اشاراتی عرفانی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR173307J1.jpg | عنوان =اشاراتی عرفانی | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان = | پدیدآوران = مظاهری، عبدالرضا (نویسنده) | زبان =فارسی | کد کنگره =5الف6م / 3374 PIR | موضوع =عرفان اسلامی — تحلیل و بررسی | ناشر =علم | مکان نشر =تهران | سال نش...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
}} | }} | ||
'''اشاراتی عرفانی''' تألیف عبدالرضا | '''اشاراتی عرفانی''' تألیف [[مظاهری، عبدالرضا|عبدالرضا مظاهری]]؛ کتابی است تحلیلی که در پانزده فصل به بررسی مباحث کلیدی عرفان نظری و عملی در متون اسلامی و ادبیات فارسی میپردازد. این اثر با نگاهی نو به تحلیل موضوعاتی چون وحدت ادیان، رمزگرایی عرفانی، مسأله شر و نسبت عرفان با جامعه پرداخته است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
کتاب در 15 فصل مستقل تنظیم شده که هر فصل به یکی از موضوعات محوری عرفان اسلامی مانند تحلیل رمزهای شیخ | کتاب در 15 فصل مستقل تنظیم شده که هر فصل به یکی از موضوعات محوری عرفان اسلامی مانند تحلیل رمزهای [[سهروردی، یحیی بن حبش|شیخ اشراق]]، جایگاه عرفان در شعر پروین اعتصامی، وحدت ادیان در اندیشه [[مولوی، جلالالدین محمد|مولوی]] و نسبت عشق و بلا در عرفان فارسی اختصاص دارد. | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «اشاراتی عرفانی» نوشته عبدالرضا | کتاب «اشاراتی عرفانی» نوشته [[مظاهری، عبدالرضا|عبدالرضا مظاهری]]، اثری مبتکرانه در زمینه تحلیل مفاهیم عرفانی با رویکردی میانرشتهای است. نویسنده در این اثر کوشیده است با ترکیب روشهای تحلیل ادبی، فلسفی و عرفانی، به خوانش تازهای از متون کلاسیک عرفانی دست یابد. | ||
مهمترین ویژگی این کتاب، تمرکز بر «اشارات» و رمزهای پنهان در متون عرفانی است. فصل دوم کتاب که به تحلیل رمزهای داستانهای شیخ شهابالدین سهروردی اختصاص دارد، نشان میدهد چگونه این حکیم اشراقی با استفاده از نمادهایی چون نور، سیمرغ و عقل سرخ، به بیان حقایق عرفانی میپردازد. نویسنده در این فصل به خوبی نشان میدهد که سهروردی چگونه میان حکت افلاطونی و میراث حکمت ایران باستان پیوند زده است. | مهمترین ویژگی این کتاب، تمرکز بر «اشارات» و رمزهای پنهان در متون عرفانی است. فصل دوم کتاب که به تحلیل رمزهای داستانهای شیخ [[سهروردی، یحیی بن حبش|شهابالدین سهروردی]] اختصاص دارد، نشان میدهد چگونه این حکیم اشراقی با استفاده از نمادهایی چون نور، سیمرغ و عقل سرخ، به بیان حقایق عرفانی میپردازد. نویسنده در این فصل به خوبی نشان میدهد که [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]] چگونه میان حکت افلاطونی و میراث حکمت ایران باستان پیوند زده است. | ||
یکی از نوآوریهای کتاب، تحلیل عرفان در شعر پروین اعتصامی است که کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. مظاهری در فصل سوم نشان میدهد چگونه پروین با الهام از مولانا و عطار، مفاهیم عرفانی را در قالب مناظرههای اخلاقی و با لحنی مادرانه بیان کرده است. همچنین در فصل پنجم، تحلیل عمیقی از غزلهای حافظ ارائه میدهد و ارتباط میان دردمندی عرفانی و مضامین شعری او را بررسی میکند. | یکی از نوآوریهای کتاب، تحلیل عرفان در شعر [[اعتصامی، پروین|پروین اعتصامی]] است که کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. مظاهری در فصل سوم نشان میدهد چگونه پروین با الهام از مولانا و عطار، مفاهیم عرفانی را در قالب مناظرههای اخلاقی و با لحنی مادرانه بیان کرده است. همچنین در فصل پنجم، تحلیل عمیقی از غزلهای [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] ارائه میدهد و ارتباط میان دردمندی عرفانی و مضامین شعری او را بررسی میکند. | ||
