|
|
| (۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| [[پرونده:NUR37135J1.jpg|بیقاب|چپ|وحدت از دیدگاه امام خمینی(س)|175px]] | | [[پرونده:NUR02079.jpg|بیقاب|چپ| امام سجاد علیهالسلام|175px]] |
|
| |
|
| '''وحدت از ديدگاه امام خمينى(س)'''، مجموعه بيانات و نوشتههاى [[موسوی خمینی، سید روحالله|امام خمينى]](س) درباره وحدت اسلامى است كه از كتابهاى چهل حديث، صحيفه نور، كشف الأسرار، مناسك حج، ولايت فقيه و وصيّتنامه سياسى - الهى، توسط [[مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)]]، استخراج و تنظيم شده است. | | '''علی بن حسین بن علی بن ابیطالب''' (۳۸ - ۹۵ق)، معروف به زینالعابدین و امام سجاد(ع)، فرزند [[امام حسین علیهالسلام]] و چهارمین امام شیعیان میباشند. مدت امامت وی 34 سال بود. در واقعه کربلا حضور داشت. |
|
| |
|
| [[خمینی، سید روحالله|حضرت امام]](ره) وحدت را «عامل قدرت» و تفرقه را موجب «سستى پايه ديانت» تلقى كرده و هشدار مىدهد كه تفرقه موجود در بين كشورهاى مسلمان، «يا از خيانت سران ممالك اسلامى و يا از جهل و بىاطلاعى آنان» است. آنگاه با اشاره به آيه شريفه «إنّما أعظكم بواحدة أن تقوموا للّه مثنى و فرادى»، توضيح مىدهد كه وحدت بدون «مبادى روحى و الهى» دوام ندارد و اگر قيام متكى بر خدا باشد، دوام خواهد داشت؛ زيرا «پشتوانهاش دايم» است. ايشان با عنايت به آيه «واعتصموا بحبل اللّه جميعا و لا تفرّقوا»، به بررسى ماهيت وحدت مطلوب مىپردازد و چنين نظر مىدهد: «در اين آيه، فقط امر به اجتماع نيست. تمام دستورهاى مردم عادى و رژيمهاى غير الهى اين است كه همه با هم باشيد و دستور به اجتماع است؛ لكن دستور خدا «و اعتصموا بحبل الله» است... امر اين است كه همه با هم اعتصام به حبل الله بكنيد. راه، راه حقّ باشد و توجه به حق باشد و اعتصام به راه حق باشد. انبيا نيامدهاند كه مردم را در امور با هم مجتمع كنند، انبيا آمدهاند كه همه را در راه حقّ مجتمع كنند؛ يعنى اين راهى... كه از طبيعت شروع مىشود تا ماوراءالطبيعه و... خدا فرموده وحدت داشته باشيد. [ما] براى او وحدت داريم و اين وحدت كه براى خداست، هر كيدى در مقابلش خنثى است؛ براى اينكه اين كيد، كيد با خداست، اين دشمنى با خداست.
| | مطابق مشهورترین نقل، در روز پنجشنبه، پنجم شعبان سال 38ق دیده به جهان گشود. در سال تولد آن حضرت، برخى از مورخان و محدثان به سال 37، 36 و 35 و حتى 33ق، اشاره کردهاند. در روز و ماه ولادت آن امام دو قول عمده وجود دارد: یکى، پنجشنبه، پنجم شعبان و دیگرى جمعه یا یکشنبه نیمه ماه جمادىالاولى. |
|
| |
|
| «در فصل دوم، لزوم و ضرورت وحدت بر اساس حكم عقل، شرع و مصلحت بيان شده است. در اينباره، امام(ره) معتقد است: عقل سياسى اقتضا مىكند كه امروز با آن اشخاصى كه در رويه هم حتى با ما مخالفت دارند، لكن در اصل مقصد با ما موافقند، با ملت موافقند و مسيرشان، مسير ملت است، عقل سياسى اقتضا مىكند كه ما امروز دست از تمام اين اختلافات برداريم تا اين مملكت را آرام كنيم و اين مقصد اصلى كه ما داريم و آن اينكه اسلام در اين مملكت پياده بشود و جمهورى اسلامى با محتواى حقيقى خودش در اين جا پياده بشود، موفّق بشويم».
| | نام آن بزرگوار، على و کنیه مشهورش، «ابوالحسن» و لقبهاى معروفش، «زینالعابدین»، «سیدالساجدین»، «ذوالثفنات» و «سجاد» است. |
| | این لقبها را صرافان گوهرشناس و عارفان انسانجو به او دادند؛ بیشتر آنان گرچه نه شیعه بودند و نه او را امام و منصوب از جانب خدا مىدانستند، اما نمىتوانستند آنچه را در او مىبینند ندیده بگیرند. |
|
| |
|
| «در نظر [[موسوی خمینی، سید روحالله|امام خمينى]](ره)، اختلاف «مال شيطان» است و «در رحمان اختلاف نيست» و اگر مردم براى اسلام و حق خدمت كنند، در اين صورت، اختلاف پيدا نخواهد شد و بر اساس همين «عقل سياسى» است كه امام(ره) مىفرمايد: شما مىبينيد كه تمام سعى منافقين و مفسدين خارج و داخل بر اين است كه بين مردم شكاف ايجاد نمايند و اين خود، بهترين دليل است كه ما بايد وحدتمان را حفظ كنيم. اين پيروزى عظيم و بزرگى كه رزمندگان ما به دست آوردهاند و [مزدوران] وابسته به قدرتهاى بزرگ را از سرزمين خودمان بيرون كردند، از حفظ وحدت است»<span id="mp-more">[[وحدت از دیدگاه امام خمینی(س)|'''ادامه ...''']]</span>
| | هریک از این لقبها نشاندهنده مرتبهاى از کمال نفس و درجتى از ایمان و مرحلهاى از تقوى و پایهاى از اخلاص است و بیاندارنده اعتماد و اعتقاد مردم به دارنده این لقبها: سیدعابدان، پیشواى زاهدان، مهتر پرهیزکاران، امام مؤمنان، زیور صالحان، چراغ شبزندهداران و پیشانىپینهبسته... او به حقیقت مظهر نمایان این صفتها بوده است و این گفتهاى است که همگى بر آنند. |
| | |
| | مکان تولد آن حضرت را برخى کوفه (چون آن بزرگوار دو سال پیش از وفات امیرالمؤمنین به دنیا آمده است و در آن زمان امام حسین(ع) و اعضاى خانواده، با امام [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین(ع)]] در کوفه بودهاند و هیچیک از ایشان در طول خلافت وى در مدینه اقامت نداشتهاند) و بعضى مدینه مىدانند. |
| | |
| | در اینکه مادر آن بزرگوار چه کسى است، محل اختلاف است؛ فقط مىتوان گفت شخصیت امام سجاد بهخاطر کرامات و فضایل خود آن بزرگوار شایسته تجلیل است و مادر وى هم بهطور قطع از زنان پاکدامن، فاضل، عفیف و بزرگوار بوده و شایستگى داشته تا حامل نور امامت و ولایت در رحم پاکیزه خود باشد و این ملاک فضیلت و برترى در اسلام است. به نقل تاریخنویسان مادر امام سجاد(ع) بعد از زایمان در دوره نفاس از دنیا رفت. |
| | |
| | برخى همچون [[شیخ مفید]]، امام سجاد را بزرگتر از برادر شهیدش على اکبر، دانستهاند و بعضى مانند[[ابن ادریس، محمد بن احمد| ابن ادریس]] حلّى، او را کوچکتر از وى خواندهاند.<span id="mp-more">[[ امام سجاد علیهالسلام|'''ادامه ...''']]</span> |
