محقق خوانساری، حسین بن محمد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = حسین بن محمد خوانساری | |||
| تصویر = NUR00202.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = مقبره آقا حسین خوانساری | |||
| | | نام کامل = حسین بن جمالالدین محمد خوانساری | ||
| | | نامهای دیگر = آغا حسین خوانساری، حسین خونساری، خوانساری، حسین بن محمد، خونساری، حسین بن محمد، Agha Hossein Khansari | ||
| | | لقب = محقق خوانساری، استاد الكلّ فى الكلّ، تلميذ البشر | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = جمالالدين محمد خوانسارى | |||
| ولادت = ۱۰۱۶ قمری | |||
| محل تولد = اصفهان | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = اصفهان | |||
| رحلت = ۱۰۹۸ قمری | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = تخت فولاد اصفهان (تکیه خوانساریها) | |||
| طول عمر = ۸۲ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین]] (آقا جمال خوانساری)، [[خوانساری، رضیالدین محمد بن حسین]] (رضىالدين محمد خوانسارى) | |||
| خویشاوندان = پدرش جمالالدین محمد. شوهرخواهر [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزواری]]. | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شیعه دوازده امامی | |||
| پیشه = فقیه، حکیم، دانشمند | |||
| درجه علمی = مرجع تقلید، جامع معقول و منقول | |||
| دانشگاه = | |||
| علایق پژوهشی = فقه، اصول، فلسفه، کلام، تفسیر، حدیث | |||
| منصب = مرجع تقلید (سالهای ۱۰۸۶ تا ۱۰۹۷ق) | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[میرفندرسکی، ابوالقاسم]] | [[مجلسی، محمدتقی]] | [[محقق سبزواری، محمدباقر]]}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = [[محقق سبزواری، محمدباقر]]، [[فیض کاشانی، محمد بن شاهمرتضی]]، [[مجلسی، محمدباقر]] | |||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[جزایری، نعمتالله بن عبدالله]] | [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین]] | [[خوانساری، رضیالدین محمد بن حسین]] | ملا میرزا محمد بن حسن شیروانی}} | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[مشارق الشموس في شرح الدروس]] | [[مجموعة الرسائل الأصولیة]] | [[الرسائل مع رسائل أخر]] | [[الحاشیة علی الشفاء (الالهیات)]] | [[الحاشية علی شروح الإشارات (الإشارات و شرح الإشارات و شرح الشرح و حاشية الباغنوي)]] | ترجمه صحیفه سجادیه | ترجمه قرآن | تفسیر سوره فاتحه}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00202AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|خوانساری (ابهامزدایی)}} | |||
'''حسين بن جمالالدين محمد خوانسارى''' (1016-1098ق)، معروف به «استاد الكلّ فى الكلّ» و مشهور به «محقّق خوانسارى» دانشمند، فقيه و حكيم بزرگ شيعه در دوره صفوى است كه به سبب اساتيد بسيارى كه از محضرشان كسب علم نموده ملقّب به «تلميذ البشر» بود. ایشان پدر [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین|آقا جمال خوانساری]] و [[خوانساری، رضیالدین محمد بن حسین|رضىالدين محمد خوانسارى]] است. | |||
[[ | |||
[[ | او همچنین شوهرخواهر [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزواری]] است. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
| خط ۶۴: | خط ۶۰: | ||
آقا سيد حسين خوانسارى دورس معقول را از محضر [[میرفندرسکی، ابوالقاسم|مير فندرسكى]]، و منقول را از محضر ملا [[مجلسی، محمدتقی|محمدتقى مجلسى]] اول(ره) و خليفة السلطان و [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزوارى]] و ديگر اكابر وقت كسب فيض نمود و به مقام عالى علمى نائل گرديد. | آقا سيد حسين خوانسارى دورس معقول را از محضر [[میرفندرسکی، ابوالقاسم|مير فندرسكى]]، و منقول را از محضر ملا [[مجلسی، محمدتقی|محمدتقى مجلسى]] اول(ره) و خليفة السلطان و [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزوارى]] و ديگر اكابر وقت كسب فيض نمود و به مقام عالى علمى نائل گرديد. | ||
او شاگردان نامدارى را پرورش داده است كه هر كدام در زمان خود از مشعل داران فقه و فقاهت در جامعه اسلامى بودهاند كه از آن ميان مىتوان به نام [[جزایری، | او شاگردان نامدارى را پرورش داده است كه هر كدام در زمان خود از مشعل داران فقه و فقاهت در جامعه اسلامى بودهاند كه از آن ميان مىتوان به نام [[جزایری، نعمتالله بن عبدالله|سيد نعمتاللّه جزائرى]]، ملا ميرزا محمد بن حسن شيروانى، [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین|آقا جمال خوانسارى]]، آقا جمالالدين و آقا رضىالدين فرزندان برومندش اشاره نمود. | ||
== وفات == | == وفات == | ||
| خط ۱۰۴: | خط ۱۰۰: | ||
[[الحاشیة علی الشفاء (الالهیات)]] | [[الحاشیة علی الشفاء (الالهیات)]] | ||
[[ | [[الحاشية علی شروح الإشارات (الإشارات و شرح الإشارات و شرح الشرح و حاشية الباغنوي)]] | ||
[[مشارق الشموس فی شرح الدروس (1 جلدی)]] | [[مشارق الشموس فی شرح الدروس (1 جلدی)]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۹
| حسین بن محمد خوانساری | |
|---|---|
 مقبره آقا حسین خوانساری | |
| نام کامل | حسین بن جمالالدین محمد خوانساری |
| نامهای دیگر | آغا حسین خوانساری، حسین خونساری، خوانساری، حسین بن محمد، خونساری، حسین بن محمد، Agha Hossein Khansari |
| لقب | محقق خوانساری، استاد الكلّ فى الكلّ، تلميذ البشر |
| نام پدر | جمالالدين محمد خوانسارى |
| ولادت | ۱۰۱۶ قمری |
| محل تولد | اصفهان، ایران |
| محل زندگی | اصفهان |
| رحلت | ۱۰۹۸ قمری |
| مدفن | تخت فولاد اصفهان (تکیه خوانساریها) |
| طول عمر | ۸۲ سال |
| فرزندان | آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین (آقا جمال خوانساری)، خوانساری، رضیالدین محمد بن حسین (رضىالدين محمد خوانسارى) |
| خویشاوندان | پدرش جمالالدین محمد. شوهرخواهر محقق سبزواری. |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه دوازده امامی |
| پیشه | فقیه، حکیم، دانشمند |
| منصب | مرجع تقلید (سالهای ۱۰۸۶ تا ۱۰۹۷ق) |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | مرجع تقلید، جامع معقول و منقول |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، فلسفه، کلام، تفسیر، حدیث |
| اساتید | |
| معاصرین | محقق سبزواری، محمدباقر، فیض کاشانی، محمد بن شاهمرتضی، مجلسی، محمدباقر |
| شاگردان |
|
| برخی آثار | |
حسين بن جمالالدين محمد خوانسارى (1016-1098ق)، معروف به «استاد الكلّ فى الكلّ» و مشهور به «محقّق خوانسارى» دانشمند، فقيه و حكيم بزرگ شيعه در دوره صفوى است كه به سبب اساتيد بسيارى كه از محضرشان كسب علم نموده ملقّب به «تلميذ البشر» بود. ایشان پدر آقا جمال خوانساری و رضىالدين محمد خوانسارى است.
او همچنین شوهرخواهر محقق سبزواری است.
ولادت
او در سال 1016ق در يك خانواده مذهبى ديده به جهان گشود.
تحصیلات
تحصيلات خود را در حوزه اصفهان به انجام رسانيد و جامع معقول و منقول گرديد.او با محقق سبزوارى و همچنين با ملا محسن فيض كاشانى و ملا محمدباقرمجلسى كه هر دو از اكابر محدثين مىباشند، معاصر بوده است. مدت 12 سال نيز در محضر محقق سبزوارى صاحب ذخيره درس فقه خوانده است.
محقق خوانسارى، از فقهاى بزرگ و نامدار قرن يازدهم هجرى است كه از او به عنوان (استاد الكل فى الكل) تعبير شده و در فقه و حكمت و كلام و اصول و ديگر علوم يگانه روزگار و از لحاظ قداست نفس و ملكات فاضله نادره عصر بوده است.
سالهاى 1086 تا 1097ق سالهاى مرجعيت آن فقيه بزرگوار مىباشد.
اساتید
آقا سيد حسين خوانسارى دورس معقول را از محضر مير فندرسكى، و منقول را از محضر ملا محمدتقى مجلسى اول(ره) و خليفة السلطان و محقق سبزوارى و ديگر اكابر وقت كسب فيض نمود و به مقام عالى علمى نائل گرديد.
او شاگردان نامدارى را پرورش داده است كه هر كدام در زمان خود از مشعل داران فقه و فقاهت در جامعه اسلامى بودهاند كه از آن ميان مىتوان به نام سيد نعمتاللّه جزائرى، ملا ميرزا محمد بن حسن شيروانى، آقا جمال خوانسارى، آقا جمالالدين و آقا رضىالدين فرزندان برومندش اشاره نمود.
وفات
محقق خوانسارى در سال 1098ق در 82 سالگى در اصفهان به ديدار حق شتافت و در قبرستان تخت فولاد، نزديك قبر بابا ركنالدين مدفون گرديد كه مقبره او مزار عامه است. آقا جمالالدين و آقا رضىالدين، پسران آن مرحوم نيز در آنجا مدفون هستند از اين رو به آنجا تكيه خوانسارىها گفته مىشود.
آثار
وى آثار متعددى داشته است كه صاحب ريحانة الادب اسامى برخى از آنها را به اين ترتيب ذكر مىكند:
منابع مقاله
- قصص العلماء تنكابنى، ص 265
- روضات الجنات، ج 2، ص 214و 349-358
- فقهاى نامدار شيعه، عقيقى بخشايشى، ص 228