۱۵۱٬۸۱۰
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز («خوانساری، ابوالفضل» را محافظت کرد ([ویرایش=تنها مدیران] (بیپایان) [انتقال=تنها مدیران] (بیپایان))) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = ابوالفضل خوانساری | |||
| تصویر = NUR08031.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = ابوالفضل نجفی خوانساری | ||
| نامهای دیگر = آیتالله نجفی خوانساری<br>نجفی خوانساری، ابوالفضل<br>نجفی، ابوالفضل بن احمد | |||
| لقب = | |||
| تخلص = | |||
نجفی خوانساری، ابوالفضل | | نسب = | ||
| نام پدر = احمد | |||
نجفی، ابوالفضل بن احمد | | ولادت = ۱۲۹۶ شمسی (۱۳۳۶ قمری) | ||
| | | محل تولد = محله بیدآباد اصفهان | ||
|نام پدر | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = اصفهان، نجف، قم، اراک | ||
| | | رحلت = ۱۳۸۰ شمسی (۱۴۲۲ قمری) | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = مسجد بالاسر حضرت معصومه(س)، قم | ||
| | | طول عمر = ۸۶ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = شیعه دوازده امامی | ||
| | | پیشه = فقیه، استاد خارج، امام جمعه، نماینده مجلس خبرگان | ||
| | | درجه علمی = | ||
| | | دانشگاه = | ||
| علایق پژوهشی = فقه، اصول | |||
[[اصفهانی، ابوالحسن | | منصب = امام جمعه اراک، نماینده استان مرکزی در مجلس خبرگان رهبری (دوره دوم)، عضو جامعه مدرسین | ||
| پس از = | |||
[[عراقی، ضیاءالدین | | پیش از = | ||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی]] (اخلاق و عرفان) | [[اصفهانی، ابوالحسن]] (خارج فقه) | [[عراقی، ضیاءالدین]] (خارج اصول) | [[نائینی، محمدحسین]] (خارج اصول و فقه) | [[خویی، ابوالقاسم]] (رسائل، مکاسب، کفایه و خارج) | میرزا محمدباقر زنجانی (کفایه) | شیخ صدرآباد کوبهای (منظومه و شوارق)}} | |||
[[نائینی، محمدحسین|شیخ | | مشایخ = | ||
| | | معاصرین = [[بروجردی، سید حسین]]، [[خمینی، سید روحالله]] | ||
| | | شاگردان = | ||
| | | اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی | [[اصفهانی، ابوالحسن]] | [[عراقی، ضیاءالدین]]}} | ||
| | | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[الجوهر النضید في شرح فروع التقلید من کتاب العروة الوثقی]] | حاشیه بر کفایة الاصول | حاشیه بر عروة الوثقى | حاشیه بر مکاسب | قاعده فراغ و تجاوز و اصالة الصّحه}} | ||
| | | سبک نوشتاری = | ||
| | | وبگاه = | ||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = | |||
{{کاربردهای دیگر|خوانساری ( | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|خوانساری (ابهامزدایی)}} | |||
'''ابوالفضل نجفى خوانسارى''' (1296-1380ش)، امام جمعه سابق اراک، نماینده استان مرکزی در مجلس خبرگان رهبری (دوره دوم)، از اعضای جامعه مدرسین، استاد درس خارج | '''ابوالفضل نجفى خوانسارى''' (1296-1380ش)، امام جمعه سابق اراک، نماینده استان مرکزی در مجلس خبرگان رهبری (دوره دوم)، از اعضای جامعه مدرسین، استاد درس خارج | ||
| خط ۴۸: | خط ۴۹: | ||
== تحصیلات == | == تحصیلات == | ||
ابوالفضل در یازده سالگى پس از فوت پدر در اصفهان تحت تکفّل جدّ مادرىاش، شیخ ابوتراب کلار دشتى مازندرانى قرار گرفت و پس از آن در حوزه علمیّه اصفهان از استادان بزرگى همچون شیخ هبهاللّه هرندى، سیّد احمد مقدّس، میرزا علىآقا شیرازى، شیخ احمد فیّاض، شیخ محمدحسن نجفآبادى کسب فیض نمود. پس از آن در هیجده سالگى (1314ش) به نجف اشرف مهاجرت کرد. آن زمان دوران بالندگى و شکوفایى حوزه علمیّه نجف بود. در حوزه علمیّه نجف لحظهاى از کسب فیض از محضر اساتید و بزرگان غفلت نورزید و ضمن تحصیل، به تدریس نیز مىپرداخت. در مدّت بیش از شانزده سال اقامت در نجف اشرف از حوزه درسى اساتید زیادى بهره برد؛ تعدادى از این اساتید و دروس تدریسى آنها عبارت است از: میرزا محمدباقر زنجانى ([[كفاية الأصول (جامعه مدرسین)|کفایه]])، شیخ صدرآباد کوبهاى (کتابهاى منظومه سبزوارى و شوارق الالهام)، [[قاضی تبریزی، سید علی|میرزا علىآقا قاضى]] (اخلاق و عرفان)، [[اصفهانی، ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] (خارج فقه)، [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدّین عراقى]] (خارج اصول)، آیتاللّه [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خوئى]] (رسائل، مکاسب، [[كفاية الأصول (جامعه مدرسین)|کفایه]] و خارج فقه و اصول)، [[نائینی، محمدحسین|شیخ محمدحسین غروى اصفهانى]] (کمپانى) عارف نامى (خارج اصول و فقه). | ابوالفضل در یازده سالگى پس از فوت پدر در اصفهان تحت تکفّل جدّ مادرىاش، شیخ ابوتراب کلار دشتى مازندرانى قرار گرفت و پس از آن در حوزه علمیّه اصفهان از استادان بزرگى همچون شیخ هبهاللّه هرندى، سیّد احمد مقدّس، میرزا علىآقا شیرازى، شیخ احمد فیّاض، شیخ محمدحسن نجفآبادى کسب فیض نمود. پس از آن در هیجده سالگى (1314ش) به نجف اشرف مهاجرت کرد. آن زمان دوران بالندگى و شکوفایى حوزه علمیّه نجف بود. در حوزه علمیّه نجف لحظهاى از کسب فیض از محضر اساتید و بزرگان غفلت نورزید و ضمن تحصیل، به تدریس نیز مىپرداخت. در مدّت بیش از شانزده سال اقامت در نجف اشرف از حوزه درسى اساتید زیادى بهره برد؛ تعدادى از این اساتید و دروس تدریسى آنها عبارت است از: میرزا محمدباقر زنجانى ([[كفاية الأصول (جامعه مدرسین)|کفایه]])، شیخ صدرآباد کوبهاى (کتابهاى منظومه سبزوارى و شوارق الالهام)، [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|میرزا علىآقا قاضى]] (اخلاق و عرفان)، [[اصفهانی، ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] (خارج فقه)، [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدّین عراقى]] (خارج اصول)، آیتاللّه [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خوئى]] (رسائل، مکاسب، [[كفاية الأصول (جامعه مدرسین)|کفایه]] و خارج فقه و اصول)، [[نائینی، محمدحسین|شیخ محمدحسین غروى اصفهانى]] (کمپانى) عارف نامى (خارج اصول و فقه). | ||
وى در طول مدّتى که نجف اشرف سکونت داشت، بیش از بیست بار پیاده به کربلاى معلّا سفر نمود. در طول اقامت در نجف موفّق به دریافت اجازاتى از عالمان این حوزه شد که عبارتند از: | وى در طول مدّتى که نجف اشرف سکونت داشت، بیش از بیست بار پیاده به کربلاى معلّا سفر نمود. در طول اقامت در نجف موفّق به دریافت اجازاتى از عالمان این حوزه شد که عبارتند از: | ||
| خط ۵۵: | خط ۵۶: | ||
# اجازه اجتهاد از [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدّین عراقى]] | # اجازه اجتهاد از [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدّین عراقى]] | ||
# اجازه روایتى از مرحوم [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|شیخ آقابزرگ تهرانى]] بنا به پیشنهاد خود آن مرحوم | # اجازه روایتى از مرحوم [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|شیخ آقابزرگ تهرانى]] بنا به پیشنهاد خود آن مرحوم | ||
# اجازه از آیتاللّه سیّد عبدالهادى شیرازى. | # اجازه از [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|آیتاللّه سیّد عبدالهادى شیرازى]]. | ||
سرانجام پس از شانزده سال سکونت در حوزهعلمیّه نجف اشرف، بر اثر بیمارى به ناچار به ایران بازگشت و حدود یک سال در بیمارستان نیاوران تهران بسترى گردید. پس از بهبودى در سال 1371ق (1330ش) در حوزهعلمیّه قم رحل اقامت افکند و به تدریس اشتغال یافت. در زمان حیات [[بروجردی، سید حسین|آیتاللّه بروجردى]] نیز در حوزه بحث و تدریس ایشان شرکت مىکرد. | سرانجام پس از شانزده سال سکونت در حوزهعلمیّه نجف اشرف، بر اثر بیمارى به ناچار به ایران بازگشت و حدود یک سال در بیمارستان نیاوران تهران بسترى گردید. پس از بهبودى در سال 1371ق (1330ش) در حوزهعلمیّه قم رحل اقامت افکند و به تدریس اشتغال یافت. در زمان حیات [[بروجردی، سید حسین|آیتاللّه بروجردى]] نیز در حوزه بحث و تدریس ایشان شرکت مىکرد. | ||