|
|
| (۴۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| [[پرونده:NUR02327.jpg|بیقاب|چپ|امام حسن عسکری علیهالسلام|175px]] | | [[پرونده:NUR11967J1.jpg|بیقاب|چپ|الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليهالسلام|175px]] |
|
| |
|
| '''ابومحمد حسن بن على بن محمد''' مشهور به '''امام حسن عسکری(ع)''' (232-260 ق) امام يازدهم از ائمۀ اثنیعشر(ع) و سيزدهمين معصوم از چهارده معصوم(ع) است. او در سال 254ق، پس از شهادت امام هادی(ع) به امامت رسید، بیشتر دوران امامت آن حضرت در اردوگاه نظامی در سامرا و تحت کنترل شدید خلفای عباسی سپری گردید. شیعیان تنها از طریق وکلای خاص میتوانستند با امام در ارتباط باشند. | | '''الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليهالسلام'''، اثر [[عسکری، سید مرتضی|علامه سید مرتضی عسکری]] (متوفی 1428ق)، [[قرشی، باقر شریف|محمدباقر شریف قریشی]] (متوفی 1433ق) و [[بحرانی، سید هاشم بن سلیمان|سید هاشم بحرانی]] (متوفی 1107ق)، دایرهالمعارفی است از سیره و تاریخ زندگی امام سوم شیعیان، امام حسین(ع)، از ولادت تا شهادت که به همت [[عاشور، علی|علی عاشور]]، گردآوری شده است. |
|
| |
|
| به طور کلی دوران عمر ۲۹ساله امام حسن عسکری(ع) به سه دوره تقسیم میگردد: | | در جلد نخست، ابتدا به توصیف شمائل مبارک امام حسین(ع) و اتفاقات و حوادثی که در هنگام ولادت ایشان به وقوع پیوست از جمله اخبار پیامبر(ص) درباره آن حضرت، پرداخته شده و سپس، ضمن بیان و توضیح آثار معرفت و شناخت اهلبیت(ع) از جمله عدم ظلم به نفس و گام برداشتن بر صراط مستقیم و نتیجه دوری از اهلبیت(ع) و آثار عدم معرفت به ایشان مانند شقاوت، دوری از صراط مستقیم و مردن به مرگ جاهلیت، به ادعیه امام حسین(ع)، اشاره گردیده است. |
| * دوره اول ۱۳سال است که زندگی آن حضرت در مدینه گذشت.
| |
| * دوره دوم ۱۰سال در سامرا قبل از امامت.
| |
| * دوره سوم نزدیک ۶ سال امامت آن حضرت میباشد.
| |
| دوره امامت حضرت عسکری(ع) با قدرت ظاهری بنیعباس رو در روی بود. خلفایی که به تقلید هارون در نشان دادن نیروی خود بلندپروازیهایی داشتند.
| |
|
| |
|
| امام حسن عسکری(ع) از شش سال دوران امامتش، سه سال را در زندان گذرانید. زندانبان آن حضرت صالح بن وصیف دو غلام ستمکار را بر امام گماشته بود، تا بتواند آن حضرت را – به وسیله آن دو غلام – آزار بیشتری دهد، اما آن دو غلام که خود از نزدیک ناظر حال و حرکات امام بودند تحت تأثیر آن امام بزرگوار قرار گرفته به صلاح و خوش رفتاری گراییده بودند. | | در جلد دوم، ابعاد مختلف شخصیت امام حسین(ع)، از جمله عظمت امام حسین(ع) در وصایت آن حضرت از پیامبر(ص) و اینکه سایر ائمه(ع) از صلب ایشان بوده و فرزند آن حضرت میباشند مورد بحث قرار گرفته و در ادامه، به موضوعات مهمی همچون عمل و جهاد امام حسین(ع)، حرکت فرهنگی و سیاسی آن حضرت، حقایق تاریخی نهفته در شخصیت والای ایشان و بعد معنوی و عرفانی آن حضرت که تأثیر حائز اهمیتی در شناخت حرکت عظیم امام(ع) دارد، پرداخته شده است. |
|
| |
|
| وقتی از این غلامان جویای حال امام شدند، میگفتند این زندانی روزها روزه دار است و شبها تا بامداد به عبادت و راز و نیاز با معبود خود سرگرم است و با کسی سخن نمیگوید.
| | در جلد سوم، به بررسی نصوصی که بهصورت مخصوص و ویژه از طرف پیامبر(ص)، [[امام على(ع)|امام علی(ع)]] و امام حسن(ع) درباره امام حسین(ع) وارد گردیده پرداخته شده و همچنین به نص بر آن حضرت در حدیث لوح و نصوصی که در ضمن معرفی سایر ائمه(ع)، به آن حضرت نیز پرداختهاند، اشاره شده است. |
|
| |
|
| عبیدالله خاقان وزیر معتمد عباسی با همه غروری که داشت وقتی با حضرت عسکری ملاقات میکرد به احترام آن حضرت برمی خاست، و آن حضرت را بر مسند خود مینشانید. پیوسته میگفت: در سامره کسی را مانند آن حضرت ندیدهام، وی زاهدترین و داناترین مردم روزگار است.
| | در جلد چهارم، ابتدا به بیان فضایل امام حسین(ع) و برخی از کرامات و معجزات آن حضرت پرداخته شده و سپس، به مدح ایشان، در اشعار شاعرانی همچون سلیمان بن قته، منصور نمری، شافعی، دعبل خزاعی و جبری مصری اشاره گردیده است.<span id="mp-more">[[الصحيح من سيرة الإمام الحسين بن علي عليهالسلام|'''ادامه ...''']]</span> |
| | |
| پسر عبیدالله خاقان میگفت: من پیوسته احوال آن حضرت را از مردم میپرسیدم. مردم را نسبت به او متواضع مییافتم. میدیدم همه مردم به بزرگواریش معترفند و دوستدار او میباشند.
| |
| | |
| با آنکه امام(ع) جز با خواص شیعیان خود رفت و آمد نمیفرمودند، دستگاه خلافت عباسی برای حفظ آرامش خلافت خود بیشتر اوقات، آن حضرت را زندانی و ممنوع از معاشرت داشت.
| |
| | |
| از جمله مسائل روزگار امام حسن عسکری(ع) یکی نیز این بود که از طرف خلافت وقت، اموال و اوقات شیعه، به دست کسانی سپرده میشد که دشمن آل محمد(ص) و جریانهای شیعی بودند، تا بدین گونه بنیه مالی نهضت تقویت نشود.چنانکه نوشتهاند که احمد بن عبیدالله بن خاقان از جانب خلفا، والی اوقاف و صدقات بود در قم، و او نسبت به اهلبیت رسالت، نهایت مرتبه عداوت را داشت.
| |
| | |
| نیز اصحاب امام حسن عسکری، متفرق بودند و امکان تمرکز برای آنان نبود، کسانی چون ابوعلی احمد بن اسحاق اشعری در قم و ابوسهل اسماعیل نوبختی در بغداد میزیستند، فشار و مراقبتی که دستگاه خلافت عباسی، پس از شهادت حضرت رضا(ع) معمول داشت، چنان دامن گسترده بود که جناح مقابل را با سختترین نوع درگیری واداشته بود. این جناح نیز طبق ایمان به حق و دعوت به اصول عدالت کلی، این همه سختی را تحمل میکرد، و لحظهای از حراست (و نگهبانی) موضع غفلت نمیکرد.
| |
| | |
| باری، امام حسن عسکری(ع) بیش از ۲۹سال عمر نکرد ولی در مدت شش سال امامت و ریاست روحانی اسلامی، آثار مهمی از تفسیر قرآن و نشر احکام و بیان مسائل فقهی و جهت دادن به حرکت انقلابی شیعیانی که از راههای دور برای کسب فیض به محضر امام(ع) میرسیدند بر جای گذاشت.
| |
| | |
| در زمان امام یازدهم تعلیمات عالیه قرآنی و نشر احکام الهی و مناظرات کلامی جنبش علمی خاصی را تجدید کرد، و فرهنگ شیعی – که تا آن زمان شناخته شده بود – در رشتههای دیگر نیز مانند فلسفه و کلام باعث ظهور مردان بزرگی چون یعقوب بن اسحاق کندی، که خود معاصر امام حسن عسکری بود و تحت تعلیمات آن امام، گردید.
| |
| | |
| سرانجام امام حسن عسکری(ع) در هشتم ربيعالاول سال 260ق بهوسیله زهری که به دستور معتمد عباسی به ایشان خورانده شد به شهادت رسیدند، سن ایشان در هنگام شهادت، حدود 28 يا 29 سال بود و در خانۀ خود و درجوار قبر پدر خويش در سامرا به خاک سپرده شدند.<span id="mp-more">[[امام حسن عسکری علیهالسلام|'''ادامه ...''']]</span>
| |
