۱۵۳٬۳۷۷
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'پاك' به 'پاک') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = محمدحسین غروی نائینی | |||
| تصویر = NUR00009.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = نایینی، محمدحسین | |||
| | | نام کامل = میرزا محمدحسین غروی نائینی | ||
|نام | | نامهای دیگر = میرزای نائینی، غروی نائینی | ||
| | | لقب = میرزای نائینی | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = حاج میرزا عبدالرحیم نائینی | |||
| ولادت = ۱۷ ذیالقعده ۱۲۷۶ قمری (۱۲۳۹ شمسی) | |||
| محل تولد = نائین | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = نائین، نجف اشرف، کرمانشاه، همدان، قم | |||
| رحلت = ۲۶ جمادیالاول ۱۳۵۵ قمری (۲۴ مرداد ۱۳۱۵ شمسی) | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = نجف اشرف | |||
| طول عمر = ۷۹ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شیعه دوازده امامی | |||
| پیشه = فقیه، اصولی، مرجع تقلید، نویسنده، مبارز سیاسی | |||
| درجه علمی = مجتهد، مجدد علم اصول | |||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = حوزه علمیه نجف اشرف | |||
| علایق پژوهشی = فقه، اصول، فلسفه، عرفان، ریاضیات، سیاست | |||
| منصب = مرجع تقلید | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|سید محمدحسن شیرازی (میرزای بزرگ)]] | [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکی اصفهانی]] | [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|ملا محمدکاظم خراسانی (آخوند خراسانی)]]}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] | [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] | [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه سید محمدحسین طباطبایی]] | [[موسوی گلپایگانی، سید جمالالدین احمد|سید جمالالدین گلپایگانی]] | [[حسینی شاهرودی، محمود|سید محمود شاهرودی]] | [[حجت کوهکمری، محمد|سید محمد حجت کوهکمری]]}} | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[تنبيه الأمة و تنزيه الملة]] | [[فوائد الاصول (نائینی، محمد حسین)|فوائد الأصول]] | [[وسيلة النجاة (غروی نائینی)|وسيلة النجاة]] | [[كتاب الصلاة (للنائيني)|کتاب الصلاة]] | [[أجود التقریرات]] | [[المکاسب و البيع]] | [[منیة الطالب في شرح المکاسب]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00009AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|نائینی (ابهامزدایی)}} | |||
'''ميرزا محمدحسین غروی نائينى''' (۱۲۷۶-۱۳۵۵ق)، فقیه، اصولی و از مراجع بزرگ تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری بود که بهعنوان مجدد علم اصول شناخته میشود. وی در نائین زاده شد و تحصیلات ابتدایی را نزد پدر آغاز کرد، سپس برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف مهاجرت نمود و در محضر بزرگانی چون [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای شیرازی]] (صاحب حکم تحریم تنباکو) و [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند خراسانی]] به درجات عالی علمی دست یافت. او افزون بر تبحر در فقه و اصول، در علوم ریاضی، حکمت، فلسفه و عرفان نیز اطلاعات گستردهای داشت. میرزای نائینی از مهمترین حامیان نهضت مشروطه ایران بود و کتاب معروف «تنبیه