زنان شاهنامه (نجاری): تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    (صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR.....J1.jpg | عنوان =زنان شاهنامه | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = نجاری، محمد (نویسنده) صفی، حسین (نویسنده) مرشدی، سیاوش (ویراستار) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR۴۴۹۶/ن۳ز۹ | موضوع =افروسی، ابوالقاسم...» ایجاد کرد)
     
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۲۸: خط ۲۸:
    }}
    }}


    '''زنان شاهنامه''' تألیف محمد نجاری و حسین صفی با ویراستاری سیاوش مرشدی؛ این کتاب به بررسی جامع شخصیت‌های زن در شاهنامه فردوسی پرداخته و ویژگی‌های نمایشی این شخصیت‌ها را تحلیل می‌کند.  
    '''زنان شاهنامه''' تألیف [[نجاری، محمد|محمد نجاری]] و [[صفی، حسین|حسین صفی]] با ویراستاری [[مرشدی، سیاوش|سیاوش مرشدی]]؛ این کتاب به بررسی جامع شخصیت‌های زن در [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه فردوسی]] پرداخته و ویژگی‌های نمایشی این شخصیت‌ها را تحلیل می‌کند.  


    ==ساختار==
    ==ساختار==
    این کتاب شامل یک پیشگفتار، دیباچه و هفده فصل است که هر فصل به یک شخصیت زن مهم شاهنامه اختصاص یافته است.
    این کتاب شامل یک پیشگفتار، دیباچه و هفده فصل است که هر فصل به یک شخصیت زن مهم [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]] اختصاص یافته است.


    ==گزارش کتاب==
    ==گزارش کتاب==
    کتاب «زنان شاهنامه» اثر محمد نجاری و حسین صفی، پژوهشی عمیق و نظام‌مند درباره جایگاه و نقش زنان در حماسه ملی ایران است. نویسندگان در این اثر با نگاهی تحلیلی به بررسی شخصیت‌های زن شاهنامه پرداخته‌اند و طیف متنوعی از زنان این اثر سترگ را - از رودابه و سیندخت تا شیرین - مورد بررسی قرار داده‌اند.
    کتاب «زنان شاهنامه» اثر [[نجاری، محمد|محمد نجاری]] و [[صفی، حسین|حسین صفی]]، پژوهشی عمیق و نظام‌مند درباره جایگاه و نقش زنان در حماسه ملی ایران است. نویسندگان در این اثر با نگاهی تحلیلی به بررسی شخصیت‌های زن [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]] پرداخته‌اند و طیف متنوعی از زنان این اثر سترگ را - از رودابه و سیندخت تا شیرین - مورد بررسی قرار داده‌اند.


    ویژگی بارز این کتاب، رویکرد نمایشی-دراماتیک به شخصیت‌های زن شاهنامه است. نویسندگان به خوبی نشان داده‌اند که چگونه این شخصیت‌ها از قابلیت‌های بالایی برای تبدیل شدن به شخصیت‌های نمایشی برخوردارند. به عنوان مثال، جریره با صحنه دراماتیک دریدن شکم پس از مرگ فرزند، یا سودابه با شخصیت پیچیده و فریبنده‌اش، می‌توانند مبنای تراژدی‌های قدرتمندی باشند.
    ویژگی بارز این کتاب، رویکرد نمایشی-دراماتیک به شخصیت‌های زن [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]] است. نویسندگان به خوبی نشان داده‌اند که چگونه این شخصیت‌ها از قابلیت‌های بالایی برای تبدیل شدن به شخصیت‌های نمایشی برخوردارند. به عنوان مثال، جریره با صحنه دراماتیک دریدن شکم پس از مرگ فرزند، یا سودابه با شخصیت پیچیده و فریبنده‌اش، می‌توانند مبنای تراژدی‌های قدرتمندی باشند.


    کتاب با مقایسه نقش زنان در شاهنامه و حماسه‌های دیگر از جمله ایلیاد هومر، به تفاوت‌های بنیادین در نگرش به زن در فرهنگ ایرانی و یونانی اشاره می‌کند. برخلاف هلن در ایلیاد که نماد زن آتش‌افروز است، زنان شاهنامه عموماً نقش‌های سازنده و مثبت دارند.
    کتاب با مقایسه نقش زنان در [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]] و حماسه‌های دیگر از جمله ایلیاد هومر، به تفاوت‌های بنیادین در نگرش به زن در فرهنگ ایرانی و یونانی اشاره می‌کند. برخلاف هلن در ایلیاد که نماد زن آتش‌افروز است، زنان شاهنامه عموماً نقش‌های سازنده و مثبت دارند.


    در این اثر، زنان شاهنامه به چند دسته تقسیم شده‌اند: مادران قهرمانان (مانند رودابه و فرنگیس)، زنان سیاستمدار (مانند سیندخت)، زنان فریبکار (مانند سودابه)، و زنان جنگجو (مانند گردآفرید). نویسندگان با ذکر ابیات متعددی از شاهنامه، به تحلیل ویژگی‌های هر یک از این شخصیت‌ها پرداخته‌اند.
    در این اثر، زنان [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]] به چند دسته تقسیم شده‌اند: مادران قهرمانان (مانند رودابه و فرنگیس)، زنان سیاستمدار (مانند سیندخت)، زنان فریبکار (مانند سودابه)، و زنان جنگجو (مانند گردآفرید). نویسندگان با ذکر ابیات متعددی از [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]]، به تحلیل ویژگی‌های هر یک از این شخصیت‌ها پرداخته‌اند.


    این کتاب منبع ارزشمندی برای پژوهشگران ادبیات حماسی، نمایشنامه‌نویسان و علاقه‌مندان به مطالعات جنسیتی در ادبیات کلاسیک فارسی محسوب می‌شود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1194 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>
    این کتاب منبع ارزشمندی برای پژوهشگران ادبیات حماسی، نمایشنامه‌نویسان و علاقه‌مندان به مطالعات جنسیتی در ادبیات کلاسیک فارسی محسوب می‌شود.<ref>[https://literaturelib.com/books/1194 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>

    نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۹

    زنان شاهنامه
    پرونده:NUR.....J1.jpg
    پدیدآوراننجاری، محمد (نویسنده)

    صفی، حسین (نویسنده)

    مرشدی، سیاوش (ویراستار)
    ناشرکتاب آمه
    مکان نشرتهران
    سال نشر۱۳۹۱
    چاپاول
    شابک978-600-5757-81-1
    موضوعافروسی، ابوالقاسم. شاهنامه - شخصیت‌ها - زنان، زنان در ادبیات
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    PIR۴۴۹۶/ن۳ز۹

    زنان شاهنامه تألیف محمد نجاری و حسین صفی با ویراستاری سیاوش مرشدی؛ این کتاب به بررسی جامع شخصیت‌های زن در شاهنامه فردوسی پرداخته و ویژگی‌های نمایشی این شخصیت‌ها را تحلیل می‌کند.

    ساختار

    این کتاب شامل یک پیشگفتار، دیباچه و هفده فصل است که هر فصل به یک شخصیت زن مهم شاهنامه اختصاص یافته است.

    گزارش کتاب

    کتاب «زنان شاهنامه» اثر محمد نجاری و حسین صفی، پژوهشی عمیق و نظام‌مند درباره جایگاه و نقش زنان در حماسه ملی ایران است. نویسندگان در این اثر با نگاهی تحلیلی به بررسی شخصیت‌های زن شاهنامه پرداخته‌اند و طیف متنوعی از زنان این اثر سترگ را - از رودابه و سیندخت تا شیرین - مورد بررسی قرار داده‌اند.

    ویژگی بارز این کتاب، رویکرد نمایشی-دراماتیک به شخصیت‌های زن شاهنامه است. نویسندگان به خوبی نشان داده‌اند که چگونه این شخصیت‌ها از قابلیت‌های بالایی برای تبدیل شدن به شخصیت‌های نمایشی برخوردارند. به عنوان مثال، جریره با صحنه دراماتیک دریدن شکم پس از مرگ فرزند، یا سودابه با شخصیت پیچیده و فریبنده‌اش، می‌توانند مبنای تراژدی‌های قدرتمندی باشند.

    کتاب با مقایسه نقش زنان در شاهنامه و حماسه‌های دیگر از جمله ایلیاد هومر، به تفاوت‌های بنیادین در نگرش به زن در فرهنگ ایرانی و یونانی اشاره می‌کند. برخلاف هلن در ایلیاد که نماد زن آتش‌افروز است، زنان شاهنامه عموماً نقش‌های سازنده و مثبت دارند.

    در این اثر، زنان شاهنامه به چند دسته تقسیم شده‌اند: مادران قهرمانان (مانند رودابه و فرنگیس)، زنان سیاستمدار (مانند سیندخت)، زنان فریبکار (مانند سودابه)، و زنان جنگجو (مانند گردآفرید). نویسندگان با ذکر ابیات متعددی از شاهنامه، به تحلیل ویژگی‌های هر یک از این شخصیت‌ها پرداخته‌اند.

    این کتاب منبع ارزشمندی برای پژوهشگران ادبیات حماسی، نمایشنامه‌نویسان و علاقه‌مندان به مطالعات جنسیتی در ادبیات کلاسیک فارسی محسوب می‌شود.[۱]

    پانويس

    منابع مقاله

    پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

    وابسته‌ها