از بخشهای قابل توجه کتاب، سه فصل پایانی است که به تحلیل آرای ابن عربی و نقدهای امام خمینی بر شرح قیصری بر فصوص الحکم میپردازد. نویسنده در این فصول به بررسی تطبیقی دیدگاههای این دو اندیشمند درباره مسائلی مانند «انا الحق» و نسبت آن با توحید اسلامی پرداخته است. | از بخشهای قابل توجه کتاب، سه فصل پایانی است که به تحلیل آرای [[ابن عربی، محمد بن علی|ابن عربی]] و نقدهای [[موسوی خمینی، سید روحالله|امام خمینی]] بر شرح قیصری بر [[فصوص الحكم (تعليقات ابوالعلاء عفيفي)|فصوص الحکم]] میپردازد. نویسنده در این فصول به بررسی تطبیقی دیدگاههای این دو اندیشمند درباره مسائلی مانند «انا الحق» و نسبت آن با توحید اسلامی پرداخته است. | ||
روش نویسنده در این کتاب، ترکیبی از تحلیل محتوا، تفسیر متون و نقد فلسفی است که با زبانی روشن و بدون تکلف ارائه شده است. این اثر هم برای پژوهندگان حرفهای عرفان اسلامی و هم برای علاقهمندان به مباحث نظری عرفان میتواند مفید باشد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1465 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | روش نویسنده در این کتاب، ترکیبی از تحلیل محتوا، تفسیر متون و نقد فلسفی است که با زبانی روشن و بدون تکلف ارائه شده است. این اثر هم برای پژوهندگان حرفهای عرفان اسلامی و هم برای علاقهمندان به مباحث نظری عرفان میتواند مفید باشد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1465 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۴۶
| اشاراتی عرفانی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | مظاهری، عبدالرضا (نویسنده) |
| ناشر | علم |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1391 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-224-485-0 |
| موضوع | عرفان اسلامی — تحلیل و بررسی |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | 5الف6م / 3374 PIR |
اشاراتی عرفانی تألیف عبدالرضا مظاهری؛ کتابی است تحلیلی که در پانزده فصل به بررسی مباحث کلیدی عرفان نظری و عملی در متون اسلامی و ادبیات فارسی میپردازد. این اثر با نگاهی نو به تحلیل موضوعاتی چون وحدت ادیان، رمزگرایی عرفانی، مسأله شر و نسبت عرفان با جامعه پرداخته است.
ساختار
کتاب در 15 فصل مستقل تنظیم شده که هر فصل به یکی از موضوعات محوری عرفان اسلامی مانند تحلیل رمزهای شیخ اشراق، جایگاه عرفان در شعر پروین اعتصامی، وحدت ادیان در اندیشه مولوی و نسبت عشق و بلا در عرفان فارسی اختصاص دارد.
گزارش کتاب
کتاب «اشاراتی عرفانی» نوشته عبدالرضا مظاهری، اثری مبتکرانه در زمینه تحلیل مفاهیم عرفانی با رویکردی میانرشتهای است. نویسنده در این اثر کوشیده است با ترکیب روشهای تحلیل ادبی، فلسفی و عرفانی، به خوانش تازهای از متون کلاسیک عرفانی دست یابد.
مهمترین ویژگی این کتاب، تمرکز بر «اشارات» و رمزهای پنهان در متون عرفانی است. فصل دوم کتاب که به تحلیل رمزهای داستانهای شیخ شهابالدین سهروردی اختصاص دارد، نشان میدهد چگونه این حکیم اشراقی با استفاده از نمادهایی چون نور، سیمرغ و عقل سرخ، به بیان حقایق عرفانی میپردازد. نویسنده در این فصل به خوبی نشان میدهد که سهروردی چگونه میان حکت افلاطونی و میراث حکمت ایران باستان پیوند زده است.
یکی از نوآوریهای کتاب، تحلیل عرفان در شعر پروین اعتصامی است که کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. مظاهری در فصل سوم نشان میدهد چگونه پروین با الهام از مولانا و عطار، مفاهیم عرفانی را در قالب مناظرههای اخلاقی و با لحنی مادرانه بیان کرده است. همچنین در فصل پنجم، تحلیل عمیقی از غزلهای حافظ ارائه میدهد و ارتباط میان دردمندی عرفانی و مضامین شعری او را بررسی میکند.
از بخشهای قابل توجه کتاب، سه فصل پایانی است که به تحلیل آرای ابن عربی و نقدهای امام خمینی بر شرح قیصری بر فصوص الحکم میپردازد. نویسنده در این فصول به بررسی تطبیقی دیدگاههای این دو اندیشمند درباره مسائلی مانند «انا الحق» و نسبت آن با توحید اسلامی پرداخته است.
روش نویسنده در این کتاب، ترکیبی از تحلیل محتوا، تفسیر متون و نقد فلسفی است که با زبانی روشن و بدون تکلف ارائه شده است. این اثر هم برای پژوهندگان حرفهای عرفان اسلامی و هم برای علاقهمندان به مباحث نظری عرفان میتواند مفید باشد.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات