صفدی، خلیل بن ایبک: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
|- | |- | ||
|اساتید | |اساتید | ||
| data-type="authorTeachers" | | | data-type="authorTeachers" |حافظ فتحالدِّين محمَّد بن محمَّد بن سيِّد الناس | ||
[[ابن نباته، محمد بن محمد|ابن نُباتة محمَّد بن محمَّد فارقي مصريّ]] | |||
[[أبوحيَّان أثيرالدِّين محمد بن يوسف غرناطي]] | |||
[[شهاب محمود بن فهد حلبي]] | |||
[[تقیالدين سبكی]] | |||
|- | |- | ||
|برخی آثار | |برخی آثار | ||
| data-type="authorWritings" |[[صرف العين]] | | data-type="authorWritings" |[[صرف العين]] | ||
[[نكت الهميان في نكت العميان]] | |||
[[ | |||
[[ | [[الوافي بالوفيات]] | ||
[[ | [[أعیان العصر و أعوان النصر]] | ||
|- class="articleCode" | |- class="articleCode" | ||
|کد مؤلف | |کد مؤلف | ||
| خط ۴۸: | خط ۵۳: | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
او، در دمشق به تحصيل ادبيات و حديث پرداخته و مقدارى هم فقه آموخت. وى، به تراجم بزرگان علاقه وافرى داشته و در دمشق به وكالت بيت المال رسيد | او، در دمشق به تحصيل ادبيات و حديث پرداخته و مقدارى هم فقه آموخت. وى، به تراجم بزرگان علاقه وافرى داشته و در دمشق به وكالت بيت المال رسيد. | ||
اساتید | |||
حافظ فتحالدِّين محمَّد بن محمَّد بن سيِّد الناس (734ق) | |||
[[ابن نباته، محمد بن محمد|ابن نُباتة محمَّد بن محمَّد فارقي مصريّ]] (768ق) | |||
[[ابوحیان، محمد بن یوسف|ابوحيان اثيرالدِّين محمد بن يوسف غرناطي]] (745ق) | |||
[[شهاب محمود بن فهد حلبي]] (725ق) | |||
[[تقیالدين سبكی]] (756ق) | |||
== وفات == | == وفات == | ||
| خط ۵۵: | خط ۷۲: | ||
==آثار== | ==آثار== | ||
از آثار مهم وى، «الوافى بالوفيات» در علم تراجم، «الشعور بالعور» در تراجم، «جنان الجناس» و «الغيث المسجم فى شرح لمامية المعجم» در ادبيات، «تمام المتون فى شرح رسالة ابن زيدون»، «المجارا و المجازاة و فض الخاتم فى التورية و الاستخدام» را مىتوان نام برد. از او رسالههاى مهمى نيز مانند«الروض الناسم» و «غوامض الصحاح» به جا مانده است. | از آثار مهم وى، «الوافى بالوفيات» در علم تراجم، «الشعور بالعور» در تراجم، «جنان الجناس» و «الغيث المسجم فى شرح لمامية المعجم» در ادبيات، «تمام المتون فى شرح رسالة ابن زيدون»، «المجارا و المجازاة و فض الخاتم فى التورية و الاستخدام» را مىتوان نام برد. از او رسالههاى مهمى نيز مانند«الروض الناسم» و «غوامض الصحاح» به جا مانده است. | ||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[صرف العين]] | [[صرف العين]] | ||
[[نكت الهميان في نكت العميان]] | [[نكت الهميان في نكت العميان]] | ||
[[الغيث المسجم في شرح لامية العجم]] | |||
[[الوافي بالوفيات]] | [[الوافي بالوفيات]] | ||
[[أعیان العصر و أعوان النصر]] | [[أعیان العصر و أعوان النصر]] | ||
[[أمرآء دمشق في الإسلام]] | |||
[[تحفة ذوي الألباب فیمن حکم بدمشق من الخلفاء و الملوک و النواب]] | [[تحفة ذوي الألباب فیمن حکم بدمشق من الخلفاء و الملوک و النواب]] | ||
[[الروض الباسم و العرف الناسم]] | [[الروض الباسم و العرف الناسم]] | ||
[[الحان السواجع بين البادي و المراجع]] | [[الحان السواجع بين البادي و المراجع]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:ادیبان]] | |||
[[رده:شاعران]] | |||
[[رده:نویسندگان]] | |||
[[رده:مورّخان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۱
| نام | صفدی، خلیل بن ایبک |
|---|---|
| نامهای دیگر | صفدی، ابوالصفا صلاحالدین
صلاحالدین الصفدی، خلیل بن ایبک |
| نام پدر | ابیک |
| متولد | 696ق |
| محل تولد | صفد فلسطين |
| رحلت | 764 ق |
| اساتید | حافظ فتحالدِّين محمَّد بن محمَّد بن سيِّد الناس
ابن نُباتة محمَّد بن محمَّد فارقي مصريّ |
| برخی آثار | صرف العين |
| کد مؤلف | AUTHORCODE03277AUTHORCODE |
صلاحالدین ابوالصفاء خلیل بن أیبک بن عبدالله سیفی صفدی (696-764ق)، اديب، شاعر، نویسنده و مورخ بزرگ اسلامى
ولادت
در سال 696ق، در شهر صفد فلسطين متولد گرديد.
تحصیلات
او، در دمشق به تحصيل ادبيات و حديث پرداخته و مقدارى هم فقه آموخت. وى، به تراجم بزرگان علاقه وافرى داشته و در دمشق به وكالت بيت المال رسيد.
اساتید
حافظ فتحالدِّين محمَّد بن محمَّد بن سيِّد الناس (734ق)
ابن نُباتة محمَّد بن محمَّد فارقي مصريّ (768ق)
ابوحيان اثيرالدِّين محمد بن يوسف غرناطي (745ق)
شهاب محمود بن فهد حلبي (725ق)
تقیالدين سبكی (756ق)
وفات
در 10 شوال سال 764ق در دمشق وفات كرد.
آثار
از آثار مهم وى، «الوافى بالوفيات» در علم تراجم، «الشعور بالعور» در تراجم، «جنان الجناس» و «الغيث المسجم فى شرح لمامية المعجم» در ادبيات، «تمام المتون فى شرح رسالة ابن زيدون»، «المجارا و المجازاة و فض الخاتم فى التورية و الاستخدام» را مىتوان نام برد. از او رسالههاى مهمى نيز مانند«الروض الناسم» و «غوامض الصحاح» به جا مانده است.