الأمة و تنزیه الملة» را در دفاع از مشروطه مشروعه و نفی استبداد نگاشت که با تقریظ آیات عظام [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند خراسانی]] و شیخ عبدالله مازندرانی همراه شد. وی در سال ۱۳۴۱ق بههمراه جمعی از علمای نجف بهدلیل مخالفت با سیاستهای استعماری انگلیس در عراق، به ایران تبعید شد و مدتی در کرمانشاه، همدان و قم اقامت گزید و در قم به تدریس پرداخت. پس از نزدیک یک سال به نجف بازگشت. میرزای نائینی شاگردان برجستهای تربیت کرد که هر یک از چهرههای ماندگار عالم تشیع شدند. از مهمترین آثار او میتوان به «فوائد الأصول» (تقریرات درس ایشان)، «کتاب الصلاة»، «وسیلة النجاة»، «أجود التقریرات» و «منیة الطالب فی شرح المکاسب» اشاره کرد. وی به تهذیب نفس و عبادت توجه ویژهای داشت و هرگز نماز شب او ترک نشد. میرزای نائینی سرانجام در ۲۶ جمادیالاول ۱۳۵۵ق در ۷۹ سالگی در نجف اشرف درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. | |||
== ولادت == | |||
میرزای نائینی فرزند حاج ميرزا عبدالرحيم نائينى، در 17 ذى قعدۀ سال 1276 هجرى قمرى در شهر نائين و در يك خانوادۀ روحانى چشم به جهان گشود. | میرزای نائینی فرزند حاج ميرزا عبدالرحيم نائينى، در 17 ذى قعدۀ سال 1276 هجرى قمرى در شهر نائين و در يك خانوادۀ روحانى چشم به جهان گشود. | ||
== | ==تحصیلات== | ||
او تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود، نائين اصفهان، در محضر پدرش حاج ميرزا عبدالرحيم آغاز كرد. | او تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود، نائين اصفهان، در محضر پدرش حاج ميرزا عبدالرحيم آغاز كرد. | ||
پس از فراگيرى مقدمات علوم و براى تحصيل سطوح عاليه و خارج، به حوزۀ نجف رهسپار گرديد و در رديف شاگردان نامدار [[میرزای شیرازی، محمدحسن | پس از فراگيرى مقدمات علوم و براى تحصيل سطوح عاليه و خارج، به حوزۀ نجف رهسپار گرديد و در رديف شاگردان نامدار [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|آیتالله حاج ميرزا محمدحسن شيرازى بزرگ]] و مرحوم آیتالله سيد محمد اصفهانى قرار گرفت و در درس آیتالله [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند ملا محمد كاظم خراسانى]] به عنوان ادب و احترام حضور به هم رساند. | ||
==جايگاه علمى و اجتماعى== | ==جايگاه علمى و اجتماعى== | ||
| خط ۷۸: | خط ۷۷: | ||
او هرگز اوقات گرانبهايش را بيهوده صرف نمىكرد. يا مشغول مباحثۀ مسائل علمى بود و يا با شرح صدر و گشاده رويى در ميان مردم به گفت و شنود و رسيدگى به نيازها و مشكلات آنان اشتغال داشت. هميشه در مصرف، اقتصاد را رعايت مىكرد و در صرف بيت المال مسلمانان، زهد و تقوا و صرفه جويى داشت. | او هرگز اوقات گرانبهايش را بيهوده صرف نمىكرد. يا مشغول مباحثۀ مسائل علمى بود و يا با شرح صدر و گشاده رويى در ميان مردم به گفت و شنود و رسيدگى به نيازها و مشكلات آنان اشتغال داشت. هميشه در مصرف، اقتصاد را رعايت مىكرد و در صرف بيت المال مسلمانان، زهد و تقوا و صرفه جويى داشت. | ||
تا آنجا كه مقدور بود از سهم مبارک امام | تا آنجا كه مقدور بود از سهم مبارک امام عجلاللهتعالىفرجه و ساير حقوق شرعيه استفادۀ خصوصى نمىكرد و هزينۀ زندگى شخصى را از درآمدهاى خويش تأمين مىنمود. | ||
