طباطبایی حکیم، سید محمدتقی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سيد محمدتقى طباطبايى حكيم'''  (۱۳۴۱-۱۴۲۳ق)، فقیه، اصولی، استاد برجسته حوزه علمیه نجف و از پیشتازان تقریب مذاهب اسلامی بود. وی در نجف اشرف در خاندان علم و فقاهت حکیم زاده شد و تحصیلات خود را نزد بزرگان خاندان و دیگر اساتید حوزه آغاز کرد. ادبیات عرب و منطق را از برادرش سید محمدحسین حکیم و شیخ نوری جزایری آموخت و فقه، اصول و فلسفه را در محضر آیات عظام سید محسن حکیم، شیخ حسین حلی، سید ابوالقاسم خویی، سید حسن بجنوردی و محمدرضا مظفر تکمیل کرد. وی از سال ۱۳۶۵ق تدریس را در دانشکده «منتدی النشر» نجف آغاز کرد و دروس مختلفی از جمله نحو، صرف، معانی بیان، اخلاق، تاریخ، فقه و اصول را آموزش داد. او همچنین اصول فقه مقارن را در «معهد الدراسات الإسلامية العليا» دانشگاه بغداد تدریس می‌کرد. آیت‌الله حکیم از بنیان‌گذاران «جمعیت منتدی النشر» و دانشکده فقه در نجف بود و بیش از ربع قرن در مدیریت این مراکز علمی نقش داشت. او به‌عنوان عضو مجامع علمی معتبری همچون مجمع علمی عراق، مجمع زبان عربی قاهره و دمشق و مجمع تمدن اسلامی اردن برگزیده شد و در کنفرانس‌های بین‌المللی متعددی شرکت کرد. از ویژگی‌های برجسته علمی او تلفیق روش‌های سنتی و جدید در تدریس فقه و اصول و طرح آرای مذاهب مختلف اسلامی در درس‌هایش بود. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «الأصول العامة للفقه المقارن» (کتابی ارزشمند در زمینه اصول فقه تطبیقی)، «القواعد العامة في الفقه المقارن»، تصحیح «دیوان السید الحمیری»، «مالک الأشتر»، «شاعر العقیدة» و «سنة أهل‌البیت» اشاره کرد. وی سرانجام در ۱۸ صفر ۱۴۲۳ق در ۸۲ سالگی درگذشت و پس از تشییع در کربلا و نجف، در مقبره خاندان حکیم به خاک سپرده شد.