نظیری نیشابوری، میرزا محمدحسین: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان = میرزا محمدحسین نظیری نیشابوری

| تصویر = NUR52089.jpg

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | شیخ غوثی مندوی | حسین جوهری}}

| معاصرین = عبدالرحیم خان خانان، خواجه ثنایی مشهدی، میرزا شکیبی اصفهانی، نادم گیلانی، تقی اوحدی، فایض نطنزی، میر عسگری کاشانی، امین احمد رازی، تقی کاشی، [[ظهوری ترشیزی، نورالدین محمد|ظهوری ترشیزی]]، ملک قمی، انیسی شاملو، نظیر مشهدی، نوعی خپوشانی، رسمی قلند

| شاگردان =

| اجازه اجتهاد از =

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دیوان نظیری نیشابوری]]}}

| سبک نوشتاری = متأثر از حافظ، نوآوری در ترکیب‌سازی و تصویرسازی

| وبگاه =

| امضا =

| کد مؤلف = AUTHORCODE52089AUTHORCODE

'''میرزا محمدحسین نظیری نیشابوری''' (وفات ۱۰۲۱ق)، متخلص به نظیری، از شاعران بلندآوازه سده دهم و اوایل سده یازدهم هجری است که دیوان او شامل قصاید، ترکیبات، ترجیعات، مقطعات و رباعیات در حدود ۱۰ هزار بیت دارد. وی در نیشابور متولد شد و در زادگاه خود تحصیل علم کرد و از همان دوران سرودن شعر را آغاز کرد و در جوانی تمامی اهل خراسان او را به شاعری می‌شناختند. سپس به کاشان رفت و در مجالس شعرخوانی شاعران برجسته‌ای همچون حاتم، رضایی، فهمی، مقصود و شجاع شرکت کرد و بر تجارب ادبی خود افزود. پس از چندی با شنیدن آوازه داد و دهش‌های عبدالرحیم بیرم خان خانان، راهی هند شد و از ملازمان خان گردید. بعدها از سوی خان خانان به اکبرشاه معرفی شد و به آرزوی دیرین خود یعنی راه یافتن به دربار دست یافت. پس از مرگ اکبرشاه (۱۰۱۴ق)، در دربار جانشین او «جهانگیر» بار یافت و از مقربان این شهریار شد. نظیری بر مذهب دوازده‌امامی استوار بود و کسانی را که نسبت به دین بی‌اعتنایی می‌نمودند به بدی می‌نگریست. او در شعر، علی‌الخصوص در غزل سخت تحت تأثیر «حافظ» بود و خود می‌سراید: «تا اقتدا به حافظ شیراز کرده‌ایم / گردید مقتدای دو عالم کلام ما». نظیری در انواع قالب‌های شعری توانایی نشان داده، اما استادی او در غزل‌سرایی است. نوآوری در ترکیب‌سازی، تصویرسازی و خیال‌پردازی از ویژگی‌های شعر اوست. وی با بسیاری از شاعران هم‌عصر خویش روابط دوستانه داشت و برخی از آنان حتی شاگرد او محسوب می‌شدند. نظیری بر شاعران پس از خود تأثیر ژرفی گذاشت و شاعری همچون اقبال لاهوری به‌شدت تحت تأثیر سروده‌های اوست. وی سرانجام در سال ۱۰۲۱ق درگذشت.