۱۶۱٬۰۹۷
ویرایش
جز (جایگزینی متن - '↵↵|' به ' |') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ' به '') |
||
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
| وبگاه = | | وبگاه = | ||
| امضا = | | امضا = | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE52326AUTHORCODE | | کد مؤلف =AUTHORCODE52326AUTHORCODE | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|ابن منده (ابهامزدایی)}} | |||
'''ابوزکريا يحيى بن عبدالوهاب بن محمد''' (19 شوال 434-12 ذيحجه 511/ اول ژوئن 1043-6 آوريل 1118)، محدث، فقيه، واعظ و مورخ. | |||
''' ابوزکريا يحيى بن عبدالوهاب بن محمد ''' (19 شوال 434-12 ذيحجه 511/ اول ژوئن 1043-6 آوريل 1118)، محدث، فقيه، واعظ و مورخ. | |||
==خاندان== | ==خاندان== | ||
ابن مَنْده، عنوان افراد خاندانى از محدثان حنبلى مذهب ايرانى که از سده 3 تا 7ق/9 تا 13م در اصفهان مىزيستهاند. | ابن مَنْده، عنوان افراد خاندانى از محدثان حنبلى مذهب ايرانى که از سده 3 تا 7ق/9 تا 13م در اصفهان مىزيستهاند. | ||
==نسب== | ==نسب== | ||
| خط ۵۸: | خط ۵۳: | ||
ابراهيم نخستين محدث از اين خاندان محسوب مىشود. او احاديث کمى روايت کرد و در زمان خلافت معتصم عباسى (218-227ق) درگذشت. يحيى پسر ابراهيم با زنى از عبدِياليل به نام برّه ازدواج کرد و از اين رو خاندان وی گاه عبدی نيز خوانده شدهاند. | ابراهيم نخستين محدث از اين خاندان محسوب مىشود. او احاديث کمى روايت کرد و در زمان خلافت معتصم عباسى (218-227ق) درگذشت. يحيى پسر ابراهيم با زنى از عبدِياليل به نام برّه ازدواج کرد و از اين رو خاندان وی گاه عبدی نيز خوانده شدهاند. | ||
يحيى که ابونعيم او را ثقفى خوانده، از عبدالله بن زبير حُمَيدی حديث شنيد و ابوعلى صحاف از او نقل حديث کرده است. | يحيى که ابونعيم او را ثقفى خوانده، از عبدالله بن زبير حُمَيدی حديث شنيد و ابوعلى صحاف از او نقل حديث کرده است. | ||
خاندان ابن منده محدثان بسياری پرورد چنانکه ذهبى درباره آنان تأليف مستقلى نوشته است. | خاندان ابن منده محدثان بسياری پرورد چنانکه ذهبى درباره آنان تأليف مستقلى نوشته است. | ||
| خط ۷۰: | خط ۶۷: | ||
يحيى بسيار زود به استماع حديث پرداخت. در آغاز از پدر و عموهايش عبدالرحمان و عبيدالله و سپس از ابوطاهر ابن عبدالرحيم و احمد بن محمد فضاض حديث شنيد. | يحيى بسيار زود به استماع حديث پرداخت. در آغاز از پدر و عموهايش عبدالرحمان و عبيدالله و سپس از ابوطاهر ابن عبدالرحيم و احمد بن محمد فضاض حديث شنيد. | ||
چون به سفر پرداخت ظاهراً نخست به نيشابور رفت و در آنجا از ابوبکر احمد بن منصور مغربى و ابوبکر احمد بن حسين | چون به سفر پرداخت ظاهراً نخست به نيشابور رفت و در آنجا از [[ابوبکر احمد بن منصور مغربى]] و [[بیهقی، احمد بن حسین|ابوبکر احمد بن حسين بيهقى]]، سپس در همدان از ابوبکر محمد بن عبدالرحمان نهاوندی و در بصره از ابوالقاسم ابراهيم بن محمد شاهد و عبدالله بن حسين سعدانى استماع حديث کرد. | ||
