کافکا: به سوی ادبیات اقلیت: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات کتاب | {{جعبه اطلاعات کتاب | ||
| تصویر =NUR110392J1. | | تصویر =NUR110392J1.JPG | ||
| عنوان =کافکا: به سوی ادبیات اقلیت | | عنوان =کافکا: به سوی ادبیات اقلیت | ||
| عنوانهای دیگر = | | عنوانهای دیگر = | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
}} | }} | ||
'''کافکا: به سوی ادبیات اقلیت''' تألیف ژیل دلوز و فلیکس | '''کافکا: به سوی ادبیات اقلیت''' تألیف [[دلوز، ژیل|ژیل دلوز]] و [[گتاری، فلیکس|فلیکس گتاری]]، ترجمه [[نعمتزاده، حسین|حسین نعمتزاده]]؛ این کتاب تحلیلی فلسفی از آثار فرانتس کافکا با رویکردی پساساختارگرایانه و بر اساس مفاهیم میل، شادی و زندگی ارائه میدهد. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۱
| کافکا: به سوی ادبیات اقلیت | |
|---|---|
| پدیدآوران | دلوز، ژیل (نویسنده)
گتاری، فلیکس (نویسنده) نعمتزاده، حسین (مترجم) |
| ناشر | بیدگل |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1392ش |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-600-5193-52-7 |
| موضوع | فرانتس کافکا، نقد ادبی، فلسفه و ادبیات |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PT2632/ی8د9 |
کافکا: به سوی ادبیات اقلیت تألیف ژیل دلوز و فلیکس گتاری، ترجمه حسین نعمتزاده؛ این کتاب تحلیلی فلسفی از آثار فرانتس کافکا با رویکردی پساساختارگرایانه و بر اساس مفاهیم میل، شادی و زندگی ارائه میدهد.
ساختار
این کتاب در هشت فصل اصلی و یک مقدمه مترجم تنظیم شده است.
گزارش کتاب
کتاب با مقدمه مفصلی از مترجم درباره نسبت کافکا با ادبیات مدرن فارسی آغاز میشود. در فصل اول با عنوان «محتوا و بیان»، نویسندگان به بررسی رابطه فرم و محتوا در آثار کافکا میپردازند. فصل دوم «ادیپ اغراقشده» به تحلیل روانکاوانه شخصیتهای کافکایی اختصاص دارد.
مرکز ثقل کتاب در فصل سوم با عنوان «ادبیات اقلیت چیست؟» قرار دارد که در آن دلوز و گتاری مفهوم جدیدی از ادبیات را به عنوان بیان یک اقلیت در دل زبان اکثریت مطرح میکنند. در این بخش، کافکا به عنوان نمونهای از نویسندهای معرفی میشود که با «قلمروزدایی» از زبان آلمانی، امکان بیان جدیدی را خلق کرده است.
فصلهای چهارم تا هشتم به ترتیب به موضوعات «مؤلفههای بیان»، «درونماندگاری و میل»، «تکثیر سری»، «بلوکها، سریها، شدتها» و «آرایش چیست؟» میپردازند و در آنها مفاهیم فلسفی دلوزی مانند «ماشینهای میل» و «شدتها» برای تحلیل آثار کافکا به کار گرفته شدهاند.
این کتاب که یکی از مهمترین متون نقد ادبی فلسفی محسوب میشود، کافکا را نه به عنوان نویسندهای عبوس و پوچانگار، بلکه به مثابه خالق یک «دانش شاد» معرفی میکند که به رغم همه موانع، به زندگی و میل به آن پایبند است.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات