۱۵۲٬۷۴۰
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' ' به ''
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ' به '') |
||
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
| وبگاه = | | وبگاه = | ||
| امضا = | | امضا = | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE93843AUTHORCODE | | کد مؤلف =AUTHORCODE93843AUTHORCODE | ||
}} | }} | ||
''' ابن مُنیر، ابوالحسین احمد بن منیرطرابلسى، ملقب به مهذبالدین و عینالزمان ''' (473- 548ق/1080-1153م)، شاعر هجوسرای شیعى. | ''' ابن مُنیر، ابوالحسین احمد بن منیرطرابلسى، ملقب به مهذبالدین و عینالزمان''' (473- 548ق/1080-1153م)، شاعر هجوسرای شیعى. | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
وی در طرابلس شام به دنیا آمد. | وی در طرابلس شام به دنیا آمد. | ||
پدرش که به رفوگری اشتغال داشت، چندان به خاندان | پدرش که به رفوگری اشتغال داشت، چندان به خاندان اهلبیت(ع) عشق مىورزید که اشعار عونى شاعر شیعى را در ستایش خاندان پیامبر(ص) در بازارهای طرابلس به صدایى خوش مىخواند. | ||
| خط ۷۶: | خط ۷۶: | ||
==دوستی با بزرگان علم و سیاست== | ==دوستی با بزرگان علم و سیاست== | ||
ابن منیر در بغداد با بسیاری از بزرگان علم و سیاست، از جمله شریف موسوی، نقیب علویان که برخى وی را با [[ | ابن منیر در بغداد با بسیاری از بزرگان علم و سیاست، از جمله شریف موسوی، نقیب علویان که برخى وی را با [[شریف رضی، محمد بن حسین|شریف رضى]] و نیز [[سید مرتضی، علی بن حسین|شریف مرتضى]] اشتباه کردهاند، فقیه عبدالوهاب بن عبدالواحد، شیخ حنبلیان و معروف به شرفالسلام و نیز ابن صدقه وزیر المسترشد بالله دوستى و پیوند یافت و در قصیدهای ابن صدقه را ستود. دوستى وی با نقیب علویان سپس موجب پدید آمدن ماجرایى گردید که تذکرهنویسان را به برداشتهای گوناگون کشانید. | ||
==زندان و قطع زبان، سرگردانی== | ==زندان و قطع زبان، سرگردانی== | ||
پس از مرگ طغتکین (522ق/1128م) ابن منیر بار دیگر به دمشق بازگشت و ظاهراً کوشید تا ضمن تقرب به تاجالملوک بوری بن | پس از مرگ طغتکین (522ق/1128م) ابن منیر بار دیگر به دمشق بازگشت و ظاهراً کوشید تا ضمن تقرب به تاجالملوک بوری بن طغتکین، با رشیخند و هجا از دشمنان خویش انتقام کشد، اما بخت با وی یار نشد و سلطان به جرم هجو بزرگان دمشق او را به زندان افکند و فرمان به قطع زبان وی داد. این بار نیز یوسف بن فیروز در برابر سلطان به شفاعت برخاست و سلطان از وی درگذشت، اما فرمان داد که دمشق را ترک گوید. | ||
پس از این تبعید ابن منیر به حلب رفت و گویا در همین روزگار بود که با ابن قیسرانى شاعر همروزگار خویش آشنایى یافت و بین آن دو پیوندی رقابتآمیز پدید آمد که تا پایان عمرِ آنان استوار بود. | پس از این تبعید ابن منیر به حلب رفت و گویا در همین روزگار بود که با ابن قیسرانى شاعر همروزگار خویش آشنایى یافت و بین آن دو پیوندی رقابتآمیز پدید آمد که تا پایان عمرِ آنان استوار بود. | ||
| خط ۱۴۴: | خط ۱۴۴: | ||
==آثار== | ==آثار== | ||
1- دیوان، | 1-دیوان، | ||
دیوان ابن منیر را، چنانکه تدمری اشاره کرده است، باید از دست رفته تلقى کرد، اما مجموعهای از اشعار وی که در مآخذ گوناگون پراکنده است، نخستین بار به کوشش سعود محمود عبدالجابر در کویت به چاپ رسیده است. در 1986م نیز عمر عبدالسلام تدمری مجموعه کاملتری از این اشعار را گردآوری و با مقدمهای عالمانه به چاپ رسانده است. | دیوان ابن منیر را، چنانکه تدمری اشاره کرده است، باید از دست رفته تلقى کرد، اما مجموعهای از اشعار وی که در مآخذ گوناگون پراکنده است، نخستین بار به کوشش سعود محمود عبدالجابر در کویت به چاپ رسیده است. در 1986م نیز عمر عبدالسلام تدمری مجموعه کاملتری از این اشعار را گردآوری و با مقدمهای عالمانه به چاپ رسانده است. | ||
<ref>سیدی، محمد، ج4، ص710-707</ref>. | <ref>سیدی، محمد، ج4، ص710-707</ref>. | ||
| | ||
== پانویس== | == پانویس== | ||
| خط ۱۵۶: | خط ۱۵۶: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
سیدی، محمد، | سیدی، محمد، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1377. | ||
| خط ۱۶۶: | خط ۱۶۶: | ||
[[بحث في الخلافة]] | [[بحث في الخلافة]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1402]] | ||