جوادی آملی، عبدالله: تفاوت میان نسخه‌ها

'''عبدالله جوادی آملی''' (متولد 1312ش)، حکیم متأله، فقیه، فیلسوف، عارف، مفسر بزرگ قرآن و یکی از مراجع تقلید شیعه و صاحب کتاب گرانسنگ «تفسیر تسنیم» در هشتاد جلد است. وی در خانواده‌ای روحانی در آمل متولد شد و تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود گذراند. در سال ۱۳۲۵ش وارد حوزه علمیه آمل شد و پنج سال از محضر پدر و دیگر شخصیت‌های علمی بهره برد. در سال ۱۳۲۹ش به تهران هجرت کرد و پنج سال در مدرسه مروی از محضر استادانی چون شیخ محمدتقی آملی، علامه شعرانی و مهدی الهی قمشه‌ای به فراگیری علوم عقلی و عرفانی پرداخت. در سال ۱۳۳۴ش به حوزه علمیه قم هجرت کرد و نهایی‌ترین دروس تخصصی حوزوی را در محضر آیات عظام بروجردی، محقق داماد، میرزا هاشم آملی، امام خمینی و علامه طباطبایی فرا گرفت. او حدود ۶۰ سال است که به تدریس علوم اسلامی اشتغال دارد و تدریس تفسیر قرآن کریم را از سال ۱۳۵۵ آغاز کرده که همچنان ادامه دارد. آثار علمی وی آیینه اخلاق علمی اوست که آزاداندیشی، جامع‌نگری، سعه صدر، خضوع علمی، روشمندی و مخاطب‌محوری از ویژگی‌های آن است. تفسیر تسنیم وی در سال ۱۳۸۵ به عنوان «تحقیق برتر در عرصه مطالعات اسلامی و قرآنی» از سوی سازمان آیسیسکو برگزیده شد. مقام معظم رهبری این تفسیر را «از افتخارات شیعه و حوزه علمیه» خوانده است. از دیگر آثار مهم او می‌توان به «رحیق مختوم» (شرح حکمت متعالیه در ۳۵ جلد)، «ادب فنای مقربان» (شرح زیارت جامعه کبیره)، «عرفان حج»، «نزاهت قرآن از تحریف»، «ولایت فقیه»، «زن در آینه جلال و جمال»، «مفاتیح الحیاة» و «حماسه و عرفان» اشاره کرد. وی پیش از انقلاب از مبارزان علیه رژیم پهلوی بود و پس از انقلاب مسئولیت‌هایی از جمله عضویت در شورای عالی قضایی و نمایندگی مجلس خبرگان رهبری را بر عهده داشت. او همچنین مأموریت‌های مهمی همچون ارائه پیام امام خمینی به گورباچف در مسکو (۱۳۶۷) و پیام رهبر انقلاب به نشست هزاره ادیان در نیویورک (۱۳۷۹) را انجام داده است.