سرقات ادبی: سخنربایی و گونههای آن و نقد منابع و مآخذ: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر = NUR153399J1.jpg | عنوان = سرقات ادبی: سخنربایی و گونههای آن و نقد منابع و مآخذ | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = فضیلت، محمود (نویسنده) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = PIR 4س6ف/3374 | موضوع = ادبیات فارسی - تاریخ و ن...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
}} | }} | ||
'''سرقات ادبی: سخنربایی و گونههای آن و نقد منابع و مآخذ''' تألیف محمود | '''سرقات ادبی: سخنربایی و گونههای آن و نقد منابع و مآخذ''' تألیف [[فضیلت، محمود|محمود فضیلت]]؛ این کتاب پژوهشی عمیق و نظاممند درباره مفهوم سرقت ادبی و انواع آن در ادبیات فارسی است. نویسنده با بررسی تاریخی این پدیده و تحلیل نمونههای متعدد، دیدگاهی جامع درباره اقتباسهای ادبی ارائه میدهد. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «سرقات ادبی» اثر محمود فضیلت در | کتاب «سرقات ادبی» اثر [[فضیلت، محمود|محمود فضیلت]] که در آن به بررسی علمی و تحلیلی پدیده سرقت ادبی در متون کهن و معاصر فارسی میپردازد. نویسنده با نگاهی تاریخی و تطبیقی، مفهوم «سخنربایی» را از دیدگاه نقد ادبی کلاسیک و مدرن بررسی کرده است. | ||
فضیلت در این کتاب نشان میدهد که چگونه مسئله اقتباس و سرقت ادبی از دیرباز در ادبیات جهان مطرح بوده و شاعران بزرگی مانند فردوسی، حافظ، سعدی و مولانا گاه متهم به سرقت ادبی شدهاند. وی با ارائه نمونههای متعدد از اشعار فارسی، مرزهای بین اقتباس خلاقانه و سرقت ادبی را ترسیم میکند. | [[فضیلت، محمود|فضیلت]] در این کتاب نشان میدهد که چگونه مسئله اقتباس و سرقت ادبی از دیرباز در ادبیات جهان مطرح بوده و شاعران بزرگی مانند فردوسی، حافظ، سعدی و مولانا گاه متهم به سرقت ادبی شدهاند. وی با ارائه نمونههای متعدد از اشعار فارسی، مرزهای بین اقتباس خلاقانه و سرقت ادبی را ترسیم میکند. | ||
یکی از نقاط قوت کتاب، گونهشناسی سرقات ادبی در فصل پنجم است که در آن انواع مختلف اقتباسهای ادبی از جمله سرقت لفظی، معنوی، تصویری و مضمونی با مثالهای گویا تحلیل شدهاند. نویسنده همچنین به بررسی این پدیده در ادبیات معاصر پرداخته و نمونههایی از اشعار شاعران نوپرداز را بررسی کرده است. | یکی از نقاط قوت کتاب، گونهشناسی سرقات ادبی در فصل پنجم است که در آن انواع مختلف اقتباسهای ادبی از جمله سرقت لفظی، معنوی، تصویری و مضمونی با مثالهای گویا تحلیل شدهاند. نویسنده همچنین به بررسی این پدیده در ادبیات معاصر پرداخته و نمونههایی از اشعار شاعران نوپرداز را بررسی کرده است. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۱
| سرقات ادبی: سخنربایی و گونههای آن و نقد منابع و مآخذ | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | فضیلت، محمود (نویسنده) |
| ناشر | زوار |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1392 |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-964-401-481-9 |
| موضوع | ادبیات فارسی - تاریخ و نقد -- سرقت ادبی -- اقتباسهای ادبی |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR 4س6ف/3374 |
سرقات ادبی: سخنربایی و گونههای آن و نقد منابع و مآخذ تألیف محمود فضیلت؛ این کتاب پژوهشی عمیق و نظاممند درباره مفهوم سرقت ادبی و انواع آن در ادبیات فارسی است. نویسنده با بررسی تاریخی این پدیده و تحلیل نمونههای متعدد، دیدگاهی جامع درباره اقتباسهای ادبی ارائه میدهد.
ساختار
کتاب در شش فصل اصلی تنظیم شده است: 1. کلیات و تعاریف 2. شاعران و نویسندگان در نقد سرقات 3. سرقت تصویرها 4. دستبردهای ادب فارسی 5. گونهشناسی سرقات 6. سرقات ادبی در روزگار ما. کتاب با کتابنامهای جامع (ص 349-357) به پایان میرسد.
گزارش کتاب
کتاب «سرقات ادبی» اثر محمود فضیلت که در آن به بررسی علمی و تحلیلی پدیده سرقت ادبی در متون کهن و معاصر فارسی میپردازد. نویسنده با نگاهی تاریخی و تطبیقی، مفهوم «سخنربایی» را از دیدگاه نقد ادبی کلاسیک و مدرن بررسی کرده است.
فضیلت در این کتاب نشان میدهد که چگونه مسئله اقتباس و سرقت ادبی از دیرباز در ادبیات جهان مطرح بوده و شاعران بزرگی مانند فردوسی، حافظ، سعدی و مولانا گاه متهم به سرقت ادبی شدهاند. وی با ارائه نمونههای متعدد از اشعار فارسی، مرزهای بین اقتباس خلاقانه و سرقت ادبی را ترسیم میکند.
یکی از نقاط قوت کتاب، گونهشناسی سرقات ادبی در فصل پنجم است که در آن انواع مختلف اقتباسهای ادبی از جمله سرقت لفظی، معنوی، تصویری و مضمونی با مثالهای گویا تحلیل شدهاند. نویسنده همچنین به بررسی این پدیده در ادبیات معاصر پرداخته و نمونههایی از اشعار شاعران نوپرداز را بررسی کرده است.
این اثر با نثری علمی و روشمند، منبع ارزشمندی برای پژوهشگران ادبیات فارسی و منتقدان ادبی محسوب میشود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات