الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۱: خط ۱:
    [[پرونده:NUR01436.jpg|بی‌قاب|چپ|طباطبایی، سید محمدحسین|175px]]
    [[پرونده:NUR13614J1.jpg|بی‌قاب|چپ|ابوطالب مؤمن قریش|175px]]


    '''سید محمدحسین طباطبایی''' (۱۲۸۱-۱۳۶۰ش)، مشهور به علامه طباطبایی، فقیه، عارف، فیلسوف و مفسر بزرگ شیعه در دوران معاصر بود. وی نویسنده [[الميزان في تفسير القرآن|تفسیر المیزان]]، [[بداية الحكمة|بدایة الحکمة]]، [[نهاية الحكمة (ط. جامعه مدرسین)|نهایة الحکمة]] و [[اصول فلسفه و روش رئالیسم]] است. از شاگردان برجسته او می‌توان به [[مطهری، مرتضی|مرتضی مطهری]] و [[بهشتی، سید محمد|سید محمد حسینی بهشتی]] اشاره کرد.
    '''ابوطالب مؤمن قریش'''، ترجمه کتابی است با همین نام به قلم [[خنیزی، عبدالله بن علی|عبدالله بن علی خنيزی]] (متولد ۱۳۵۰ق) که توسط [[محفوظی موسوی، حسین|سید حسین محفوظی]] به فارسی ترجمه شده است. این کتاب به‌منظور دفاع از شخصیت عظیم و جایگاه معنوی حضرت ابوطالب(ع)، عموی پیامبر اسلام(ص)، نگاشته شده و دلایل ایمان و پشتیبانی او از رسالت پیامبر(ص) را اثبات می‌کند.


    در سال 1304 براى تکمیل تحصیلات خود عازم حوزه علمیه نجف گردید و در مجلس درس [[اصفهانی، محمدحسین|مرحوم آیت‌الله شیخ محمدحسین اصفهانى(ره)]]، [[نائینی، محمدحسین|مرحوم آیت‌الله نایینى]]، مرحوم آیت‌الله آقاى [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] حاضر گردید. کلّیات علم رجال را نیز پیش مرحوم [[حجت کوه‌کمری، محمد|آیت‌الله حجّت کوه‌کمرى]]، فلسفه را نزد حکیم و فیلسوف معروف وقت مرحوم [[بادکوبه‌ای، سید حسین|آقا سید حسین بادکوبه‌اى]] کسب کرد.  
    جزء اول با عنوان راه‌های زندگی با بررسی خانواده‌ عبدالمطلب آغاز می‌شود و توضیح می‌دهد که ابوطالب در خانه‌ای بر پایه‌ توحید و حمایت از پیامبر(ص) رشد کرد. ‏ابوطالب به‌عنوان حامی و سرپرست، محمد(ص) را در پناه خود گرفت و از او دفاع کرد. نویسنده به شخصیت منحصربه‌فرد ابوطالب(ع) می‌پردازد که وارث صفات والای پدرش بود، از جمله عظمت، سخاوت و کرم. همچنین در این جزء، به بررسی دلایلی پرداخته می‌شود که ایمان ابوطالب را ثابت می‌کند؛ از جمله آگاهی او از رسالت پیامبر(ص) و تأیید نبوت او از طریق روایات و شواهد معتبر. این نشانه‌ها شامل حوادث خارق‌العاده‌ای مانند استجابت دعای او برای باران است. بخش پایانی این جزء به بررسی حمایت ابوطالب در آغاز دعوت، دوران ازدواج محمد(ص) و خدیجه(س)، و همچنین حمایت او در شعب ابی‌طالب اختصاص دارد؛ دورانی که ابوطالب به‌وضوح در حمایت از رسالت و شخص پیامبر(ص) ایستادگی کرد.


    علامه طباطبایی در زمان تحصیل در نجف اشرف؛ نزد مرحوم [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|آیةالحق سید علی‌آقا قاضی طباطبایی تبریزی رحمةالله]] تحت تربیت سلوکی و عرفانی قرار گرفت و در زمره شاگردان خاص ایشان شد.
    «در پناه تاریخ» عنوان جزء دوم کتاب است با اشاره به حق‌شناسی پیامبر(ص) به هنگام مرگ ابوطالب و تقدیر از زحمات او آغاز شده است. پیامبر در حق او می‌فرماید: «ای عمویم، حق خویشاوندی را به‌جا آوردی و خداوند به تو پاداش خیر عطا کند، مرا درحالی‌که کودک بودم سرپرستی و مواظبت نمودی و درحالی‌که بزرگ بودم یاری دادی و تقویت نمودی».


