فایز دشتی و شعر او: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURفایز دشتی و شعر اوJ1.jpg | عنوان =فایز دشتی و شعر او | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = نجفزاده بارفروش، محمدباقر (نویسنده) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR۷۷۹۳/ی۸ن۳ ۱۳۹۰ | موضوع =فایز، محمدعلی، ۱۲۵۰-۱۳۳...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات فارسی]] | |||
[[رده:مقالات(بهمن 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(بهمن 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1404]] | ||
[[رده:فاقد اتوماسیون]] | [[رده:فاقد اتوماسیون]] | ||
نسخهٔ ۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۴۸
| فایز دشتی و شعر او | |
|---|---|
| پدیدآوران | نجفزاده بارفروش، محمدباقر (نویسنده) |
| ناشر | هزارۀ ققنوس |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1390 ش. |
| چاپ | چاپ اول |
| شابک | 978-600-5657-80-7 |
| موضوع | فایز، محمدعلی، ۱۲۵۰-۱۳۳۰ق؛ شعر فارسی -- تاریخ و نقد -- قرن ۱۴ |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR۷۷۹۳/ی۸ن۳ ۱۳۹۰ |
فایز دشتی و شعر او تألیف محمدباقر نجفزاده بارفروش؛ کتابی است که به بررسی زندگی، شعر و جایگاه فایز دشتی (محمدعلی زایر، ۱۲۵۰-۱۳۳۰ق)، شاعر مردمی و ترانهسرای جنوب ایران در دورۀ قاجار میپردازد.
ساختار
این کتاب مشتمل بر یک پیشدرآمد، چند بخش اصلی شامل دیدگاههای مختلف، زندگینامه، بررسی شعر و موسیقی، متن سرودهها و پیوستهایی چون واژهنامه و نقد است.
گزارش کتاب
کتاب «فایز دشتی و شعر او» نوشته محمدباقر نجفزاده بارفروش، به معرفی و تحلیل زندگی و آثار محمدعلی زایر، مشهور به فایز دشتی، شاعر مردمی جنوب ایران در عصر قاجار اختصاص دارد. فایز در روزگار حملۀ انگلیسیها، نهضت رئیسعلی دلواری، انقلاب مشروطیت و خودکامگی سلسلۀ قاجار میزیست و با ترانههایش نامی در سراسر کشور یافت، اما شرح احوالش در پردهای از ابهام قرار دارد.
نویسنده در این کتاب، فایز را از دو منظر بررسی میکند: نخست به عنوان شاعری ادیب که شعرش را باید با معیارهای ادبی کلاسیک سنجید، و دوم به عنوان شاعر مردمی و روستایی که بزرگترین شکوهش در مردمی بودن و بازتاب فرهنگ بومی است. به اعتقاد نویسنده، در بیشتر ترانههای فایز جذبه، شور، حال و کیفیت تعمیمپذیری وجود دارد که هر شاعری آرزوی آن را دارد. فایز شاعر کشاورزان و دردمندان محروم ایران است و شعرش بازتاب آن محرومیتهاست و از همین روست که مردم محروم او را دوست دارند و میخوانند.
کتاب با گردآوری دیدگاههای صاحبنظران و پژوهشگرانی مانند منوچهر آتشی، حسن امداد، محمداحمد پناهی سمنانی، سیدجعفر حمیدی، محمدحسین رکنزاده آدمیت، محمد معین و دیگران درباره فایز آغاز میشود. منوچهر آتشی در بخشی از دیدگاه خود تأکید میکند که فایز شاعری به معنای واقعی است با امتیاز والای انعکاس فرهنگ بومی در شعرش و ترانههایش در حد شعرهای پرشور، ساده و بسیار زیبا هستند.
بخشهایی از کتاب به زندگینامه فایز (برگرفته از نوشته عبدالمجید زنگویی)، رابطۀ شعر فایز با موسیقی ایرانی، و متن سرودههای او اختصاص یافته است. در پایان نیز پیوستهایی شامل نقد شعر فایز و واژهنامۀ سرودههای او آمده است. این اثر میکوشد تا این شاعر محبوب و در عین حال کمتر شناخته شده را از زوایای مختلف معرفی کند و بر شکوه مردمی بودن و ریشههای بومی شعر او تأکید ورزد.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات