حبیب خراسان: گزیده شعر حاجی میرزا حبیب خراسانی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
}} | }} | ||
'''حبیب خراسان: گزیدۀ شعر حاجی میرزا حبیب خراسانی''' گزینش و پژوهش ساعد باقری و سهیل | '''حبیب خراسان: گزیدۀ شعر حاجی میرزا حبیب خراسانی''' گزینش و پژوهش [[باقری، ساعد|ساعد باقری]] و [[محمودی، سهیل|سهیل محمودی]]؛ این کتاب گزیدهای از اشعار [[حبیب خراسانی، حبیبالله بن محمدهاشم|حاجی میرزا حبیب خراسانی]] (۱۲۶۶-۱۳۲۷ ق)، شاعر، عارف و عالم دینی سده سیزدهم و چهاردهم هجری، است که با مقدمهای مفصل در شرح زندگی، شخصیت و جایگاه ادبی او همراه شده است. حبیب خراسانی که از سادات و عالمان برجسته خراسان بود، تحصیلات دینی خود را در عتبات عالیات تکمیل کرد و به اجتهاد رسید. وی با وجود برخورداری از دانش گسترده (از جمله تسلط بر زبان فرانسه و ترجمه آثار از آن)، اشعارش را با بیاعتنایی به جمعآوری میسرود و هیچگاه در مدح شاهان و امیران قاجار یا درباره مشروطیت شعر نگفت. شعر او، که عمدتاً در قالب غزل و با تلفیقی از مفاخرههای عرفانی و حس قلندرانه سروده شده، در چارچوب سبک بازگشت ادبی جای میگیرد، اما با تجربههای شخصی و نگاههای غیرتکراری عرفانی خود ممتاز است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
حبیب خراسان: گزیدۀ شعر حاجی میرزا حبیب خراسانی به کوشش ساعد باقری و سهیل | حبیب خراسان: گزیدۀ شعر حاجی میرزا حبیب خراسانی به کوشش [[باقری، ساعد|ساعد باقری]] و [[محمودی، سهیل|سهیل محمودی]]، مجموعهای است منتخب از سرودههای یکی از عالمان و عارفان شاعر نیمه دوم قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری. [[حبیب خراسانی، حبیبالله بن محمدهاشم|میرزا حبیب خراسانی]]، که نسبش به [[امام جعفر صادق علیهالسلام|امام جعفر صادق(ع)]] میرسد، در مشهد زاده شد و پس از تحصیلات مقدماتی، برای تکمیل علوم دینی به عتبات عالیات رفت. در آنجا افزون بر فقه و اصول، با ادبای عراق آشنا شد و حتی زبان فرانسه را فراگرفت و کتابی از این زبان ترجمه کرد. پس از بازگشت به مشهد، حلقهای صوفیانه-عارفانه با عنوان «اصحاب سراچه» تشکیل داد که اهل عبادت، روزه و زهد بودند. وی پس از سفر حج، دوباره به عراق بازگشت و از محضر مراجعی چون میرزای شیرازی بهره برد و سرانجام با کسب اجتهاد به مشهد بازگشت و تا پایان عمر به تدریس و عبادت پرداخت. | ||
گردآورندگان در مقدمه مفصل کتاب، به تفصیل به زندگی، شخصیت علمی و عرفانی، و ویژگیهای شعری حبیب خراسانی پرداختهاند. از نکات جالب توجه در زندگی او، پرهیز از شهرت و بیاعتنایی به جمعآوری اشعارش است. دیوان او فاقد هرگونه مدیحهسرایی برای حاکمان زمانه یا اشعار مرتبط با جریان مشروطیت است و عمده مدایح او در ثنای اهل بیت و ستایش استادانش است. شعر حبیب، با تخلص «حبیب»، عمدتاً در قالب غزل و در فضای عرفانی-قلندرانه سروده شده است. شاعر در دورۀ موسوم به «بازگشت ادبی» میزیست که نوآوری چندان رواج نداشت، اما او با تکیه بر تجربیات شخصی و نگاه عمیق عرفانی، توانسته است در چارچوب همان سبک، اشعاری تأملبرانگیز و کممانند بیافریند. درآمیختگی مفاخرههای عرفانی با حالات قلندرانه از شاخصههای بارز شعر اوست. | گردآورندگان در مقدمه مفصل کتاب، به تفصیل به زندگی، شخصیت علمی و عرفانی، و ویژگیهای شعری [[حبیب خراسانی، حبیبالله بن محمدهاشم|حبیب خراسانی]] پرداختهاند. از نکات جالب توجه در زندگی او، پرهیز از شهرت و بیاعتنایی به جمعآوری اشعارش است. | ||
پس از مقدمه، گزیدهای از هشتاد و شش غزل حبیب خراسانی با عناوینی مانند «سفر در وطن»، «آسمان وار»، «زادۀ خرد»، «خونبها»، «آرام جان»، «دفتر اسرار»، «دلشدگان»، «افسانۀ شب»، «لحن غریب»، «بهشت نقد»، «زخم و مرهم»، «سرگردان»، «آیینۀ دل»، «شریعت عشق»، «امید وصال»، «سایۀ دیوار»، «راه دل»، «ساحل دل»، «شکرانه» و «حاصل عمر» ارائه شده است. این گزیده نمایندهای از مضامین عمیق عرفانی، زهد، دلشدگی و بیاعتنایی به دنیاست که با زبانی روان و بیپیرایه بیان شدهاند. این کتاب با معرفی شاعری گمنام از خراسان عصر قاجار، منبعی ارزشمند برای پژوهش در تاریخ ادبیات و عرفان آن دوره به شمار میرود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1319 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | |||
دیوان او فاقد هرگونه مدیحهسرایی برای حاکمان زمانه یا اشعار مرتبط با جریان مشروطیت است و عمده مدایح او در ثنای اهل بیت و ستایش استادانش است. شعر حبیب، با تخلص «حبیب»، عمدتاً در قالب غزل و در فضای عرفانی-قلندرانه سروده شده است. شاعر در دورۀ موسوم به «بازگشت ادبی» میزیست که نوآوری چندان رواج نداشت، اما او با تکیه بر تجربیات شخصی و نگاه عمیق عرفانی، توانسته است در چارچوب همان سبک، اشعاری تأملبرانگیز و کممانند بیافریند. درآمیختگی مفاخرههای عرفانی با حالات قلندرانه از شاخصههای بارز شعر اوست. | |||
پس از مقدمه، گزیدهای از هشتاد و شش غزل [[حبیب خراسانی، حبیبالله بن محمدهاشم|حبیب خراسانی]] با عناوینی مانند «سفر در وطن»، «آسمان وار»، «زادۀ خرد»، «خونبها»، «آرام جان»، «دفتر اسرار»، «دلشدگان»، «افسانۀ شب»، «لحن غریب»، «بهشت نقد»، «زخم و مرهم»، «سرگردان»، «آیینۀ دل»، «شریعت عشق»، «امید وصال»، «سایۀ دیوار»، «راه دل»، «ساحل دل»، «شکرانه» و «حاصل عمر» ارائه شده است. این گزیده نمایندهای از مضامین عمیق عرفانی، زهد، دلشدگی و بیاعتنایی به دنیاست که با زبانی روان و بیپیرایه بیان شدهاند. این کتاب با معرفی شاعری گمنام از خراسان عصر قاجار، منبعی ارزشمند برای پژوهش در تاریخ ادبیات و عرفان آن دوره به شمار میرود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1319 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | |||
==پانويس == | ==پانويس == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۳۷
| حبیب خراسان: گزیدۀ شعر حاجی میرزا حبیب خراسانی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | باقری، ساعد (گردآورنده) محمودی، سهیل (گردآورنده) |
| عنوانهای دیگر | حبیب خراسان |
| ناشر | امیرکبیر (شرکت سهامی کتابهای جیبی) |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1390 |
| شابک | 978-964-303-280-7 |
| موضوع | حبیب خراسانی، حبیب الله بن محمد هاشم، 1266 - 1327 ق. -- نقد و تفسیر |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR 3548 /ب2ص4 1389 |
حبیب خراسان: گزیدۀ شعر حاجی میرزا حبیب خراسانی گزینش و پژوهش ساعد باقری و سهیل محمودی؛ این کتاب گزیدهای از اشعار حاجی میرزا حبیب خراسانی (۱۲۶۶-۱۳۲۷ ق)، شاعر، عارف و عالم دینی سده سیزدهم و چهاردهم هجری، است که با مقدمهای مفصل در شرح زندگی، شخصیت و جایگاه ادبی او همراه شده است. حبیب خراسانی که از سادات و عالمان برجسته خراسان بود، تحصیلات دینی خود را در عتبات عالیات تکمیل کرد و به اجتهاد رسید. وی با وجود برخورداری از دانش گسترده (از جمله تسلط بر زبان فرانسه و ترجمه آثار از آن)، اشعارش را با بیاعتنایی به جمعآوری میسرود و هیچگاه در مدح شاهان و امیران قاجار یا درباره مشروطیت شعر نگفت. شعر او، که عمدتاً در قالب غزل و با تلفیقی از مفاخرههای عرفانی و حس قلندرانه سروده شده، در چارچوب سبک بازگشت ادبی جای میگیرد، اما با تجربههای شخصی و نگاههای غیرتکراری عرفانی خود ممتاز است.
ساختار
این کتاب در یک جلد و شامل یک مقدمه مفصل و سپس گزیدهای از غزلیات شاعر است.
گزارش کتاب
حبیب خراسان: گزیدۀ شعر حاجی میرزا حبیب خراسانی به کوشش ساعد باقری و سهیل محمودی، مجموعهای است منتخب از سرودههای یکی از عالمان و عارفان شاعر نیمه دوم قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری. میرزا حبیب خراسانی، که نسبش به امام جعفر صادق(ع) میرسد، در مشهد زاده شد و پس از تحصیلات مقدماتی، برای تکمیل علوم دینی به عتبات عالیات رفت. در آنجا افزون بر فقه و اصول، با ادبای عراق آشنا شد و حتی زبان فرانسه را فراگرفت و کتابی از این زبان ترجمه کرد. پس از بازگشت به مشهد، حلقهای صوفیانه-عارفانه با عنوان «اصحاب سراچه» تشکیل داد که اهل عبادت، روزه و زهد بودند. وی پس از سفر حج، دوباره به عراق بازگشت و از محضر مراجعی چون میرزای شیرازی بهره برد و سرانجام با کسب اجتهاد به مشهد بازگشت و تا پایان عمر به تدریس و عبادت پرداخت. گردآورندگان در مقدمه مفصل کتاب، به تفصیل به زندگی، شخصیت علمی و عرفانی، و ویژگیهای شعری حبیب خراسانی پرداختهاند. از نکات جالب توجه در زندگی او، پرهیز از شهرت و بیاعتنایی به جمعآوری اشعارش است.
دیوان او فاقد هرگونه مدیحهسرایی برای حاکمان زمانه یا اشعار مرتبط با جریان مشروطیت است و عمده مدایح او در ثنای اهل بیت و ستایش استادانش است. شعر حبیب، با تخلص «حبیب»، عمدتاً در قالب غزل و در فضای عرفانی-قلندرانه سروده شده است. شاعر در دورۀ موسوم به «بازگشت ادبی» میزیست که نوآوری چندان رواج نداشت، اما او با تکیه بر تجربیات شخصی و نگاه عمیق عرفانی، توانسته است در چارچوب همان سبک، اشعاری تأملبرانگیز و کممانند بیافریند. درآمیختگی مفاخرههای عرفانی با حالات قلندرانه از شاخصههای بارز شعر اوست.
پس از مقدمه، گزیدهای از هشتاد و شش غزل حبیب خراسانی با عناوینی مانند «سفر در وطن»، «آسمان وار»، «زادۀ خرد»، «خونبها»، «آرام جان»، «دفتر اسرار»، «دلشدگان»، «افسانۀ شب»، «لحن غریب»، «بهشت نقد»، «زخم و مرهم»، «سرگردان»، «آیینۀ دل»، «شریعت عشق»، «امید وصال»، «سایۀ دیوار»، «راه دل»، «ساحل دل»، «شکرانه» و «حاصل عمر» ارائه شده است. این گزیده نمایندهای از مضامین عمیق عرفانی، زهد، دلشدگی و بیاعتنایی به دنیاست که با زبانی روان و بیپیرایه بیان شدهاند. این کتاب با معرفی شاعری گمنام از خراسان عصر قاجار، منبعی ارزشمند برای پژوهش در تاریخ ادبیات و عرفان آن دوره به شمار میرود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات