهمترین آثار عمرانی اوست.

سید محمد حجت کوه‌کمری در سال ۱۳۱۰ قمری در تبریز در خانواده‌ای مشهور به علم و فضل متولد شد. پدرش آیت‌الله سید علی کوه‌کمری از عالمان و فقهای برجسته تبریز بود. نسب وی با ۲۵ واسطه به امام سجاد(ع) می‌رسد و از سادات حسینی روستای کوه‌کمر از توابع ارسباران آذربایجان شرقی محسوب می‌شود.

تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در تبریز نزد پدر و دیگر علما گذراند و علاوه بر ادبیات، فقه و اصول، با علوم عقلی، ریاضیات، طب قدیم و برخی علوم جدید نیز آشنا شد. در ۲۰ سالگی به نجف اشرف مهاجرت کرد و دو دهه از محضر استادانی چون سید محمدکاظم یزدی، [[شریعت اصفهانی، فتح‌الله|آیت‌الله شريعت اصفهانى]] و [[نائینی، محمدحسین|آیت‌الله نائينى]] و [[عراقی، ضیاءالدین|آیت‌الله ضياء عراقى]] بهره برد. به علت بیماری به ایران بازگشت و در سال ۱۳۴۹ق در قم ساکن شد و به تدریس پرداخت.

پس از درگذشت عبدالکریم حائری یزدی، به همراه سید محمدتقی خوانساری و سید صدرالدین صدر، اداره حوزه علمیه قم را بر عهده گرفت. در دوران مرجعیت، به ساماندهی حوزه و رسیدگی به معیشت طلاب همت گمارد. مهمترین اقدام عمرانی وی، تأسیس مدرسه حجتیه قم با مساحت هشت هزار متر مربع و ۱۲۶ حجره بود که همراه با کتابخانه‌ای غنی به بهره‌برداری رسید. در زمینه‌های علمی نیز به احیای میراث مکتوب شیعه همت گماشت و چاپ تفسیر التبیان شیخ طوسی از جمله خدمات اوست.

ايشان داراى آثار ارزنده و خدمات برازنده‌اى بودند كه يكى از آثار بلند ايشان احياء تفسير بزرگ «التبيان» تألیف شيخ بزرگوار طوسى(اعلى الله مقامه الشريف) مى‌باشد.