در 498ق به قصد گزاردن حج در مسير خود به بغداد وارد شد و در جامع منصور به املای حديث پرداخت. | در 498ق به قصد گزاردن حج در مسير خود به بغداد وارد شد و در جامع منصور به املای حديث پرداخت. | ||
==شاگردان، راویان== | ==شاگردان، راویان== | ||
شاگردان يحيى و راويان او بسيارند، از جمله: ابن | شاگردان يحيى و راويان او بسيارند، از جمله: [[ابن عساکر، علی بن حسن|ابن عساکر]]، [[ابوموسى مدينى]]، [[ابوطاهر سلفى]]، [[سمعانی، عبدالکریم بن محمد|ابوسعد سمعانى]]، [[عبدالقادر جيلى]]، [[ابن خشاب، عبدالله بن احمد|ابن خشاب نحوی]]، [[ابوالحسين ابن طيوری]] و ابوالفضل بن ناصر. | ||
=قاری= | =قاری= | ||
| خط ۸۸: | خط ۸۳: | ||
==آثار== | ==آثار== | ||
1. زندگىنامه طبرانى، | 1.زندگىنامه طبرانى، | ||
که همراه جلد 5 از چاپ اول معجم الکبير طبرانى در بغداد به چاپ رسيده است؛ | که همراه جلد 5 از چاپ اول معجم الکبير طبرانى در بغداد به چاپ رسيده است؛ | ||
2. احاديث ابن منده، | 2.احاديث ابن منده، | ||
که نسخه خطى آن، در کتابخانه ظاهريه موجود است؛ | که نسخه خطى آن، در کتابخانه ظاهريه موجود است؛ | ||
3. الامالى، | 3.الامالى، | ||
در کتابخانه ظاهريه موجود است؛ | در کتابخانه ظاهريه موجود است؛ | ||
4. تعليقات و اضافات ابن منده بر الجزء الرباعى عبدالغنى ازدی، | 4.تعليقات و اضافات ابن منده بر الجزء الرباعى عبدالغنى ازدی، | ||
در کتابخانه برلين نگهداری مىشود؛ | در کتابخانه برلين نگهداری مىشود؛ | ||
5. جزء فيه ذکر من عاش من الصحابه اکثر من مائه سنه، | 5.جزء فيه ذکر من عاش من الصحابه اکثر من مائه سنه، | ||
در کتابخانه جامع کبير صنعا موجود است؛ | در کتابخانه جامع کبير صنعا موجود است؛ | ||
6. تاريخ اصبهان، | 6.تاريخ اصبهان، | ||
سمعانى در الانساب، ياقوت در بلدان، ابن خلکان در وفيات، ذهبى در سير و ابن حجر در الاصابه از اين کتاب استفاده کردهاند. | سمعانى در الانساب، ياقوت در بلدان، ابن خلکان در وفيات، ذهبى در سير و ابن حجر در الاصابه از اين کتاب استفاده کردهاند. | ||
| خط ۱۱۴: | خط ۱۰۹: | ||
<ref>مؤذن جامى، محمدمهدی، ج4، ص701-700</ref>. | <ref>مؤذن جامى، محمدمهدی، ج4، ص701-700</ref>. | ||
| | ||
== پانویس== | == پانویس== | ||
| خط ۱۲۱: | خط ۱۱۶: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
مؤذن جامى، محمدمهدی، | مؤذن جامى، محمدمهدی، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، 1377. | ||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | |||
[[جزء فيه من عاش مائة و عشرين عاما من الصحابة]] | |||
[[جزء فيه ذكر أبي القاسم سليمان بن أحمد بن أيوب الطبراني رحمه الله و بعض مناقبه و مولده و وفاته و عدد تصانيفه]] | |||
[[من عاش مائة و عشرین سنة من الصحابة]] | |||
[[كتاب فيه معرفة أسامي أرداف النبي صلىاللهعليهوسلم]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1402]] | ||