تاریخ حجگزاری ایرانیان: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (Hbaghizadeh صفحهٔ تاریخ حج گزاری ایرانیان را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به تاریخ حجگزاری ایرانیان منتقل کرد) |
(بدون تفاوت)
| |
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۸
| تاریخ حج گزاری ایرانیان | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | دوغان، اسرا (نويسنده) |
| ناشر | مشعر |
| مکان نشر | ایران - تهران |
| سال نشر | 1389ش |
| چاپ | 1 |
| شابک | 978-964-540-239-4 |
| موضوع | حاجیان - ایران - حج |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | /د9ت2 188/8 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
تاریخ حجگزاری ایرانیان اثر اسرا دوغان، پژوهشی است در ارائه گزارشی از حجگزاری ایرانیان و بهخصوص دشواریهایی که آنان در انجام این فریضه الهی داشتند.
ساختار
کتاب با مقدمه نویسنده در نقد و معرفی منابع و اشاره به ویژگیهای پژوهش آغاز و مطالب در سه فصل، تدوین شده است.
ویژگیهای کتاب
- در بخش نخست این پژوهش، به سبب این که راههای جغرافیایی زائرین حج مورد بررسی بوده، به منابع دستاول جغرافیای تاریخی که به زبان فارسی، عربی و ترکی بودهاند، رجوع شده است[۱].
- در بخش دوم پژوهش، تکیه اصلی بر منابع تاریخی بوده است که به چند دسته منابع عثمانی، صفوی، افشاری و قاجاری، تقسیم میشود[۲].
- در این تحقیق، مسائل مربوط به دوره عثمانی و حجگزاری ایرانیها بیشتر در نظر بوده و این مسأله که آیا عثمانیها به اصل دینی حمایت از حجاج پایبند بودند یا خیر بررسی شده است[۳].
- بررسی مناسبات فرهنگی میان حجاج ایرانی و سایر کشورها در این پژوهش از نظر خواننده دور نمانده است[۴].
- نویسنده مطالب کتاب را به جهت اهمیت دوره صفویه بهعنوان شروع یک دولت شیعی در ایران و همزمان بودن آن با یک دولت جامع به نام عثمانی، به قبل صفویه و بعد از صفویه، تقسیم نموده است[۵].
گزارش محتوا
در فصل اول، به حجگزاری ایرانیان تا دوره صفویه پرداخته شده و اشاره شده است که بنا بر منابع تاریخی، ایرانیان پیش از اسلام، کعبه را بهعنوان خانهای مقدس محترم میشمردند و ایرانیانی چون بابک پسر ساسان جد اردشیر، برای زیارت، به آنجا سفر کردهاند[۶].
در این فصل، شهرهای واقع در مسیر حج به نقل از جغرافیدانان ایران معرفی شده[۷] و ضمن بررسی موضوع حج و امیری آن در دوره سلجوقیان[۸]، حجگزاری ایرانیان از دیدگاه سفرنامههایی چون سفرنامه ناصرخسرو[۹]، مورد بررسی قرار گرفته است.
فصل دوم، به حجگزاری ایرانیان در دوران صفویه اختصاص داشته و اشاره شده است که در این دوران که روابط دو دولت متخاصم برای انجام یک عبادت مشترک، مجبور به تفاهم و سازگاری بودند[۱۰].
در فصل سوم نیز به حجگزاری ایرانیان پس از صفویه، در دوران افشاریه و زندیه[۱۱] و قاجار[۱۲] پرداخته شده است.
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.