ابن عربی، محمد بن علی: تفاوت میان نسخه‌ها

| توضیح تصویر = آرامگاه ابن‌عربی، دمشق

| ولادت = ۱۷ رمضان ۵۶۰ قمری

| محل زندگی = اشبیلیه، شمال آفریقا، حجاز، مصر، بغداد، موصل، حلب، دمشق

| رحلت = ۲۸ ربیع‌الثانی ۶۳۸ قمری

| فرزندان = سعدالدین محمد، عمادالدین محمد، زینب (زینت)

| پیشه = عارف، صوفی، فیلسوف، نویسنده، شاعر

| علایق پژوهشی = عرفان نظری، تصوف، تفسیر قرآن، حدیث، فقه، فلسفه اسلامی

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | ابوجعفر عرینی | ابوالعباس عرینی | ابومدین مغربی | یوسف الگومی | صالح عدوی | محمد بکری | فاطمه قرطبی}}

| معاصرین = ابن رشد

| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[صدرالدین قونوی]] | عبدالله بدر حبشی | اسماعیل سودکین}}

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[فصوص الحکم]] | [[الفتوحات المكية]] | [[دیوان ابن‌عربی]] | [[ترجمان الاشواق]] | [[عنقاء مغرب]] | [[رسالة القدس]]}}

'''محیی‌الدین ابن عربی''' (۵۶۰-۶۳۸ق)، معروف به شیخ اکبر، بزرگ‌ترین عارف و متفکر جهان اسلام و بنیان‌گذار عرفان نظری است. وی در مرسیه اندلس (اسپانیا) متولد شد و در اشبیلیه (سویل) پرورش یافت. از کودکی نبوغی خارق‌العاده داشت و در نوجوانی به درجات بالای معنوی دست یافت. ابن عربی پس از مهاجرت به شرق، سفرهای پرماجرایی به شمال آفریقا، حجاز، مصر، بغداد، موصل و حلب داشت و سرانجام در دمشق اقامت گزید. او در طول زندگی پربار خود بیش از ۵۰۰ اثر در موضوعات عرفان، تفسیر، حدیث، فقه و فلسفه تألیف کرد که دو کتاب «فصوص الحکم» و «الفتوحات المکیة» از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین آثار در تاریخ عرفان اسلامی به شمار می‌روند. ابن عربی با ارائه نظریه‌هایی همچون «وحدت وجود»، «انسان کامل»، «اعیان ثابته» و «ختم ولایت» تحولی بنیادین در اندیشه اسلامی پدید آورد و مکتب عرفانی او تا امروز بر طیف وسیعی از متفکران شرق و غرب تأثیر نهاده است. درباره مذهب و گرایش فقهی وی میان محققان اختلاف نظر عمیقی وجود دارد و برخی او را شیعه و برخی سنی مالکی یا ظاهری دانسته‌اند. وی شاگردان برجسته‌ای چون صدرالدین قونوی را تربیت کرد که نقش مهمی در انتشار و شرح آثارش داشتند. آرامگاه او در دامنه کوه قاسیون دمشق همچنان زیارتگاه عارفان و عاشقان معرفت است.

- ابن عربی بارها در [[الفتوحات المکیة (عثمان یحیی)|الفتوحات المکیة]] از او یاد کرده است

- در [[الفتوحات المکیة (عثمان یحیی)|الفتوحات المکیة]] از مقامات معنوی او یاد کرده است

- از محدثان بزرگی چون [[ابن عساکر، علی بن حسن|ابن عساکر]] (صاحب [[تاریخ مدینة دمشق|تاریخ مدینه دمشق]]) و [[ابن بشکوال، خلف بن عبدالملک|ابن بشکوال]] اجازه روایت دریافت کرد

- از [[ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی|ابوالفرج ابن جوزی]] اجازه‌نامه‌های عام و خاص داشت

ابن عربی را می‌توان پرکارترین نویسنده در تاریخ عرفان اسلامی دانست. درباره تعداد آثار او میان محققان اختلاف نظر وجود دارد:

 

* - ابن عربی خود در نامه‌ای در سال ۶۳۲ق از ۲۴۰ اثر نام برده است.

* - عثمان یحیی: ۸۴۸ کتاب و رساله

 

 

 

🔸 آثار اصلی و بنیادی

 

 

 

 

 

 

🔸 آثار تفسیری و قرآنی

 

🔸 آثار فقهی و حدیثی

* - کتاب الاحکام

🔸 آثار کلامی و فلسفی

 

* - کشف المعانی

 

 

🌟 ویژگی‌های آثار

 

* - عرفان نظری و عملی

* - تفسیر و علوم قرآنی

* - فقه و حدیث

* - شعر و ادبیات

 

 

🔸 سبک نگارش:

* - زبانی رمزآمیز و نمادین

* - مبتنی بر مکاشفات و الهامات

* - ترکیب برهان و عرفان

 

 

📖 شرح‌ها و ترجمه‌ها

 

 

* - شرح عبدالرحمن جامی

 

 

* - ترجمه فصوص الحکم توسط محمدعلی موحد و صمد موحد

* - ترجمه فتوحات مکیه توسط محمد خواجوی

 

 

آثار ابن عربی به‌ویژه "فصوص الحکم" و "فتوحات مکیه" به عنوان:

* - متن درسی در حوزه‌های علمیه

 

بسیاری از این آثار هنوز به صورت نسخ خطی در کتابخانه‌های جهان نگهداری می‌شوند و زمینه‌ای گسترده برای تحقیق و تصحیح فراهم کرده‌اند.