درآمدی بر زبان بلخی: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR96499J1.jpg | عنوان = درآمدی بر زبان بلخی | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان = | پدیدآوران = جعفری دهقی، محمود (نویسنده) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = | موضوع = زبان بلخی \ بلخ - تاریخ |ناشر | ناشر = پژوهشگاه علوم انسانی و مطا...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
| پدیدآورندگان = | | پدیدآورندگان = | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[ | [[جعفری، محمود]] (نویسنده) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =PIR ۲۵۳۴/ج۷/د۴ | ||
| موضوع = زبان بلخی \ بلخ - تاریخ | | موضوع = زبان بلخی \ بلخ - تاریخ | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:زبانشناسی، زبان و ادبیات]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات شرقی (آسیایی)]] | |||
[[رده:زبان و ادبیات فارسی]] | |||
[[رده:مقالات(بهمن 1404) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(بهمن 1404) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1404]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۴۵
| درآمدی بر زبان بلخی | |
|---|---|
| پدیدآوران | جعفری، محمود (نویسنده) |
| ناشر | پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1392ش |
| شابک | 978-964-426-695-9 |
| موضوع | زبان بلخی \ بلخ - تاریخ |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR ۲۵۳۴/ج۷/د۴ |
درآمدی بر زبان بلخی تألیف محمود جعفری دهقی؛ پژوهشگر زبانهای باستانی؛ بررسی جامع زبان بلخی به عنوان یکی از مهمترین زبانهای ایرانی میانه شرقی که در چهار بخش به تاریخ، آثار باقیمانده، ویژگیهای زبانی و متون بلخی میپردازد.
ساختار
این کتاب در چهار بخش اصلی به همراه مقدمه و پیوستها در 287 صفحه تنظیم شده است.
گزارش کتاب
کتاب «درآمدی بر زبان بلخی» نخستین اثر جامع آموزشی درباره این زبان باستانی است که توسط محمود جعفری دهقی تألیف شده است. در بخش اول (تاریخ و فرهنگ بلخ باستان، ص 15-50)، نویسنده به بررسی تاریخی منطقه بلخ از دوره هخامنشی تا دوران کوشانیان و ساسانیان میپردازد و نشان میدهد چگونه این زبان علیرغم تسلط یونانیان و دیگر اقوام، هویت خود را حفظ کرده است.
بخش دوم (منابع و آثار زبان بلخی، ص 51-120) به معرفی مهمترین اسناد بلخی شامل سکهها، مهرها، کتیبهها (مانند کتیبههای سرخ کتل و دشت ناوور) و دستنوشتههای اقتصادی و حقوقی میپردازد. نویسنده به کشفیات جدید دهه 1990 در پیشاور اشاره میکند که شامل نامههایی بر روی چرم و چوب بودهاند (ص 85-100).
در بخش سوم (زبان بلخی، ص 121-200) به صورت مبسوط به نظام آوایی، ساختار صرفی و نحو زبان بلخی پرداخته شده است. جعفری دهقی با ذکر مثالهای متعدد از متون اصلی، ویژگیهای منحصر به فرد این زبان را تحلیل میکند.
بخش چهارم شامل پیوستهای ارزشمندی چون نمونه متون بلخی با آوانویسی و ترجمه (ص 201-250)، واژهنامه بلخی-فارسی (ص 251-280) و فهرست منابع است. از نقاط قوت کتاب میتوان به موارد زیر اشاره کرد: - معرفی جامع اسناد جدید کشفشده - تحلیل سیستماتیک ویژگیهای زبانی - ارائه مثالهای متعدد از متون اصلی - رویکرد آموزشی در ارائه مطالب
این اثر منبعی ارزشمند برای دانشجویان و پژوهشگران زبانهای ایرانی میانه و علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ خراسان بزرگ محسوب میشود.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات