|
|
| (۲۷ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| [[پرونده:NUR08319.jpg|بیقاب|چپ|امام حسین علیهالسلام|175px]] | | [[پرونده:NUR11967J1.jpg|بیقاب|چپ|الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليهالسلام|175px]] |
|
| |
|
| '''امام حسین علیهالسلام''' (۴-۶۱ق)، امام، امام سوم از امامان دوازده گانه شیعه امامیه و یکی از چهارده معصوم که در واقعه کربلا به شهادت رسید. | | '''الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليهالسلام'''، اثر [[عسکری، سید مرتضی|علامه سید مرتضی عسکری]] (متوفی 1428ق)، [[قرشی، باقر شریف|محمدباقر شریف قریشی]] (متوفی 1433ق) و [[بحرانی، سید هاشم بن سلیمان|سید هاشم بحرانی]] (متوفی 1107ق)، دایرهالمعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت [[عاشور، علی|علی عاشور]]، گردآوری شده است. |
|
| |
|
| به اتفاق همه منابع، نام و نسب او حسین بن علی بن ابیطالب بن عبدالمطلب بن هاشم است. | | در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهلبیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهلبیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است. |
|
| |
|
| جد مادری اش پیامبر اکرم(ص)، پدرش [[امام علی علیهالسلام|امیرمؤمنان علی(ع)]] و مادرش فاطمه سلاماللّهعلیها دختر رسول خداست. پیامبر او را به نام پسر دوم هارون، شَبیر، حسین نامید. بنابر برخی روایات، [[امام علی علیهالسلام|امام علی(ع)]] دوست داشت که او را حرب بنامد، اما در نام گذاری بر پیامبر پیشی نگرفت. بنابر روایات دیگر، نخست امام به نام عمویش، جعفر طیار -که در آن زمان هنوز در حبشه بود - جعفر نامیده شده بود، اما پیامبر نام او را به حسین تغییر داد. اما بنابر روایات شیعی، پیامبر بدواً و پیش از آنکه نامی برای او انتخاب شود نام حسین را به امر خدا بر آن حضرت نهاد. در برخی روایات تأکید شده است که نامهای حسن و حسین از اسامی بهشتی بوده و پیش از اسلام سابقه نداشتهاند.
| | در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت میباشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است. |
|
| |
|
| در اینکه زادگاه امام حسین(ع) مدینه است، اختلافی نیست. سال تولد او را نیز سال سوم، چهارم، پنجم و ششم هجری ذکر کردهاند. روز ولادت وی، بنابر قول مشهور، سوم شعبان بوده است، اما برخی، زادروز امام را آخر ربیع الاول، پنجم ماه شعبان یا یکی از نخستین شبهای ماه شعبان نوشتهاند. بنابه روایتی، امام در غروب پنج شنبه متولد شد. فاصله تولد امام حسین(ع) و امام حسن(ع) را شش ماه و ده روز، ده ماه و بیست و دو روز و یک سال و ده ماه گزارش کردهاند. پس از تولد، پیامبر همان آدابی را برای او به جا آورد که درباره حسن بن علی(ع) انجام داده بود، مانند گفتن اذان و اقامه در گوش نوزاد و عقیقه کردن. به نوشته ابن سعد، امّفضل (همسر عباس بن عبدالمطلب)، به امر پیامبر، دایگی امام را برعهده گرفت و بدین ترتیب امام برادر رضاعی قُثم بن عباس، که او نیز شیرخواره بود، گردید. اما [[کلینی، محمد بن یعقوب|کلینی]] روایاتی نقل کرده است که بنابر آنها امام حسین(ع) از هیچ زنی، حتی مادرش فاطمه زهرا(س)، شیر نخورد. امام حسین(ع) در دهم محرّمِ (روز عاشورا) سال ۶۱ هجری در سرزمین نینوا (کربلا) در عراق به شهادت رسید. روز شهادت امام را جمعه، شنبه، یکشنبه و دوشنبه گزارش کرده و در این میان روز جمعه را قول صحیح و مشهور شمردهاند. [[ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین|ابوالفرج اصفهانی]] قول شهادت امام در روز دوشنبه را قولی شایع میان مردم دانسته و آن را از نظر محاسبات تقویمی مردود شمرده است. سن امام را به هنگام شهادت ۵۶ سال و پنج ماه، ۵۷ سال و پنج ماه و ۵۸ سال ذکر کردهاند.<span id="mp-more">[[امام حسین علیهالسلام|'''ادامه ...''']]</span> | | در جلد سوم، به بررسی نصوصی که بهصورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، [[امام على(ع)|امام علی(ع)]] و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداختهاند، اشاره شده است. |
| | |
| | در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.<span id="mp-more">[[الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليهالسلام|'''ادامه ...''']]</span> |