الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
(۱۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:NUR18898J1.jpg|بی‌قاب|چپ|حديث الولاية و من روی غدير خم من الصحابة|175px]]
[[پرونده:NUR02079.jpg|بی‌قاب|چپ| امام سجاد علیه‌السلام|175px]]


'''حديث الولاية و من روی غدير خم من الصحابة'''، اثر [[ابن عقده، احمد بن محمد|احمد بن محمد بن سعید همدانی کوفی]]، معروف به [[ابن عقده، احمد بن محمد|ابن عقده]] (متوفی 333ق)، کتابی است در مورد حدیث غدیر و صحابه‌ای که آن را ذکر کرده‌اند. از آنجایی که اصل کتاب با تحقیق عبدالرزاق محمدحسین حرزالدین پیش‌تر معرفی گردیده، در این نوشتار، به معرفی نسخه‌ای پرداخته شده که توسط امیر تقدمی معصومی جمع‌آوری و تحقیق شده است.
'''علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب''' (۳۸ - ۹۵ق)، معروف به زین‌العابدین و امام سجاد(ع)، فرزند [[امام حسین علیه‌السلام]] و چهارمین امام شیعیان می‌باشند. مدت امامت وی 34 سال بود. در واقعه کربلا حضور داشت.  


در ابتدای این نسخه، مقدمه‌ای از محقق افزوده شده که در آن، ضمن بیان کلمات علما و بزرگانی همچون: ابن نجار، حافظ دارقطنی، ابن ابی‌دارم، ابوطیب ابن هرثمه، [[صفدی، خلیل بن ایبک|صفدی]]، [[سمعانی، عبدالکریم بن محمد|سمعانی]]، [[خطیب بغدادی، احمد بن علی|خطیب بغدادی]]، [[سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر|سیوطی]] و ذهبی، در توثیق و اعتماد بر [[ابن عقده، احمد بن محمد|ابن عقده]]، به بررسی این مطلب که ابن عقده کتابی در طرق حدیث غدیر دارد، پرداخته شده است و در این زمینه، به علمایی اشاره شده که به وجود چنین کتابی برای ابن عقده، تصریح کرده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان از علمای زیر نام برد: ابوالفتح بن ابوالفوارس، [[سمهودی، علی بن عبدالله|سمهودی]]، [[حافظ مزی، یوسف بن عبدالرحمن|ابوالحجاج مزی]]، [[ذهبی، محمد بن احمد|شمس‌الدین ذهبی]]، [[قسطلانی، احمد بن محمد|شهاب‌الدین قسطلانی]]، شیخانی، [[گنجی، محمد بن یوسف|گنجی شافعی]]، [[شمس شامی، محمد بن یوسف|محمد بن یوسف صالحی شامی]]، عبدالرحمن بناء، [[مناوی، محمد عبدالرؤوف بن تاج العارفين|مناوی]]، [[قندوزی، سلیمان بن ابراهیم|قندوزی حنفی]] و..
مطابق مشهورترین نقل، در روز پنج‌شنبه، پنجم شعبان سال 38ق دیده به جهان گشود. در سال تولد آن حضرت، برخى از مورخان و محدثان به سال 37، 36 و 35 و حتى 33ق، اشاره کرده‌اند. در روز و ماه ولادت آن امام دو قول عمده وجود دارد: یکى، پنج‌شنبه، پنجم شعبان و دیگرى جمعه یا یک‌شنبه نیمه ماه جمادى‌الاولى.


در نسخه اصلی، مطالب در قالب سه قسم ارائه گردیده است: در قسم نخست، به زندگی شخصی ابن عقده پرداخته شده و اطلاعاتی از قبیل نام و نسب، ولادت و وفات، والدین و سیره وی در اختیار خواننده قرار گرفته و در قسم دوم، به زندگانی علمی وی پرداخته شده و خواننده با جایگاه علمی، سفرهای مطالعاتی، عقاید و آراء، تألیفات، شیوخ و شاگردان وی، آشنا خواهد شد. در قسم سوم نیز اصل کتاب «الولاية» عرضه شده است. اما در نسخه حاضر، چنین تقسیم‌بندی به چشم نخورده و مطالب بدون تبویب و فصل‌بندی خاصی، با مختصری از زندگی‌نامه نویسنده و تثبیت کتاب برای وی آغاز و با ذکر نام راویان، خاتمه یافته است. همچنین در انتهای این نسخه، سه رساله در جمع طرق حدیث غدیر افزوده شده که به ترتیب، به روایت [[نسائی، احمد بن علی|ابوعبدالرحمن احمد بن شعیب نسائی]] (متوفی 303ق)، [[طبرانی، سلیمان بن احمد|ابوالقاسم سلیمان بن احمد طبرانی]] (متوفی 360ق) و [[آجری، محمد بن حسین|ابوبکر محمد بن حسین آجری]] (متوفی 360ق) می‌باشد.<span id="mp-more">[[حديث الولاية و من روی غدير خم من الصحابة|'''ادامه ...''']]</span>
نام آن بزرگوار، على و کنیه مشهورش، «ابوالحسن» و لقب‌هاى معروفش، «زین‌العابدین»، «سیدالساجدین»، «ذوالثفنات» و «سجاد» است.
این لقب‌ها را صرافان گوهرشناس و عارفان انسان‌جو به او دادند؛ بیشتر آنان گرچه نه شیعه بودند و نه او را امام و منصوب از جانب خدا مى‌دانستند، اما نمى‌توانستند آنچه را در او مى‌بینند ندیده بگیرند.
 
هریک از این لقب‌ها نشان‌دهنده مرتبه‌اى از کمال نفس و درجتى از ایمان و مرحله‌اى از تقوى و پایه‌اى از اخلاص است و بیان‌دارنده اعتماد و اعتقاد مردم به دارنده این لقب‌ها: سید‌‎عابدان، پیشواى زاهدان، مهتر پرهیزکاران، امام مؤمنان، زیور صالحان، چراغ شب‌زنده‌داران و پیشانى‌پینه‌بسته... او به حقیقت مظهر نمایان این صفت‌ها بوده است و این گفته‌اى است که همگى بر آنند.
 
مکان تولد آن حضرت را برخى کوفه (چون آن بزرگوار دو سال پیش از وفات امیرالمؤمنین به دنیا آمده است و در آن زمان امام حسین(ع) و اعضاى خانواده، با امام [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین(ع)]] در کوفه بوده‌اند و هیچ‌یک از ایشان در طول خلافت وى در مدینه اقامت نداشته‌اند) و بعضى مدینه مى‌دانند.
 
در اینکه مادر آن بزرگوار چه کسى است، محل اختلاف است؛ فقط مى‌توان گفت شخصیت امام سجاد به‌خاطر کرامات و فضایل خود آن بزرگوار شایسته تجلیل است و مادر وى هم به‌طور قطع از زنان پاک‌دامن، فاضل، عفیف و بزرگوار بوده و شایستگى داشته تا حامل نور امامت و ولایت در رحم پاکیزه خود باشد و این ملاک فضیلت و برترى در اسلام است. به نقل تاریخ‌نویسان مادر امام سجاد(ع) بعد از زایمان در دوره نفاس از دنیا رفت.
 
برخى همچون [[شیخ مفید]]، امام سجاد را بزرگ‌تر از برادر شهیدش على اکبر، دانسته‌اند و بعضى مانند[[ابن ادریس، محمد بن احمد| ابن ادریس]] حلّى، او را کوچک‌تر از وى خوانده‌اند.<span id="mp-more">[[ امام سجاد علیه‌السلام|'''ادامه ...''']]</span>