۱۵۲٬۷۴۰
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' ' به ''
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' '''' به ''''') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ' به '') |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
| وبگاه = | | وبگاه = | ||
| امضا = | | امضا = | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE107213AUTHORCODE | | کد مؤلف =AUTHORCODE107213AUTHORCODE | ||
}} | }} | ||
| خط ۸۰: | خط ۸۰: | ||
زندگى آن دو چندان با یکدیگر در آمیخته که تذکره نویسان نتوانستهاند بىاشاره به زندگى یکى از آنان، از دیگری یاد کنند. راست است که ابراهیم با دیگر زنان آوازهخوان نیز روابطى عاشقانه داشته، اما گویا پیوند وی با عریب فراتر از عشق به زنى آوازهخوان بوده است. | زندگى آن دو چندان با یکدیگر در آمیخته که تذکره نویسان نتوانستهاند بىاشاره به زندگى یکى از آنان، از دیگری یاد کنند. راست است که ابراهیم با دیگر زنان آوازهخوان نیز روابطى عاشقانه داشته، اما گویا پیوند وی با عریب فراتر از عشق به زنى آوازهخوان بوده است. | ||
ابراهیم شعر اندک سروده و اغلب آنها در مدح و هجاست. برخى از آنها در مآخذ موجود برجای مانده است. وی بیشتر مدایح خود را تقدیم متوکل کرده است. او بر آن بود که شعر دونان را برمىکشد و بزرگان را فرو مىنهد. عنایت وی به شعر و شاعری، لاجرم موجب مىشد میان او و ادیبان و شاعران زمان نیز پیوندهای استوار برقرار گردد. ابراهیم ظاهراً از على بن | ابراهیم شعر اندک سروده و اغلب آنها در مدح و هجاست. برخى از آنها در مآخذ موجود برجای مانده است. وی بیشتر مدایح خود را تقدیم متوکل کرده است. او بر آن بود که شعر دونان را برمىکشد و بزرگان را فرو مىنهد. عنایت وی به شعر و شاعری، لاجرم موجب مىشد میان او و ادیبان و شاعران زمان نیز پیوندهای استوار برقرار گردد. ابراهیم ظاهراً از على بن جهمو ابن سکیت روایت کرده و على اخفش، ابوبکر صولى، میمون بن هارون، ابن مهرویه و ابن قدامه اخبار و اشعار او را روایت کردهاند. | ||
| خط ۸۹: | خط ۸۹: | ||
در انتساب این اثر به ابراهیم باید اندکى تردید کرد. چه، در هیچیک از مآخذ، چنین کتابى به او نسبت داده نشده است. ثانیاً با توجه به مقدمه «الرّساله العذراء»، مؤلف آن را در پاسخ رساله ادیبانه یکى از دانشمندان معاصر خویش نوشته که نظر به شهرت ابن مدبر، قاعدتاً نمىبایست مجهول بماند. اما اگر این انتساب را درست بدانیم، ابراهیم بن مدبر نخستین کسى است که کتابى مستقل بر زمینه نثر فنى و اصول و ضوابط آن تألیف کرده است. <ref>لسانىفشارکى، محمدعلى، ج4، ص594-593</ref>. | در انتساب این اثر به ابراهیم باید اندکى تردید کرد. چه، در هیچیک از مآخذ، چنین کتابى به او نسبت داده نشده است. ثانیاً با توجه به مقدمه «الرّساله العذراء»، مؤلف آن را در پاسخ رساله ادیبانه یکى از دانشمندان معاصر خویش نوشته که نظر به شهرت ابن مدبر، قاعدتاً نمىبایست مجهول بماند. اما اگر این انتساب را درست بدانیم، ابراهیم بن مدبر نخستین کسى است که کتابى مستقل بر زمینه نثر فنى و اصول و ضوابط آن تألیف کرده است. <ref>لسانىفشارکى، محمدعلى، ج4، ص594-593</ref>. | ||
| | ||
== پانویس== | == پانویس== | ||