البداية في علم الدراية: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'مقدمه‌نویسنده' به 'مقدمه‌ نویسنده'
جز (جایگزینی متن - 'علم الدراية (ابهام زدایی)' به 'علم الدراية (ابهام‌زدایی)')
جز (جایگزینی متن - 'مقدمه‌نویسنده' به 'مقدمه‌ نویسنده')
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۵: خط ۲۵:
{{کاربردهای دیگر|البداية (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|البداية (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|علم الدراية (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|علم الدراية (ابهام‌زدایی)}}
'''البداية في علم الدراية'''، اثر [[شهید ثانی، زین‌الدین بن علی|زین‌الدین بن علی بن احمد شامی عاملی جبعی]] (911-965ق)، معروف به [[شهید ثانی، زین‌الدین بن علی|شهید ثانی]]، در موضوع حدیث با شاخه درایه است که توسط [[حسینی جلالی، محمدرضا|سید محمدرضا حسینی جلالی]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.
'''البداية في علم الدراية'''، اثر [[شهید ثانی، زین‌الدین بن علی|زین‌الدین بن علی بن احمد شامی عاملی جبعی]] (911-965ق)، معروف به [[شهید ثانی، زین‌الدین بن علی|شهید ثانی]]، در موضوع حدیث با شاخه درایه است که توسط [[حسینی جلالی، محمدرضا|سید محمدرضا حسینی جلالی]] (1324- 1403ش) مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۳۳: خط ۳۳:
[[حسینی جلالی، محمدرضا|حسینی جلالی]] در مقدمه‌اش بر این کتاب، درباره نسخ مورد استفاده و روش تحقیق خود سخن به میان آورده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص5-7</ref>.
[[حسینی جلالی، محمدرضا|حسینی جلالی]] در مقدمه‌اش بر این کتاب، درباره نسخ مورد استفاده و روش تحقیق خود سخن به میان آورده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ص5-7</ref>.


نویسنده در ابتدای کتاب می‌گوید: این اثر مختصر در موضوع علم دراية الحديث است که در آن مصطلحات این علم، به وجه ایجاز و اختصار بیان شده است<ref>ر.ک: مقدمه نویسنده، ص18</ref>.
نویسنده در ابتدای کتاب می‌گوید: این اثر مختصر در موضوع علم دراية الحديث است که در آن مصطلحات این علم، به وجه ایجاز و اختصار بیان شده است<ref>ر.ک: مقدمه‌ نویسنده، ص18</ref>.


مقدمه نویسنده در بیان اصول و اصطلاحات این علم است. ایشان در ابتدا مطالبی درباره حدیث ذکر می‌کند و می‌گوید: حدیث و خبر دارای یک معناست؛ یعنی سخنی که برای نسبت موجود در آن، در یکی از زمان‌های سه‌گانه، خارجی وجود دارد، خواه آن نسبت با آن خارج مطابق باشد خواه نباشد؛ بنابراین اعم از قول رسول و امام و صحابی و تابعی و غیر آنهاست. گاهی حدیث به قول معصوم و خبر به قول غیر معصوم اطلاق می‌شود...<ref>ر.ک: همان</ref>. خبر گاه مطابق با واقع است که به آن خبر صادق و گاه مطابق با واقع نیست که به آن خبر کاذب می‌گویند<ref>ر.ک: همان، ص19</ref>. خبر مطلقا دارای اقسامی از قبیل: متواتر و آحاد است<ref>ر.ک: همان، ص20-21</ref>.
مقدمه‌ نویسنده در بیان اصول و اصطلاحات این علم است. ایشان در ابتدا مطالبی درباره حدیث ذکر می‌کند و می‌گوید: حدیث و خبر دارای یک معناست؛ یعنی سخنی که برای نسبت موجود در آن، در یکی از زمان‌های سه‌گانه، خارجی وجود دارد، خواه آن نسبت با آن خارج مطابق باشد خواه نباشد؛ بنابراین اعم از قول رسول و امام و صحابی و تابعی و غیر آنهاست. گاهی حدیث به قول معصوم و خبر به قول غیر معصوم اطلاق می‌شود...<ref>ر.ک: همان</ref>. خبر گاه مطابق با واقع است که به آن خبر صادق و گاه مطابق با واقع نیست که به آن خبر کاذب می‌گویند<ref>ر.ک: همان، ص19</ref>. خبر مطلقا دارای اقسامی از قبیل: متواتر و آحاد است<ref>ر.ک: همان، ص20-21</ref>.


نویسنده در پایان مقدمه، می‌گوید: متن حدیث، خود، نقشی در اعتبار ندارد، مگر در موارد نادر، بلکه به‌حسب اوصاف روات و اسناد (اتصال، ارسال، انقطاع و...)، صفاتی از قبیل قوت و ضعف و... را کسب می‌کند<ref>ر.ک: همان، ص22</ref>.
نویسنده در پایان مقدمه، می‌گوید: متن حدیث، خود، نقشی در اعتبار ندارد، مگر در موارد نادر، بلکه به‌حسب اوصاف روات و اسناد (اتصال، ارسال، انقطاع و...)، صفاتی از قبیل قوت و ضعف و... را کسب می‌کند<ref>ر.ک: همان، ص22</ref>.