او نمونۀ بارزى از تقوا و صلاح و رستگارى بود، آن چنان كه نمونۀ بارزى از بلند انديشى در علم نيز، به شمار مىآمد. | او نمونۀ بارزى از تقوا و صلاح و رستگارى بود، آن چنان كه نمونۀ بارزى از بلند انديشى در علم نيز، به شمار مىآمد. | ||
| خط ۸۷: | خط ۸۶: | ||
در دورۀ قاجار مردم مسلمان ايران زير پاى شاهزادگان و درباريان قاجار پامال بودند و پادشاهان و فرمانروايان، مالك همه چيز مردم بىپناه بودند و مردم بىدفاع، از خود اختيارى نداشتند و عينالدولهها و شمس الملوكها، شاه ناتوان و بى اراده را آلت دست خودخواهى و هوس بازى خويش قرار داده و تركتازى را به حد اعلاى خود رسانده بودند. | در دورۀ قاجار مردم مسلمان ايران زير پاى شاهزادگان و درباريان قاجار پامال بودند و پادشاهان و فرمانروايان، مالك همه چيز مردم بىپناه بودند و مردم بىدفاع، از خود اختيارى نداشتند و عينالدولهها و شمس الملوكها، شاه ناتوان و بى اراده را آلت دست خودخواهى و هوس بازى خويش قرار داده و تركتازى را به حد اعلاى خود رسانده بودند. | ||
در چنان شرايط خفقان و خودسرى، تنها علماى بزرگ دين نالههاى مردم را از دور و نزديك مىشنيدند و كمكى به حال آنان | در چنان شرايط خفقان و خودسرى، تنها علماى بزرگ دين نالههاى مردم را از دور و نزديك مىشنيدند و كمكى به حال آنان میكردند. در آن زمان در تهران و تبريز و ساير شهرها، علما به استغاثۀ مردم پاسخ مثبت داده و خواهان اجراى قانون و نظم و عدالت و قسط اسلامى شدند. | ||
در چنان روزگار سياه و خفقانى بود كه آیتالله نائينى، آن فقيه دلسوز و آگاه، كتاب شريف «تنبيه الأمة و تنزيه الملة» را نوشت و انواع استبداد و خودسرى و حكومت خودكامۀ پادشاهان مستبد را با منطق و حكمت تبيين كرد و وظايف علما و فقها را نسبت به دين و اوضاع جارى بيان نمود و با تبيين فصول مختلف عهدنامۀ مالك اشتر، حدود و اختيارات حاكم و حكومت اسلامى را نشان داد. | در چنان روزگار سياه و خفقانى بود كه آیتالله نائينى، آن فقيه دلسوز و آگاه، كتاب شريف «تنبيه الأمة و تنزيه الملة» را نوشت و انواع استبداد و خودسرى و حكومت خودكامۀ پادشاهان مستبد را با منطق و حكمت تبيين كرد و وظايف علما و فقها را نسبت به دين و اوضاع جارى بيان نمود و با تبيين فصول مختلف عهدنامۀ مالك اشتر، حدود و اختيارات حاكم و حكومت اسلامى را نشان داد. | ||
| خط ۱۱۴: | خط ۱۱۳: | ||
چون اعتقاد علماى شيعه بر اين بود كه بايد انتخابات زير نظر روحانیت صورت گيرد و نسبت به شیعیان عراق كه دو ثلث ملت عراق را تشكيل مىدادند، توجه بيشترى شود. | چون اعتقاد علماى شيعه بر اين بود كه بايد انتخابات زير نظر روحانیت صورت گيرد و نسبت به شیعیان عراق كه دو ثلث ملت عراق را تشكيل مىدادند، توجه بيشترى شود. | ||
اما ملك فيصل زير بار نمىرفت، لذا «آیتالله شيخ مهدى خالصى» كه از علماى بزرگ عراق و مقيم كاظمين بود، حكم تحريم انتخابات را صادر نمود. اين حكم را مرحوم آیتالله نائينى و سپس آیتالله [[اصفهانی، ابوالحسن|سيد ابوالحسن اصفهانى]] هم امضا نمودند و در اثر امضاى اين دو بزرگوار، مخالفتهاى زيادى در عراق ايجاد شد و دولت عراق تصميم گرفت شيخ مهدى خالصى و علامۀ نائينى و ساير روحانیون طراز اول و سرشناس مؤثر در اين امر را تبعيد كند. | اما ملك فيصل زير بار نمىرفت، لذا «آیتالله شيخ مهدى خالصى» كه از علماى بزرگ عراق و مقيم كاظمين بود، حكم تحريم انتخابات را صادر نمود. اين حكم را مرحوم آیتالله نائينى و سپس آیتالله [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سيد ابوالحسن اصفهانى]] هم امضا نمودند و در اثر امضاى اين دو بزرگوار، مخالفتهاى زيادى در عراق ايجاد شد و دولت عراق تصميم گرفت شيخ مهدى خالصى و علامۀ نائينى و ساير روحانیون طراز اول و سرشناس مؤثر در اين امر را تبعيد كند. | ||
در اواخر سال 1341 هجرى قمرى، تبعيد علما همراه با اقدامات و پوششهاى نظامى صورت گرفت. آیتالله نائينى، آیتالله اصفهانى، آیتالله خالصى و جمعى از شاگردان مبرز آیتالله نائينى مانند آقا سيد جمالالدين گلپايگانى، سيد حسن تهامى بيرجندى، آقا سيد حسن بحر العلوم و آقا شيخ اسدالله زنجانى همراه عدهاى از بستگان علامۀ نائينى به ايران تبعيد شدند. | در اواخر سال 1341 هجرى قمرى، تبعيد علما همراه با اقدامات و پوششهاى نظامى صورت گرفت. آیتالله نائينى، آیتالله اصفهانى، آیتالله خالصى و جمعى از شاگردان مبرز آیتالله نائينى مانند آقا سيد جمالالدين گلپايگانى، سيد حسن تهامى بيرجندى، آقا سيد حسن بحر العلوم و آقا شيخ اسدالله زنجانى همراه عدهاى از بستگان علامۀ نائينى به ايران تبعيد شدند. | ||
| خط ۱۳۱: | خط ۱۳۰: | ||
«حاج ميرزا حسين نائينى از اكابر فقها و اصوليين قرن چهاردهم هجرى است. | «حاج ميرزا حسين نائينى از اكابر فقها و اصوليين قرن چهاردهم هجرى است. | ||
نزد ميرزاى شيرازى و [[فشارکی اصفهانی، محمد بن امیرقاسم|سيد محمد فشاركى]] اصفهانى تحصيل كرده است و خود مدرسى عالى مقام شد. شهرت بيشتر او در علم اصول است. به معارضۀ علمى با مرحوم [[آخوند خراسانى]] برخاست و از خود نظرات جديد در علم اصول آورد. | نزد ميرزاى شيرازى و [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|سيد محمد فشاركى]] اصفهانى تحصيل كرده است و خود مدرسى عالى مقام شد. شهرت بيشتر او در علم اصول است. به معارضۀ علمى با مرحوم [[آخوند خراسانى]] برخاست و از خود نظرات جديد در علم اصول آورد. | ||
بسيارى از فقهاى زمان، شاگرد اويند. او كتابى نفيس به فارسى دارد به نام «تنزيه الملة و تنبيه الأمة» يا «حكومت در اسلام» كه در دفاع از مشروطيت و مبانى اسلامى آن نوشته است. او در 1355 هجرى قمرى در نجف وفات كرد.» | بسيارى از فقهاى زمان، شاگرد اويند. او كتابى نفيس به فارسى دارد به نام «تنزيه الملة و تنبيه الأمة» يا «حكومت در اسلام» كه در دفاع از مشروطيت و مبانى اسلامى آن نوشته است. او در 1355 هجرى قمرى در نجف وفات كرد.» | ||
| خط ۱۳۸: | خط ۱۳۷: | ||
فضل و دانش آیتالله نائينى چنان در افق بالايى قرار داشت كه طلاب از اقطار مختلف كشورهاى اسلامى به درس ايشان حاضر گشته و از نظرات دقيقشان استفاده | فضل و دانش آیتالله نائينى چنان در افق بالايى قرار داشت كه طلاب از اقطار مختلف كشورهاى اسلامى به درس ايشان حاضر گشته و از نظرات دقيقشان استفاده میكردند. دقت نظر و تحقيقات علمى گسترده، ايشان را محور حركت علمى در نجف اشرف گردانيد. | ||
از سوى ديگر، مرحوم ميرزاى نائينى عنايت خاصى نسبت به شاگردان خود داشته و اهتمام كامل در تربيت و پرورش آنان بذل مىنمود و در تهذيب و تعليم آنان، طبق برنامه و اصول صحيح اهتمام كامل داشت. | از سوى ديگر، مرحوم ميرزاى نائينى عنايت خاصى نسبت به شاگردان خود داشته و اهتمام كامل در تربيت و پرورش آنان بذل مىنمود و در تهذيب و تعليم آنان، طبق برنامه و اصول صحيح اهتمام كامل داشت. | ||
| خط ۱۴۶: | خط ۱۴۵: | ||