    سید محمدحسین طباطبایی سرانجام در ۲۴ آبان سال ۱۳۶۰ش (۱۸ محرم ۱۴۰۲ق) در قم درگذشت. پیکر وی از مسجد امام حسن عسکری تا حرم حضرت معصومه(س) تشییع شد و [[گلپایگانی، سید محمدرضا|آیت‌الله سید محمدرضا گلپایگانی]] بر آن نماز خواند. سپس در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.<span id="mp-more">[[طباطبایی، سید محمدحسین|'''ادامه ...''']]</span>
    نویسنده در این جزء با اشاره به برخی آیات و روایات برخی دروغ‌ها و تهمت‌ها به آن حضرت را مورد بررسی قرار می‌دهد.
     
    در بخشی از این جزء به این شعر ابوطالب(ع) اشاره شده که دلیل روشنی بر ایمان اوست:
     
    «یا شاهد الله علیّ فاشهدانی علی دین النبی احمد»
    «ای خدای شاهد بر من گواه باش که من بر دین  احمد پیامبر هستم». <span id="mp-more">[[ابوطالب مؤمن قریش|'''ادامه ...''']]</span>

    نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۱۲

    ابوطالب مؤمن قریش

    ابوطالب مؤمن قریش، ترجمه کتابی است با همین نام به قلم عبدالله بن علی خنيزی (متولد ۱۳۵۰ق) که توسط سید حسین محفوظی به فارسی ترجمه شده است. این کتاب به‌منظور دفاع از شخصیت عظیم و جایگاه معنوی حضرت ابوطالب(ع)، عموی پیامبر اسلام(ص)، نگاشته شده و دلایل ایمان و پشتیبانی او از رسالت پیامبر(ص) را اثبات می‌کند.

    جزء اول با عنوان راه‌های زندگی با بررسی خانواده‌ عبدالمطلب آغاز می‌شود و توضیح می‌دهد که ابوطالب در خانه‌ای بر پایه‌ توحید و حمایت از پیامبر(ص) رشد کرد. ‏ابوطالب به‌عنوان حامی و سرپرست، محمد(ص) را در پناه خود گرفت و از او دفاع کرد. نویسنده به شخصیت منحصربه‌فرد ابوطالب(ع) می‌پردازد که وارث صفات والای پدرش بود، از جمله عظمت، سخاوت و کرم. همچنین در این جزء، به بررسی دلایلی پرداخته می‌شود که ایمان ابوطالب را ثابت می‌کند؛ از جمله آگاهی او از رسالت پیامبر(ص) و تأیید نبوت او از طریق روایات و شواهد معتبر. این نشانه‌ها شامل حوادث خارق‌العاده‌ای مانند استجابت دعای او برای باران است. بخش پایانی این جزء به بررسی حمایت ابوطالب در آغاز دعوت، دوران ازدواج محمد(ص) و خدیجه(س)، و همچنین حمایت او در شعب ابی‌طالب اختصاص دارد؛ دورانی که ابوطالب به‌وضوح در حمایت از رسالت و شخص پیامبر(ص) ایستادگی کرد.‏

    «در پناه تاریخ» عنوان جزء دوم کتاب است با اشاره به حق‌شناسی پیامبر(ص) به هنگام مرگ ابوطالب و تقدیر از زحمات او آغاز شده است. پیامبر در حق او می‌فرماید: «ای عمویم، حق خویشاوندی را به‌جا آوردی و خداوند به تو پاداش خیر عطا کند، مرا درحالی‌که کودک بودم سرپرستی و مواظبت نمودی و درحالی‌که بزرگ بودم یاری دادی و تقویت نمودی».

    نویسنده در این جزء با اشاره به برخی آیات و روایات برخی دروغ‌ها و تهمت‌ها به آن حضرت را مورد بررسی قرار می‌دهد.

    در بخشی از این جزء به این شعر ابوطالب(ع) اشاره شده که دلیل روشنی بر ایمان اوست:

    «یا شاهد الله علیّ فاشهدانی علی دین النبی احمد» «ای خدای شاهد بر من گواه باش که من بر دین احمد پیامبر هستم». ادامه ...