جمشیدنژاد، غلامرضا: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ':==' به '==') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = غلامرضا جمشیدنژاد | |||
| تصویر = NUR08637.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = جمشید نژاد، غلامرضا | |||
| | | نام کامل = غلامرضا جمشیدنژاد اول | ||
| | | نامهای دیگر = | ||
| | | لقب = | ||
| | | تخلص = | ||
| | | نسب = | ||
| | | نام پدر = | ||
| | | ولادت = ۱۷ مرداد ۱۳۲۴ شمسی | ||
| | | محل تولد = کاشمر، استان خراسان رضوی | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = کاشمر، مشهد، تهران، نجف | ||
| | | رحلت = ۱۳ اسفند ۱۳۹۹ شمسی | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = ۷۵ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
|اساتید | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = شیعه | ||
| | | پیشه = استاد دانشگاه، پژوهشگر، مصحح، نویسنده | ||
| | | درجه علمی = دکترای تاریخ و تمدن ملل اسلامی | ||
| | | دانشگاه = دانشگاه تهران | ||
| | | حوزه = حوزه علمیه کاشمر، مشهد، تهران، نجف | ||
| | | علایق پژوهشی = تاریخ تمدن اسلامی، فرهنگ و تمدن اسلامی، تاریخ علم، تصحیح متون | ||
| منصب = عضو هیأت علمی پژوهشکده تاریخ علم | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] | [[لواسانی، حسن|حسن لواسانی]] | محمدتقی ادیب نیشابوری | میرزا جواد تهرانی | مجتبی قزوینی | [[عصار، سید محمدکاظم|سید محمدکاظم عصار]]}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = آیتالله فقیه سبزواری | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[التعریف بطبقات الأمم]] (تصحیح) | [[اندیشههای فلسفی و کلامی خواجه نصیرالدین طوسی]] | [[آفتاب در آینه]] | [[اندلس، گذرگاه فرهنگ و تمدن اسلامی به اروپا]] | [[دیباچهای بر اعجاز قرآن]] | [[ابن قتیبه دینوری و بررسی ارزش تاریخی کتاب عیون الاخبار او]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE08637AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''غلامرضا جمشيدنژاد اول''' (۱۳۲۴-۱۳۹۹ش)، استاد دانشگاه، پژوهشگر برجسته تاریخ تمدن و فرهنگ اسلامی و مصحح متون کهن بود. وی تحصیلات حوزوی خود را از سال ۱۳۴۰ در حوزههای علمیه کاشمر و مشهد آغاز کرد و ادبیات فارسی و عرب، فقه، اصول، منطق و فلسفه را نزد استادانی همچون محمدتقی ادیب نیشابوری، میرزا جواد تهرانی و مجتبی قزوینی فراگرفت. سپس در سال ۱۳۴۲ به تهران عزیمت کرد و از محضر آیات عظام عصار، لواسانی و مازندرانی بهره برد و در سال ۱۳۴۷ برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف رفت و در درس خارج فقه آیتالله سید محسن حکیم شرکت جست. جمشیدنژاد پس از بازگشت به ایران، در دانشکده الهیات دانشگاه تهران تا مقطع دکترای تاریخ و تمدن ملل اسلامی تحصیل کرد و سپس بهعنوان عضو هیأت علمی پژوهشکده تاریخ علم به فعالیت پرداخت. او در طول حیات علمی خود دهها کتاب و مقاله در حوزه تاریخ تمدن اسلامی، تصحیح متون کهن و سیره بزرگان اسلام تألیف و تصحیح کرد که از مهمترین آنها میتوان به تصحیح کتاب «التعریف بطبقات الأمم» و تألیف «اندیشههای فلسفی و کلامی خواجه نصیرالدین طوسی» اشاره کرد. وی در سال ۱۳۷۶ بهعنوان «معلم نمونه» برگزیده شد و سرانجام در ۱۳ اسفند ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به بیماری کرونا دار فانی را وداع گفت. | |||
== ولادت == | |||
در 17 مرداد سال 1324ش، در شهرستان كاشمر از استان خراسان رضوى متولد شد. | |||
اين محقق برجسته، پس از طى دوره ابتدايى و مقدماتى، تحصيلات دينى را در حوزه علميه كاشمر و مشهد مقدس دنبال كرد. ادبيات فارسى، زبان و ادبيات عربى، فقه، اصول، منطق و فلسفه را در آنجا فراگرفت | == تحصیلات == | ||
اين محقق برجسته، پس از طى دوره ابتدايى و مقدماتى، تحصيلات دينى را در سال 1340 ش در حوزه علميه كاشمر و مشهد مقدس دنبال كرد. ادبيات فارسى، زبان و ادبيات عربى، فقه، اصول، منطق و فلسفه را در آنجا فراگرفت. | |||
== اساتید == | |||
در آنجا از محضر افرادی مانند شیخ محمدتقی ادیب نیشابوری، ادبیات فارسی و زبان و ادبیات عرب آموخت. همزمان فقه و اصول و منطق را در محضر آیتالله میزا جواد تهرانی و کلام و فلسفه را از محضر آیتالله شیخ مجتبی قزوینی صاحب کتاب تفسیری 10 جلدی «بیان الفرقان» فراگرفت. درس خارج فقه را از محضر آیتالله حسن میلانی بهره برد و اجازه تصدی امور حسبیه را از آیتالله فقیه سبزواری کسب کرد. | |||
جمشیدنژاد در سال 1342 به تهران عزیمت کرد و در مدرسه شهید مطهری کنونی از محضر استادانی مانند [[عصار، سید محمدکاظم|آیتالله عصار]]، [[سید محمدکاظم لواسانی]]، شیخ [[حسینعلی راشد]]، آقا [[سید رضی شیرازی]]، [[لواسانی، حسن|آیتالله لواسانی]] و آیتالله مازندرانی بهره برد. در همین مقطع اجازه روایت و حدیث را از آیتالله شیخ عبدالحسین ابنالدین کسب کرد. وی در ادامه سال 1347 به نجف اشرف رفت و در محضر [[حکیم، سید محسن|آیتالله سید محسن حکیم]] مباحث مرتبط با خارج فقه را آموخت.<ref>[http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/204608/%D9%86%D8%B3%D8%AE-%D8%AE%D8%B7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%AE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF خبرگزاری کتاب ایران ایبنا]</ref> | |||
و از محضر آيتالله محمد صالح حائرى سمنانى به اخذ اجازه حديث نايل آمد و سپس در دانشكده الهيات و معارف اسلامى دانشگاه تهران، گرايش فرهنگ عربى و علوم قرآنى در دوره ليسانس و فوق ليسانس و گرايش تاريخ و تمدن ملل اسلامى را در دوره دكترا ادامه داد و به اخذ درجه علمى دكترا نايل شد. | |||
فعالیتهای فرهنگى، علمى و تحقيقاتى ايشان در سه زمينه گوناگون، اما وابسته به هم: تدريس، پژوهش و تألیف، از حدود سى سال پيش شروع شده و در هر سه زمينه تا كنون پيوسته با موفقيت استمرار يافته است. | |||
ايشان از تدريس در حوزه علمى مشهد مقدس و دبيرى ادبيات فارسى در وزارت آموزش و پرورش گرفته تا استادى و مدرسى در دانشگاههاى آزاد اسلامى، دانشگاه تهران، دانشگاه الزهراء(ع)، دانشگاه علامه طباطبائى، مركز آموزش مديريت دولتى و... را در پرونده كارى خود داشته و به علت ارائه روشهاى ابتكارى و نو در امر تعليم و تربيت، در سال تحصيلى 1376 به احراز مقام والاى «معلم نمونه» مفتخر گشته است. | |||
== وفات == | |||
غلامرضا جمشیدنژاد اول، شامگاه چهارشنبه 13 اسفند 1399ش بر اثر ابتلا به بیماری کرونا، چشم از جهان فروبست. | |||
== آثار== | |||
# آفتاب در آيينه؛ | |||
# تصحيح التعريف بطبقات الامم؛ | |||
# زندگىنامه [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|شيخ الرئيس]] [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابوعلى سينا]]؛ | |||
# ستارهاى بر ساحل؛ | |||
# نظامهاى اقتصادى صدر اسلام؛ | |||
# [[ابن قتیبه، عبدالله بن مسلم|ابن قتيبه دينورى]] و بررسى ارزش تاريخى كتاب عيون الاخبار او؛ | |||
# اندلس، گذرگاه فرهنگ و تمدن اسلامى به اروپا؛ | |||
# تاريخ نظامهاى ديپلماسى دولتهاى اسلامى از صدر اسلام تا فتح قسطنطنيه؛ | |||
# درس تاريخ اديان؛ | |||
# ديباچهاى بر اعجاز قرآن؛ | |||
# الدعوة و التبليغ فى الاسلام؛ | |||
# تصحيح «زهر الكمام فى قصة يوسف(ع)»؛ | |||
# الشيخ الصدوق، رئيس محدثى الشيعه فى القرن الرابع الهجرى. | |||
==پانویس == | |||
<references /> | |||
==منابع مقاله== | |||
خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) | |||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[التعریف بطبقات الأمم]] | |||
[[اندیشههای فلسفی و کلامی خواجه نصیرالدین طوسی]] | |||
[[رسالة في أوجاع المفاصل و علاجها]] | |||
[[دیباچهای بر میراث نوشتاری پزشکی ایران و جهان از دیرباز تا سده 11ق: مجمع النفائس و حجلة العرائس]] | |||
[[زبدة الحقایق (عینالقضات همدانی)]] | |||
[[شکوی الغریب: همراه رساله حقیقت مذهب]] | |||
[[پیر تاریخ (مروری بر زندگی و آثار محمد بن جریر طبری)]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۱۳۹۹]] | |||
[[رده: | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۴۹
| غلامرضا جمشیدنژاد | |
|---|---|
 جمشید نژاد، غلامرضا | |
| نام کامل | غلامرضا جمشیدنژاد اول |
| ولادت | ۱۷ مرداد ۱۳۲۴ شمسی |
| محل تولد | کاشمر، استان خراسان رضوی، ایران |
| محل زندگی | کاشمر، مشهد، تهران، نجف |
| رحلت | ۱۳ اسفند ۱۳۹۹ شمسی |
| طول عمر | ۷۵ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| پیشه | استاد دانشگاه، پژوهشگر، مصحح، نویسنده |
| منصب | عضو هیأت علمی پژوهشکده تاریخ علم |
| اطلاعات علمی | |
| اجازه اجتهاد از | آیتالله فقیه سبزواری |
| درجه علمی | دکترای تاریخ و تمدن ملل اسلامی |
| دانشگاه | دانشگاه تهران |
| حوزه | حوزه علمیه کاشمر، مشهد، تهران، نجف |
| علایق پژوهشی | تاریخ تمدن اسلامی، فرهنگ و تمدن اسلامی، تاریخ علم، تصحیح متون |
| اساتید |
|
| برخی آثار | |
غلامرضا جمشيدنژاد اول (۱۳۲۴-۱۳۹۹ش)، استاد دانشگاه، پژوهشگر برجسته تاریخ تمدن و فرهنگ اسلامی و مصحح متون کهن بود. وی تحصیلات حوزوی خود را از سال ۱۳۴۰ در حوزههای علمیه کاشمر و مشهد آغاز کرد و ادبیات فارسی و عرب، فقه، اصول، منطق و فلسفه را نزد استادانی همچون محمدتقی ادیب نیشابوری، میرزا جواد تهرانی و مجتبی قزوینی فراگرفت. سپس در سال ۱۳۴۲ به تهران عزیمت کرد و از محضر آیات عظام عصار، لواسانی و مازندرانی بهره برد و در سال ۱۳۴۷ برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف رفت و در درس خارج فقه آیتالله سید محسن حکیم شرکت جست. جمشیدنژاد پس از بازگشت به ایران، در دانشکده الهیات دانشگاه تهران تا مقطع دکترای تاریخ و تمدن ملل اسلامی تحصیل کرد و سپس بهعنوان عضو هیأت علمی پژوهشکده تاریخ علم به فعالیت پرداخت. او در طول حیات علمی خود دهها کتاب و مقاله در حوزه تاریخ تمدن اسلامی، تصحیح متون کهن و سیره بزرگان اسلام تألیف و تصحیح کرد که از مهمترین آنها میتوان به تصحیح کتاب «التعریف بطبقات الأمم» و تألیف «اندیشههای فلسفی و کلامی خواجه نصیرالدین طوسی» اشاره کرد. وی در سال ۱۳۷۶ بهعنوان «معلم نمونه» برگزیده شد و سرانجام در ۱۳ اسفند ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به بیماری کرونا دار فانی را وداع گفت.
