۱۶۱٬۸۹۱
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = حسین بن معینالدین میبدی | |||
| تصویر = NUR06596.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = میبدی، حسین بن معینالدین | |||
| | | نام کامل = کمالالدین حسین بن معینالدین علی میبدی یزدی | ||
| | | نامهای دیگر = حسینی میبدی، حسین؛ منطقی امیرحسین قاضی میر؛ یزدی، کمالالدین میرحسین | ||
| | | لقب = کمالالدین | ||
| تخلص = منطقی | |||
| نسب = حسینی | |||
| نام پدر = معینالدین جمال بن جلالالدین محمد | |||
| ولادت = نامشخص (قرن نهم هجری) | |||
| محل تولد = میبد، یزد | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = میبد، یزد، شیراز | |||
| رحلت = ۹۱۱ قمری | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = یزد، نزدیک حرم امامزاده جعفر | |||
| طول عمر = | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شافعی (با تمایلات به تشیع) | |||
| پیشه = قاضی، مدرس، نویسنده، شاعر، مفسر، فیلسوف | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = فقه، منطق، هیئت، فلسفه، کلام، ادبیات، تفسیر | |||
| منصب = قاضی یزد | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[دوانی، محمد بن اسعد|جلالالدین دوانی]]}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیهماالسلام]] | [[منشآت میبدی]] | [[شرح الهداية الاثيرية]] | [[شرح هداية الحكمة]] | جام کیتىنما | شرح گلشن راز | حاشیه بر تحریر اقلیدس و مجسطی | دیوان اشعار فارسی}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE06596AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|میبدی (ابهام زدایی)}} | |||
'''کمالالدین حسین بن معینالدین علی میبدی یزدی''' (متوفای ۹۱۱ق)، قاضی، مدرس، نویسنده، شاعر متخلص به «منطقی» و از علمای برجسته شافعیمذهب در قرن نهم و اوایل قرن دهم هجری است. وی در میبد یزد زاده شد و برای تکمیل تحصیلات به شیراز رفت و نزد جلالالدین دوانی در علوم و فنون مختلف معقول و منقول از جمله فقه، منطق، هیئت، فلسفه و کلام بهره برد. میبدی در علوم گوناگون تبحر داشت و خود مدعی بود که هیچ علم عقلی و نقلی نیست که از عهده حل مشکلات آن برنیاید. وی در فروع دین پیرو مذهب شافعی بود، اما به سبب ارادت به خاندان علی(ع) و شرحی که بر دیوان منسوب به امام علی(ع) نگاشت، برخی او را به تشیع منسوب داشتهاند. میبدی مدتی قاضی یزد بود و به همین سبب به «قاضی میر» نیز شهرت داشت. او سرانجام در حدود سال ۹۱۱ق درگذشت و در یزد در جوار حرم امامزاده جعفر به خاک سپرده شد. از مهمترین آثار او میتوان به شرح دیوان منسوب به امام علی(ع)، منشآت میبدی، شرح الهدایة الاثیریه، شرح هدایة الحکمه، جام کیتىنما و شرح گلشن راز اشاره کرد. | |||
== ولادت == | == ولادت == | ||
| خط ۴۹: | خط ۵۴: | ||
میبدى در آغاز جوانى براى تحصیل به شیراز که از مراکز علمى آن دوران بود عزیمت کرد و نزد استادان آن دیار، از جمله [[دوانی، محمد بن اسعد|جلالالدین دوانى]]، در علوم و فنون مختلف معقول و منقول، مانند فقه، منطق، هیئت، فلسفه و کلام، کسب دانش کرد. در سخن منظوم نیز دستى داشته و به «منطقى» تخلص میکرده است. | میبدى در آغاز جوانى براى تحصیل به شیراز که از مراکز علمى آن دوران بود عزیمت کرد و نزد استادان آن دیار، از جمله [[دوانی، محمد بن اسعد|جلالالدین دوانى]]، در علوم و فنون مختلف معقول و منقول، مانند فقه، منطق، هیئت، فلسفه و کلام، کسب دانش کرد. در سخن منظوم نیز دستى داشته و به «منطقى» تخلص میکرده است. | ||
او خود در یکى از منشآت به بیان شمهاى از فضل و دانش خویش میپردازد و مىگوید: «هیچ علمى از علوم عقلى و نقلى نیست که کتب مشکل آن بىمطالعه نتوانم گفت، و هیچ جوهر از جواهر دانش نیست که کنه آن را به الماس تفکر نمى توانم سفت، چون دل متوجه به مطلعى عالى است و دماغ از سوداى غیر آن خالى است، هرگز تفاخر به آن علوم ندارم و خود را در سلک جاهلان | او خود در یکى از منشآت به بیان شمهاى از فضل و دانش خویش میپردازد و مىگوید: «هیچ علمى از علوم عقلى و نقلى نیست که کتب مشکل آن بىمطالعه نتوانم گفت، و هیچ جوهر از جواهر دانش نیست که کنه آن را به الماس تفکر نمى توانم سفت، چون دل متوجه به مطلعى عالى است و دماغ از سوداى غیر آن خالى است، هرگز تفاخر به آن علوم ندارم و خود را در سلک جاهلان میشمارم.» | ||
میبدى از اهل تسنن و بر مذهب شافعى بوده، چنانکه در مقدمه شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین على بن ابیطالب(ع) در موضع ذکر مذاهب اسلام از شافعى با عنوان «امام ما شافعى» یاد مىکند؛ اگر چه برخى، مانند [[حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله|حاجى خلیفه]] و مؤلف ریحانة الادب به اعتبار مطالبى که در فاتحه سابعه از مقدمه همین اثر در شأن [[امام علی علیهالسلام|امیرمؤمنان على بن ابىطالب(ع)]] آورده او را به تشیع منسوب داشتهاند. | میبدى از اهل تسنن و بر مذهب شافعى بوده، چنانکه در مقدمه شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین على بن ابیطالب(ع) در موضع ذکر مذاهب اسلام از شافعى با عنوان «امام ما شافعى» یاد مىکند؛ اگر چه برخى، مانند [[حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله|حاجى خلیفه]] و مؤلف ریحانة الادب به اعتبار مطالبى که در فاتحه سابعه از مقدمه همین اثر در شأن [[امام علی علیهالسلام|امیرمؤمنان على بن ابىطالب(ع)]] آورده او را به تشیع منسوب داشتهاند. | ||
| خط ۸۸: | خط ۹۳: | ||
[[شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیهماالسلام]] | [[شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیهماالسلام]] | ||
[[ | [[منشآت میبدی]] | ||
[[شرح الهداية الاثيرية]] | |||
[[شرح | [[شرح هداية الحكمة]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:آبان(1400)]] | [[رده:آبان(1400)]] | ||