در اينجا به ذكر اسامى تنى چند از مشاهير شاگردان ايشان اشاره مىكنيم: | در اينجا به ذكر اسامى تنى چند از مشاهير شاگردان ايشان اشاره مىكنيم: | ||
# [[موسوی گلپایگانی، جمالالدین احمد|آیتالله سيد جمالالدين گلپايگانى]] | # [[موسوی گلپایگانی، سید جمالالدین احمد|آیتالله سيد جمالالدين گلپايگانى]] | ||
# آیتالله [[حسینی شاهرودی، محمود|سيد محمود شاهرودى]] | # آیتالله [[حسینی شاهرودی، محمود|سيد محمود شاهرودى]] | ||
# آیتالله [[خوانساری نجفی، موسی|شيخ موسى خوانسارى]] | # آیتالله [[خوانساری نجفی، موسی|شيخ موسى خوانسارى]] | ||
# آیتالله شيخ [[کاظمی خراسانی، محمدعلی|محمد على كاظمى خراسانى]] | # آیتالله شيخ [[کاظمی خراسانی، محمدعلی|محمد على كاظمى خراسانى]] | ||
# آیتالله [[حجت کوهکمری، محمد|سيد محمد حجت كوهكمرى]] | # آیتالله [[حجت کوهکمری، محمد|سيد محمد حجت كوهكمرى]] | ||
# آیتالله [[حکیم، محسن|سيد محسن طباطبايى حكيم]] | # آیتالله [[حکیم، سید محسن|سيد محسن طباطبايى حكيم]] | ||
# علامه [[طباطبایی، محمدحسین|سيد محمدحسین طباطبايى]] | # علامه [[طباطبایی، سید محمدحسین|سيد محمدحسین طباطبايى]] | ||
# آیتالله [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خوئی]] | |||
==وفات== | |||
علامه ميرزا محمدحسین نائينى پس از آن همه خدمات به جهان علم، و پس از عمرى زحمت و كوشش در راه تعليم و تربيت شاگردان مكتب توحيد و قرآن، شمع وجودش در 26 جمادى الأول سال 1355 هجرى قمرى، مطابق با 24 مرداد 1315 هجرى شمسى به خاموشى گراييد و به جوار رحمت حق پيوست. عموم كشورهاى اسلامى و به خصوص ايران، عراق و پاکستان در سوگ او گريان شد و جهان اسلام فقيه بزرگوارى را از دست داد. | |||
==آثار== | |||
علامۀ نائينى داراى تأليفات ارزشمندى نيز مىباشد مانند: | علامۀ نائينى داراى تأليفات ارزشمندى نيز مىباشد مانند: | ||
# تنبيه الأمة و تنزيه الملة | # تنبيه الأمة و تنزيه الملة | ||
# فوائد الأصول، كه شامل تقريرات درس ايشان است. | # فوائد الأصول، كه شامل تقريرات درس ايشان است. | ||
| خط ۱۶۹: | خط ۱۷۰: | ||
# وسيلة النجاة | # وسيلة النجاة | ||
# رسالة لعمل المقلدين | # رسالة لعمل المقلدين | ||
| خط ۱۸۳: | خط ۱۸۱: | ||
[[أجود التقریرات]] | [[أجود التقریرات]] | ||
[[ | [[كتاب الصلاة (للنائيني)]] | ||
[[ | [[رساله شریفه مجمع الرسائل]] | ||
[[ | [[المکاسب و البيع]] | ||
[[وسيلة النجاة (غروی نائینی)]] | |||
[[ | [[محصل المطالب في تعليقات المكاسب]] | ||
[[منية الطالب]] | [[منية الطالب]] | ||
[[الرسائل | [[قاعدة لا ضرر (نائینی)]] | ||
[[الرسائل الفقهية (نائينی و عراقی)]] | |||
[[فوائد الاُصول (نائینی، محمد حسین)]] | [[فوائد الاُصول (نائینی، محمد حسین)]] | ||
[[الأصول]] | [[الأصول (نجمآبادی)]] | ||
[[تقریرات بحث فی اجتماع الامر و النهی]] | [[تقریرات بحث فی اجتماع الامر و النهی]] | ||
| خط ۲۰۳: | خط ۲۰۵: | ||
[[منیه الطالب فی حاشیه المکاسب (طبع جدید)]] | [[منیه الطالب فی حاشیه المکاسب (طبع جدید)]] | ||
[[الفتاوی ( | [[الفتاوی (غروی نائینی)]] | ||
[[تنبيه الامة و تنزيه الملة]] | [[تنبيه الامة و تنزيه الملة]] | ||
[[تنبيه الأمة و تنزيه الملة (با مقدمه آیتالله طالقانی)]] | |||
[[منیة الطالب في شرح المکاسب]] | |||
[[أجود التقريرات]] | [[أجود التقريرات]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:مراجع تقلید]] | |||
[[رده: | |||