الهی طباطبایی، سید محمدحسن: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۳: خط ۴۳:
}}
}}
{{کاربردهای دیگر|طباطبایی (ابهام‌‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|طباطبایی (ابهام‌‌زدایی)}}
'''سید محمدحسن الهی طباطبایی''' (۱۲۸۶-۱۳۴۷ش)، عالم ربانی و عارف متشرع شیعه، برادر کوچکتر علامه طباطبایی و از شاگردان برجسته عارف نامدار، میرزا علی‌آقا قاضی بود. وی در ۱۸ ماهگی مادر و در ۴ سالگی پدرش را از دست داد و سرپرستی او و برادرش به یکی از محترمین خانواده سپرده شد. در ۱۲ سالگی به همراه برادر بزرگترش راهی مکتب شد و مقدمات علوم را فراگرفت. در ۱۸ سالگی به همراه برادر برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف مهاجرت کرد و یازده سال در آنجا از محضر بزرگانی چون میرزا علی‌آقا قاضی (در عرفان)، سید حسین بادکوبه‌ای (در فلسفه و ریاضی و طب) و آیات عظام کمپانی، نائینی و سید ابوالحسن اصفهانی (در فقه و اصول) بهره برد و به درجه کمال رسید. وی در سال ۱۳۱۴ش به تبریز بازگشت و در حوزه علمیه این شهر به تدریس دروس مختلف از جمله تفسیر قرآن و اسفار صدرالدین شیرازی پرداخت. الهی طباطبایی از طریق تهجد، توسل و تزکیه نفس به مراتب بلند عرفان عملی دست یافت و صاحب کرامات و کمالات معنوی بود. علامه حسن‌زاده آملی از شاگردان بزرگ اوست. از وی سه رساله کوتاه در موضوعات موسیقی، ادراکات انسانی و علم حروف بر جای مانده است. وی سرانجام در ۲۰ خرداد ۱۳۴۷ش بر اثر سکته قلبی در تبریز درگذشت و پیکرش پس از تشییع به قم منتقل و در مقبره ابوحسین در جوار حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.
'''سید محمدحسن الهی طباطبایی''' (۱۲۸۶-۱۳۴۷ش)، عالم ربانی و عارف متشرع شیعه، برادر کوچکتر علامه طباطبایی و از شاگردان برجسته عارف نامدار، [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|میرزا علی‌آقا قاضی]] بود. وی در ۱۸ ماهگی مادر و در ۴ سالگی پدرش را از دست داد و سرپرستی او و برادرش به یکی از محترمین خانواده سپرده شد. در ۱۲ سالگی به همراه برادر بزرگترش راهی مکتب شد و مقدمات علوم را فراگرفت. در ۱۸ سالگی به همراه برادر برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف مهاجرت کرد و یازده سال در آنجا از محضر بزرگانی چون [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|میرزا علی‌آقا قاضی]] (در عرفان)، [[بادکوبه‌ای، سید حسین|سید حسین بادکوبه‌ای]] (در فلسفه و ریاضی و طب) و آیات عظام [[اصفهانی، محمدحسین|کمپانی]]، [[نائینی، محمدحسین|نائینی]] و [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] (در فقه و اصول) بهره برد و به درجه کمال رسید. وی در سال ۱۳۱۴ش به تبریز بازگشت و در حوزه علمیه این شهر به تدریس دروس مختلف از جمله تفسیر قرآن و اسفار [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|صدرالدین شیرازی]] پرداخت. الهی طباطبایی از طریق تهجد، توسل و تزکیه نفس به مراتب بلند عرفان عملی دست یافت و صاحب کرامات و کمالات معنوی بود. [[حسن‌زاده آملی، حسن|علامه حسن‌زاده آملی]] از شاگردان بزرگ اوست. از وی سه رساله کوتاه در موضوعات موسیقی، ادراکات انسانی و علم حروف بر جای مانده است. وی سرانجام در ۲۰ خرداد ۱۳۴۷ش بر اثر سکته قلبی در تبریز درگذشت و پیکرش پس از تشییع به قم منتقل و در مقبره ابوحسین در جوار حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.
   
   
==ولادت==
==ولادت==