ولادت
در 17 مرداد سال 1324ش، در شهرستان كاشمر از استان خراسان رضوى متولد شد.
تحصیلات
اين محقق برجسته، پس از طى دوره ابتدايى و مقدماتى، تحصيلات دينى را در سال 1340 ش در حوزه علميه كاشمر و مشهد مقدس دنبال كرد. ادبيات فارسى، زبان و ادبيات عربى، فقه، اصول، منطق و فلسفه را در آنجا فراگرفت.
اساتید
در آنجا از محضر افرادی مانند شیخ محمدتقی ادیب نیشابوری، ادبیات فارسی و زبان و ادبیات عرب آموخت. همزمان فقه و اصول و منطق را در محضر آیتالله میزا جواد تهرانی و کلام و فلسفه را از محضر آیتالله شیخ مجتبی قزوینی صاحب کتاب تفسیری 10 جلدی «بیان الفرقان» فراگرفت. درس خارج فقه را از محضر آیتالله حسن میلانی بهره برد و اجازه تصدی امور حسبیه را از آیتالله فقیه سبزواری کسب کرد.
جمشیدنژاد در سال 1342 به تهران عزیمت کرد و در مدرسه شهید مطهری کنونی از محضر استادانی مانند آیتالله عصار، سید محمدکاظم لواسانی، شیخ حسینعلی راشد، آقا سید رضی شیرازی، آیتالله لواسانی و آیتالله مازندرانی بهره برد. در همین مقطع اجازه روایت و حدیث را از آیتالله شیخ عبدالحسین ابنالدین کسب کرد. وی در ادامه سال 1347 به نجف اشرف رفت و در محضر آیتالله سید محسن حکیم مباحث مرتبط با خارج فقه را آموخت.[۱]
و از محضر آيتالله محمد صالح حائرى سمنانى به اخذ اجازه حديث نايل آمد و سپس در دانشكده الهيات و معارف اسلامى دانشگاه تهران، گرايش فرهنگ عربى و علوم قرآنى در دوره ليسانس و فوق ليسانس و گرايش تاريخ و تمدن ملل اسلامى را در دوره دكترا ادامه داد و به اخذ درجه علمى دكترا نايل شد.
فعالیتهای فرهنگى، علمى و تحقيقاتى ايشان در سه زمينه گوناگون، اما وابسته به هم: تدريس، پژوهش و تألیف، از حدود سى سال پيش شروع شده و در هر سه زمينه تا كنون پيوسته با موفقيت استمرار يافته است.
ايشان از تدريس در حوزه علمى مشهد مقدس و دبيرى ادبيات فارسى در وزارت آموزش و پرورش گرفته تا استادى و مدرسى در دانشگاههاى آزاد اسلامى، دانشگاه تهران، دانشگاه الزهراء(ع)، دانشگاه علامه طباطبائى، مركز آموزش مديريت دولتى و... را در پرونده كارى خود داشته و به علت ارائه روشهاى ابتكارى و نو در امر تعليم و تربيت، در سال تحصيلى 1376 به احراز مقام والاى «معلم نمونه» مفتخر گشته است.
وفات
غلامرضا جمشیدنژاد اول، شامگاه چهارشنبه 13 اسفند 1399ش بر اثر ابتلا به بیماری کرونا، چشم از جهان فروبست.
آثار
- آفتاب در آيينه؛
- تصحيح التعريف بطبقات الامم؛
- زندگىنامه شيخ الرئيس ابوعلى سينا؛
- ستارهاى بر ساحل؛
- نظامهاى اقتصادى صدر اسلام؛
- ابن قتيبه دينورى و بررسى ارزش تاريخى كتاب عيون الاخبار او؛
- اندلس، گذرگاه فرهنگ و تمدن اسلامى به اروپا؛
- تاريخ نظامهاى ديپلماسى دولتهاى اسلامى از صدر اسلام تا فتح قسطنطنيه؛
- درس تاريخ اديان؛
- ديباچهاى بر اعجاز قرآن؛
- الدعوة و التبليغ فى الاسلام؛
- تصحيح «زهر الكمام فى قصة يوسف(ع)»؛
- الشيخ الصدوق، رئيس محدثى الشيعه فى القرن الرابع الهجرى.
پانویس
منابع مقاله
خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)