خوانساری، رضیالدین محمد بن حسین: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '</div> '''' به '</div> '''') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = رضیالدین محمد بن حسین خوانساری | |||
| تصویر = NUR00059.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = رضیالدین محمد بن حسین خوانساری | ||
| | | نامهای دیگر = آقا رضی خوانساری<br>خوانساری، محمد بن حسین | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = آقا حسین خوانساری ([[محقق خوانساری، حسین بن محمد]]) | |||
| ولادت = نامشخص | |||
| محل تولد = | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = اصفهان | |||
| رحلت = ۱۱۱۳ قمری | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = | |||
| طول عمر = | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = پدر: [[محقق خوانساری، حسین بن محمد]]<br>برادر: [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین]]<br>دائی: [[محقق سبزواری، محمدباقر]] (محمدباقر سبزواری) | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شیعه دوازده امامی | |||
| پیشه = فقیه، متکلم، شاعر، مدرس | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = | |||
| علایق پژوهشی = فقه، کلام، فلسفه | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[محقق خوانساری، حسین بن محمد]] (پدر) | [[محقق سبزواری، محمدباقر]] (دائی)}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = شاه سلطان حسین صفوی، شاه سلیمان صفوی | |||
| شاگردان = آقا خلیل اصفهانی قائنی | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[تکمیل مشارق الشموس في شرح الدروس]] | [[مائدههاى آسمانی]] | حاشیه شرح لمعه | حاشیه (شرح) حکمة العین | حاشیه بر حاشیه خفرى بر الهیات شرح تجريد قوشجی | ترجمه نهج الحق علامه حلی | شرح حدیث بیضه | آداب الصلاة | نیت صادقه}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|خوانساری (ابهامزدایی)}} | |||
'''رضىالدين محمد خوانسارى''' (متوفای 1113ق)، فقيه، متكلم و شاعر، برادر [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین|آقا جمال خوانسارى]] | |||
== ولادت == | |||
او فرزند [[محقق خوانساری، حسین بن محمد|آقا حسين خوانسارى]] بود، از تاريخ ولادت او اطلاع دقيقى در دست نيست، | |||
ايشان، برادر [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین|آقا جمال خوانسارى]] است و هر دو به نام محمد ناميده شدهاند و در اصفهان نشو و نما يافتهاند و در محضر پدر بزرگوارشان، [[محقق خوانساری، حسین بن محمد|محقق خوانسارى]] و دايى دانشمندشان، ملا محمدباقر | == تحصیلات == | ||
ايشان، برادر [[آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین|آقا جمال خوانسارى]] است و هر دو به نام محمد ناميده شدهاند و در اصفهان نشو و نما يافتهاند و در محضر پدر بزرگوارشان، [[محقق خوانساری، حسین بن محمد|محقق خوانسارى]] و دايى دانشمندشان، ملا [[محمدباقر سبزوارى]]، علم آموختند. وى قبل از برادر خود در جوانى درگذشت. او از كسانى است كه حكم شاه سلطان حسين را در نهى از منكرات امضاء كرد. آقا خليل اصفهانى قاينى از شاگردان اوست. يكى از شاگردان او مىگويد: «در مجلس درس وى، دويست تا سيصد نفر حاضر مىشدند». | |||
محقق اردبيلى در «[[جامع الرواة و ازاحة الاشتباهات عن الطرق و الأسناد|جامع الرواة]]» مىنويسد: «رضىالدين محمد بن حسين بن جمالالدين محمد بن حسين خوانسارى، جليل القدر، عظيم المنزلة، رفيع الشأن، دقيق الطبع، كثير الحفظ، فاضل متبحر، عالم به علوم عقلى و نقلى است. خداوند سايه او را مستدام دارد». | [[اردبیلی، محمد بن علی|محقق اردبيلى]] در «[[جامع الرواة و ازاحة الاشتباهات عن الطرق و الأسناد|جامع الرواة]]» مىنويسد: «رضىالدين محمد بن حسين بن جمالالدين محمد بن حسين خوانسارى، جليل القدر، عظيم المنزلة، رفيع الشأن، دقيق الطبع، كثير الحفظ، فاضل متبحر، عالم به علوم عقلى و نقلى است. خداوند سايه او را مستدام دارد». | ||
[[قمی، عباس|محدث قمى]] در | [[قمی، عباس|محدث قمى]] در «[[الفوائد الرضوية في أحوال علماء المذهب الجعفرية|الفوائد الرضوية]]» مىفرمايد: «عالم فاضل كامل، جامع معقول و منقول، او و برادر بزرگترش، آقا جمال در دامان علم متولد و در سايه كمال رشد يافتند و نزد پدر خود، آقا حسين و دائى خود، [[محقق سبزواری، محمدباقر|محقق سبزوارى]] تلمذ كردند...». | ||
علامه طهرانى در «اعلام الشيعة»، او را «عالمى فاضل، متكلمى شاعر و... مىخواند». | علامه طهرانى در «اعلام الشيعة»، او را «عالمى فاضل، متكلمى شاعر و... مىخواند». | ||
== وفات == | |||
وفات وى را در سال 1113ق ذكر كردهاند. | |||
== آثار == | == آثار == | ||
#حاشيه شرح لمعه؛ | #حاشيه شرح لمعه؛ | ||
#حاشيه (شرح) حكمة العين؛ | #حاشيه (شرح) حكمة العين؛ | ||
| خط ۵۶: | خط ۷۱: | ||
== منابع مقاله == | == منابع مقاله == | ||
مائدههاى آسمانى، اثر آقا رضى خوانسارى، پيشگفتار چاپ اول، ص 14. | |||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[تکمیل مشارق الشموس في شرح الدروس]] | [[تکمیل مشارق الشموس في شرح الدروس]] | ||
[[ | [[مائدههاى آسمانی]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۴۹
| رضیالدین محمد بن حسین خوانساری | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | رضیالدین محمد بن حسین خوانساری |
| نامهای دیگر | آقا رضی خوانساری خوانساری، محمد بن حسین |
| نام پدر | آقا حسین خوانساری (محقق خوانساری، حسین بن محمد) |
| ولادت | نامشخص |
| محل تولد | ایران |
| محل زندگی | اصفهان |
| رحلت | ۱۱۱۳ قمری |
| خویشاوندان | پدر: محقق خوانساری، حسین بن محمد برادر: آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین دائی: محقق سبزواری، محمدباقر (محمدباقر سبزواری) |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه دوازده امامی |
| پیشه | فقیه، متکلم، شاعر، مدرس |
| اطلاعات علمی | |
| علایق پژوهشی | فقه، کلام، فلسفه |
| اساتید |
|
| معاصرین | شاه سلطان حسین صفوی، شاه سلیمان صفوی |
| شاگردان | آقا خلیل اصفهانی قائنی |
| برخی آثار |
|
برای دیگر کاربردها، خوانساری (ابهامزدایی) را ببینید.
رضىالدين محمد خوانسارى (متوفای 1113ق)، فقيه، متكلم و شاعر، برادر آقا جمال خوانسارى
ولادت
او فرزند آقا حسين خوانسارى بود، از تاريخ ولادت او اطلاع دقيقى در دست نيست،
تحصیلات
ايشان، برادر آقا جمال خوانسارى است و هر دو به نام محمد ناميده شدهاند و در اصفهان نشو و نما يافتهاند و در محضر پدر بزرگوارشان، محقق خوانسارى و دايى دانشمندشان، ملا محمدباقر سبزوارى، علم آموختند. وى قبل از برادر خود در جوانى درگذشت. او از كسانى است كه حكم شاه سلطان حسين را در نهى از منكرات امضاء كرد. آقا خليل اصفهانى قاينى از شاگردان اوست. يكى از شاگردان او مىگويد: «در مجلس درس وى، دويست تا سيصد نفر حاضر مىشدند».
محقق اردبيلى در «جامع الرواة» مىنويسد: «رضىالدين محمد بن حسين بن جمالالدين محمد بن حسين خوانسارى، جليل القدر، عظيم المنزلة، رفيع الشأن، دقيق الطبع، كثير الحفظ، فاضل متبحر، عالم به علوم عقلى و نقلى است. خداوند سايه او را مستدام دارد».
محدث قمى در «الفوائد الرضوية» مىفرمايد: «عالم فاضل كامل، جامع معقول و منقول، او و برادر بزرگترش، آقا جمال در دامان علم متولد و در سايه كمال رشد يافتند و نزد پدر خود، آقا حسين و دائى خود، محقق سبزوارى تلمذ كردند...».
علامه طهرانى در «اعلام الشيعة»، او را «عالمى فاضل، متكلمى شاعر و... مىخواند».
وفات
وفات وى را در سال 1113ق ذكر كردهاند.
آثار
- حاشيه شرح لمعه؛
- حاشيه (شرح) حكمة العين؛
- حاشيه بر حاشيه خفرى بر الهيات شرح تجريد قوشجى؛
- ترجمه نهج الحق علامه حلى؛
- شرح دروس شهيد اول (چون شرح دروس پدرش ناقص مانده بود، مىخواست آن را تكميل كند و موفق شد كه كتاب صوم و اعتكاف را بنويسد كه اين كتاب، ضميمه شرح دروس پدرش به چاپ رسيد است)؛
- مائدة سماوية يا الاطعمة و الاشربة كه براى شاه سليمان صفوى به زبان فارسى تأليف كرد (اين كتاب، متمم «مشارق الشموس فى شرح الدروس» پدرش آقاحسين خوانسارى است)؛
- آداب الصلاة؛
- شرح حديث بيضه (حديث مزبور، يكى از احاديثى است كه در كتاب كافى ذكر شده و متضمن پاسخ امام صادق(ع) به اين پرسش است كه آيا خداوند مىتواند جهان را بىآنكه آن را كوچك نمايد، در يك تخممرغ بىآنكه آن را بزرگ كند، بگنجاند؟)؛
- نيت صادقه.
منابع مقاله
مائدههاى آسمانى، اثر آقا رضى خوانسارى، پيشگفتار چاپ اول، ص 14.