دیوان البسه: تفاوت میان نسخه‌ها

|زبان

| زبان = فارسی

| موضوع =شعر کهن فارسی

|ناشر  

| پیش از =  

}}

شاعر در این دیوان، از واژگان رایج در میان جامه‌دوزان و بافندگان دوره خود برای اشعار خویش بهره فراوان گرفته است. به گفته شاعر، وی به پیروی از [[بسحاق اطعمه، احمد بن حلاج|بسحاق اطعمه]] که به طنز، توصیف غذاها را موضوع شاعری کرده بود، توصیف انواع جامه‌ها را موضوع شعر خویش قرار داد: «با خود اندیشه کردم که چون شیخ [[بسحاق اطعمه، احمد بن حلاج|بسحاق [اطعمه]]] علیه الرحمة در اطعمه، دیگ خیال بر آتش فکرت نهاد، من نیز در البسه، اقمشه معانی در کارگاه دانش به بار نهم... فی‌الجمله، از او کشگینه و از ما پشمینه... اگر آنجا بورانی است، اینجا بارانی است...»<ref>ذوالفقاری، حسن، دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی</ref>.

بهزادی طنز او را لباسی معرفی و در مقابل طنز طعامی بررسی می‌کند. [[میرزا حبیب اصفهانی]] نیز در مقدمه کوتاه بر دیوان البسه، فایده و هدف کتاب را حفظ، تفهیم و تعلیم لغات و اصطلاحات البسه ذیل اشعار مطبوع و ماندگار و دفع ملال می‌داند<ref>ر.ک: همان</ref>.

دیوان البسه شامل اشعار گوناگون و قطعات پراکنده، با مضامین جامه‌ها و خیاطی و رساله‌های منثور است. در این دیوان، با انواع و اقسام پوشیدنی‌ها و اصطلاحات رایج خیاطی آشنا می‌شویم، از این حیث، دیوان البسه فرهنگ پوشاک است و جزو منابع این رشته به شمار می‌آید<ref>ر.ک: همان</ref>.

در انتهای کتاب معنای برخی واژگان دشوار تحت عنوان «فرهنگ پاره‌ای لغات مشکل و تعبیرات دیوان البسه» ذکر شده است<ref>متن کتاب، ص195-205</ref>. همچنین اسامی رنگ‌های مشهور، انواع پوستین، لغات لاینحل و مشتبه دیوان البسه هم پس از آن آمده است.