زنجانی، محمدباقر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ميرزا محمدباقر زنجانى''' (۱۳۱۲-۱۳۹۴ق)، معروف به جمال‌الدین، فقیه و اصولی برجسته و از مدرسان نامدار حوزه علمیه نجف اشرف بود. وی در زنجان متولد شد و تحصیلات مقدماتی و سطح را در زادگاه خود نزد استادانی چون میرزا عبدالرحیم طارمی و محمدحسن زنجانی به پایان رساند و در جوانی از مدرسان مشهور زنجان گردید. در سال ۱۳۳۸ق به قصد زیارت و تحصیل به عراق مهاجرت کرد و ابتدا در کربلا از درس فقه میرزا محمدتقی شیرازی بهره برد و سپس به نجف اشرف رفت و بیش از چهارده سال در درس‌های فقه و اصول میرزا محمدحسین نائینی شرکت جست و در شمار برترین شاگردان او قرار گرفت. وی همچنین از محضر آیات عظام سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی و شیخ اسماعیل محلاتی استفاده کرد. میرزا محمدباقر زنجانی سال‌های متمادی به تدریس فقه، اصول و قواعد فقهیه در نجف اشتغال داشت و شاگردان برجسته‌ای چون آیات عظام حسین وحید خراسانی، میرزا جواد تبریزی و سید مصطفی خمینی را تربیت کرد. وی با وجود جایگاه والای علمی، از پذیرش مرجعیت و انتشار فتاوای خود خودداری ورزید و تمام عمر را به تدریس و تألیف گذراند. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «کتاب الاستصحاب»، «معراج الأصول»، «تحریر الأصول» و حواشی بر کتب درسی حوزه همچون مکاسب و کفایة الاصول اشاره کرد. وی به دلیل تنفر از حکومت پهلوی، پس از هجرت به نجف در سال ۱۳۳۸ق تا پایان عمر هیچ‌گاه به ایران بازنگشت و سرانجام در صبح ۲۰ رمضان ۱۳۹۴ق در نجف اشرف درگذشت و پس از اقامه نماز توسط آیت‌الله خویی در مقبره شیخ الشریعه اصفهانی به خاک سپرده شد.