طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR.....J1.jpg | عنوان =طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان = | پدیدآوران = صافی، قاسم (نویسنده) | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR۴۰۰۹/س۸ص۲ | موضوع =سکوت در ادبیات |...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
}} | }} | ||
'''طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی''' تألیف قاسم | '''طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی''' تألیف [[صافی، قاسم|قاسم صافی]]؛ پژوهشی است جامع درباره نقش و جایگاه سکوت در ادبیات فارسی و اندیشه شاعران و نویسندگان ایرانی از قرن دوم هجری تا عصر حاضر. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
کتاب «طعم سکوت» به بررسی عمیق و نظاممند جایگاه سکوت در سنت ادبی و فکری ایران میپردازد. نویسنده در این اثر با نگاهی تاریخی و تحلیلی، مفهوم سکوت را از جنبههای مختلف فلسفی، عرفانی، اخلاقی و ادبی مورد کنکاش قرار داده است. | کتاب «طعم سکوت» به بررسی عمیق و نظاممند جایگاه سکوت در سنت ادبی و فکری ایران میپردازد. نویسنده در این اثر با نگاهی تاریخی و تحلیلی، مفهوم سکوت را از جنبههای مختلف فلسفی، عرفانی، اخلاقی و ادبی مورد کنکاش قرار داده است. | ||
صافی در این پژوهش نشان میدهد که چگونه سکوت به عنوان یک مفهوم چندبعدی، هم در آثار عرفا و حکما نمود یافته و هم در شعر شاعران مختلف از رودکی تا معاصران بازتاب داشته است. از ویژگیهای بارز این کتاب، پوشش گسترده آن بر دوران مختلف ادبیات فارسی است که شامل بررسی آرا و اندیشههای شخصیتهایی چون بایزید بسطامی، | [[صافی، قاسم|صافی]] در این پژوهش نشان میدهد که چگونه سکوت به عنوان یک مفهوم چندبعدی، هم در آثار عرفا و حکما نمود یافته و هم در شعر شاعران مختلف از [[رودکی، جعفر بن محمد|رودکی]] تا معاصران بازتاب داشته است. از ویژگیهای بارز این کتاب، پوشش گسترده آن بر دوران مختلف ادبیات فارسی است که شامل بررسی آرا و اندیشههای شخصیتهایی چون [[بایزید بسطامی، طیفور بن عیسى|بایزید بسطامی]]، [[ناصر خسرو|ناصرخسرو]]، [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]]، [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیرالدین طوسی]]، [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]]، [[صائب، محمدعلی|صائب]] و تا معاصران مانند فروغ فرخزاد و شفیعی کدکنی میشود. | ||
نویسنده با استناد به نمونههای متعدد از متون نظم و نثر فارسی، انواع سکوت را تحلیل کرده است: سکوت عرفانی به عنوان والاترین مرتبه شناخت، سکوت اخلاقی به عنوان سنگ محک خردمندی، و سکوت ادبی به عنوان ابزاری هنرمندانه برای انتقال مفاهیم عمیق. همچنین تأثیر این مفهوم بر سبکشناسی آثار ادبی و کارکردهای زیباییشناختی آن مورد توجه قرار گرفته است. | نویسنده با استناد به نمونههای متعدد از متون نظم و نثر فارسی، انواع سکوت را تحلیل کرده است: سکوت عرفانی به عنوان والاترین مرتبه شناخت، سکوت اخلاقی به عنوان سنگ محک خردمندی، و سکوت ادبی به عنوان ابزاری هنرمندانه برای انتقال مفاهیم عمیق. همچنین تأثیر این مفهوم بر سبکشناسی آثار ادبی و کارکردهای زیباییشناختی آن مورد توجه قرار گرفته است. | ||
نسخهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۰
| طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی | |
|---|---|
| پرونده:NUR.....J1.jpg | |
| پدیدآوران | صافی، قاسم (نویسنده) |
| ناشر | دانشگاه تهران |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1391 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-03-6224-2 |
| موضوع | سکوت در ادبیات |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR۴۰۰۹/س۸ص۲ |
طعم سکوت: مدیریت زبان و جایگاه خاموشی در آثار سخنوران فارسی تألیف قاسم صافی؛ پژوهشی است جامع درباره نقش و جایگاه سکوت در ادبیات فارسی و اندیشه شاعران و نویسندگان ایرانی از قرن دوم هجری تا عصر حاضر.
ساختار
این کتاب در چهار بخش اصلی تنظیم شده است: 1) مبانی نظری سکوت در فرهنگ و ادب فارسی، 2) سیر تاریخی مفهوم سکوت در آثار سخنوران، 3) تحلیل نمونههای بارز سکوت در شعر و نثر فارسی، و 4) نتایج و دستاوردهای تحقیق.
گزارش کتاب
کتاب «طعم سکوت» به بررسی عمیق و نظاممند جایگاه سکوت در سنت ادبی و فکری ایران میپردازد. نویسنده در این اثر با نگاهی تاریخی و تحلیلی، مفهوم سکوت را از جنبههای مختلف فلسفی، عرفانی، اخلاقی و ادبی مورد کنکاش قرار داده است.
صافی در این پژوهش نشان میدهد که چگونه سکوت به عنوان یک مفهوم چندبعدی، هم در آثار عرفا و حکما نمود یافته و هم در شعر شاعران مختلف از رودکی تا معاصران بازتاب داشته است. از ویژگیهای بارز این کتاب، پوشش گسترده آن بر دوران مختلف ادبیات فارسی است که شامل بررسی آرا و اندیشههای شخصیتهایی چون بایزید بسطامی، ناصرخسرو، سهروردی، خواجه نصیرالدین طوسی، حافظ، صائب و تا معاصران مانند فروغ فرخزاد و شفیعی کدکنی میشود.
نویسنده با استناد به نمونههای متعدد از متون نظم و نثر فارسی، انواع سکوت را تحلیل کرده است: سکوت عرفانی به عنوان والاترین مرتبه شناخت، سکوت اخلاقی به عنوان سنگ محک خردمندی، و سکوت ادبی به عنوان ابزاری هنرمندانه برای انتقال مفاهیم عمیق. همچنین تأثیر این مفهوم بر سبکشناسی آثار ادبی و کارکردهای زیباییشناختی آن مورد توجه قرار گرفته است.
این کتاب با روشی بینارشتهای و با ترکیب رویکردهای ادبی، فلسفی و عرفانی، تصویری جامع از مفهوم سکوت در فرهنگ ایرانی ارائه میدهد و برای پژوهشگران ادبیات فارسی، فلسفه و علوم انسانی منبعی ارزشمند محسوب میشود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات