۱۵۱٬۸۶۱
ویرایش
جز
Hbaghizadeh صفحهٔ برغانی قزوینی حایری، محمدصالح را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به برغانی، محمدصالح بن محمد منتقل کرد
جز (جایگزینی متن - 'بحرالعلوم، محمدمهدی بن مرتضی' به 'بحرالعلوم، سید محمدمهدی بن مرتضی') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (Hbaghizadeh صفحهٔ برغانی قزوینی حایری، محمدصالح را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به برغانی، محمدصالح بن محمد منتقل کرد) |
||
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
[[میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن|میرزا ابوالقاسم قمی]] | [[میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن|میرزا ابوالقاسم قمی]] | ||
[[ | [[بهبهانی، محمدباقر بن محمداکمل|وحید بهبهانی]] | ||
|- | |- | ||
|برخی آثار | |برخی آثار | ||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
{{کاربردهای دیگر|شهید ثالث (ابهامزدایی)}} | |||
'''محمدصالح برغانی قزوینی حایری''' (1174-1271ق)، فرزند ملامحمد ملائکه، از مفسران بزرگ شیعه و ائمه فتوی و مراجع تقلید و از نوابغ علمی مقیم مکه در قرن سیزدهم و برادر [[محمدتقی برغانی]]، معروف به شهید ثالث بود. وی از شاگردان [[بحرالعلوم، سید محمدمهدی بن مرتضی|بحرالعلوم]] و [[کاشفالغطاء، جعفر بن خضر|شیخ جعفر کبیر]] و صاحب کتاب «[[موسوعة البرغاني في فقه الشيعة|موسوعة البرغاني]]» میباشد. از جمله کارهای او برخورد تند و قاطع خاندان آلبرغانی با جریان شیخیه و بابیه و دربار ایران است. | '''محمدصالح برغانی قزوینی حایری''' (1174-1271ق)، فرزند ملامحمد ملائکه، از مفسران بزرگ شیعه و ائمه فتوی و مراجع تقلید و از نوابغ علمی مقیم مکه در قرن سیزدهم و برادر [[محمدتقی برغانی]]، معروف به شهید ثالث بود. وی از شاگردان [[بحرالعلوم، سید محمدمهدی بن مرتضی|بحرالعلوم]] و [[کاشفالغطاء، جعفر بن خضر|شیخ جعفر کبیر]] و صاحب کتاب «[[موسوعة البرغاني في فقه الشيعة|موسوعة البرغاني]]» میباشد. از جمله کارهای او برخورد تند و قاطع خاندان آلبرغانی با جریان شیخیه و بابیه و دربار ایران است. | ||
[[شهیدی صالحی، عبدالحسین|عبدالحسين شهيدى صالحى]] (متوفای1393ش)، مشهور به شيخ عبود، قرآن پژوه، محقق و مصحح ایرانی، از نوادگان ایشان است. | |||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
| خط ۵۰: | خط ۵۳: | ||
==تحصیلات و اساتید== | ==تحصیلات و اساتید== | ||
علوم عربی و فنون ادب را نزد پدرش (متوفی 1200ق) در برغان فراگرفت. در کودکی قرآن مجید و | علوم عربی و فنون ادب را نزد پدرش (متوفی 1200ق) در برغان فراگرفت. در کودکی قرآن مجید و نهجالبلاغه را حفظ کرد. سپس به قزوین رفت و سطوح عالی فقه و اصول را نزد جمعی از علمای قزوین از جمله شیخ ملا محمدعلی جنگلی مازندرانی و دیگران فراگرفت و بعد راهی اصفهان گشت و علوم عقلی را نزد آخوند ملا آقا محمد بیدآبادی (متوفی 1197ق) تلمذ کرد. سپس به عتبات مقدسه هجرت کرد و در کربلا به حوزه درس [[بهبهانی، محمدباقر بن محمداکمل|وحید بهبهانی]] (متوفی 1205ق) ملحق گشت و بعد از مدتی به ایران بازگشت و مدتی از محضر پدرش در برغان استفاده کرد. سپس به قم رفت و از حوزه درس [[میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن|میرزا ابوالقاسم قمی]] صاحب قوانین (متوفی 1231ق) بهرهمند گشت و راهی اصفهان شد و در حوزه درس فیلسوف شهیر [[نوری، علی بن جمشید|ملا علی نوری ]](متوفی 1246ق) علوم عقلی را به پایان رسانید. بعد برای زیارت [[امام رضا(ع)|حضرت رضا(ع)]] به خراسان رفت و در آن سامان، زمانی از حوزه درس سید میرزا مهدی خراسانی (شهید در سال 1217ق) استفاده برد و مجددا برای مرتبه دوم به عراق بازگشت و در نجف اشرف به حوزه درس [[بحرالعلوم، سید محمدمهدی بن مرتضی|سید مهدی بحرالعلوم]] (متوفی 1212ق) و [[کاشفالغطاء، جعفر بن خضر|شیخ جعفر کبیر]] صاحب «كشف الغطاء» (متوفی 1228ق) پیوست و بعد به کربلا منتقل گردید و حوزه درس سید میرزا مهدی شهرستانی (متوفی 1216ق) و [[طباطبایی کربلایی، علی بن محمدعلی|سید علی طباطبایی حایری]] صاحب «[[رياض المسائل في بيان الأحكام بالدلائل (ط - القدیمة)|ریاض]]» (متوفی 1231ق) را درک کرد، تا اینکه به درجه عظیم علمی و مقام اجتهاد نایل گردید<ref>ر.ک: شهیدی صالحی، عبدالحسین، ص22-23</ref>. | ||
==بازگشت به ایران و فتوای تاریخی== | ==بازگشت به ایران و فتوای تاریخی== | ||
| خط ۶۵: | خط ۶۸: | ||
ب)- زنان: آمنه خانم (1202-1269ق)، دختر شیخ محمدعلی بن شیخ عبدالکریم (صاحب کتاب «نظم الغرر») بن شیخ محمدیحیی (صاحب «ترجمان اللغة») بن مولی شیخ محمدشفیع قزوینی، سبط سید حسین قزوینی (متوفی 1208ق)، صاحب «معارج الأحكام» و همسر مؤسس مدرسه علامه برغانی؛ امکلثوم دختر شیخ عبدالکریم روغنی قزوینی (حدود 1243-1320ق)؛ خدیجه سلطان خانم (متوفی حدود 1321ق) و ربابه خانم (متوفی 1335ق)، دختران شیخ محمد صالح برغانی حایری<ref>ر.ک: همان، ص26</ref>. | ب)- زنان: آمنه خانم (1202-1269ق)، دختر شیخ محمدعلی بن شیخ عبدالکریم (صاحب کتاب «نظم الغرر») بن شیخ محمدیحیی (صاحب «ترجمان اللغة») بن مولی شیخ محمدشفیع قزوینی، سبط سید حسین قزوینی (متوفی 1208ق)، صاحب «معارج الأحكام» و همسر مؤسس مدرسه علامه برغانی؛ امکلثوم دختر شیخ عبدالکریم روغنی قزوینی (حدود 1243-1320ق)؛ خدیجه سلطان خانم (متوفی حدود 1321ق) و ربابه خانم (متوفی 1335ق)، دختران شیخ محمد صالح برغانی حایری<ref>ر.ک: همان، ص26</ref>. | ||
==مبارزه با فرقههای انحرافی== | |||
از حوادث مهم و برجسته دوران زندگی علامه برغانی که نقطه عطفی در تاریخ شیعه و ایران محسوب میگردد، برخورد تند و قاطع خاندان آلبرغانی با جریان شیخیه و بابیه و دربار ایران است<ref>ر.ک: همان، ص26-27</ref>. | از حوادث مهم و برجسته دوران زندگی علامه برغانی که نقطه عطفی در تاریخ شیعه و ایران محسوب میگردد، برخورد تند و قاطع خاندان آلبرغانی با جریان شیخیه و بابیه و دربار ایران است<ref>ر.ک: همان، ص26-27</ref>. | ||
| خط ۹۹: | خط ۱۰۲: | ||
[[موسوعة البرغاني في فقه الشيعة]] | [[موسوعة البرغاني في فقه الشيعة]] | ||
[[بحر العرفان و معدن الإیمان]] | |||
[[الغديرية العينية للسید الحمیری]] | [[الغديرية العينية للسید الحمیری]] | ||